gatti: Αστέρας Τρίπολης

Και άντε πάλι να διυλίζεις τον κώνωπα... Ηταν ή δεν ήταν πέναλτι; Δίνεται ή δεν δίνεται; Ο Μπουμσόνγκ είναι... στημένος, ή απλά γκαφατζής; Ο Γιάχος περίμενε την ευκαιρία για να μην αφήσει τον Παναθηναϊκό να κάνει το διπλό; ΄Η μήπως απλά εφάρμοσε το «γράμμα του νόμου»;

Δίνεται αυτό το πέναλτι όταν μετά από σύγκρουση με αντίπαλο πέφτεις στο έδαφος και προσπαθείς να στηριχθείς; Και το χέρι σου τι να το κάνεις σ’ αυτή την περίπτωση; Να το... φας για να μην ακουμπήσει τη μπάλα;

Οτι την ακούμπησε τη μπάλα τώρα, την ακούμπησε. Αρα είναι στη διακριτική ευχέρεια του διαιτητή να αποφασίσει αν ο παίκτης έχει πρόθεση ή την ακούμπησε ακούσια. Ο Γιάχος αποφάσισε το πρώτο. End of the story...

H oυσία είναι ότι το συγκεκριμένο περιστατικό ήρθε να μας θυμίσει ότι η αποχώρηση του Βύντρα δεν σημαίνει ότι θα σταματήσουν οι «βυντριές». Ούτε σημαίνει πως θα πρέπει να φύγει και ο Μπουμ για να μη τις ξανασυναντήσουμε. Γιατί, τι είναι η βυντριά; Είναι μόνο το τσαφ; Είναι μόνο η λανθασμένη επιλογή; Οχι κύριοι (και κυρίες) η «βυντριά» είναι μια ευρύτερη έννοια. Δεν έχει να κάνει μόνο με ανικανότητα ή γκάφα. Εχει να κάνει και με την ατυχία. ΄Η μήπως νομίζετε ότι τόσα χρόνια τα τσαφ του Λουκά ήταν θέμα ανικανότητας και ανοησίας; Οχι βέβαια! Ηταν και θέμα ατυχίας. Είναι να σε θέλει.

Τον Λουκά δεν τον ήθελε. Τον Μπουμ επίσης.Το ξέραμε δα. Τα διαπιστευτήρια του Γάλλου ήταν αυτά όταν ήρθε. Παίκτης με παραστάσεις, σχετικά καλός αμυντικός αλλά επιρρεπής σε λάθη και γκάφες έλεγε το ...CV του. Ε, όταν μια ομάδα δεν πάει καλά, η επαλήθευση των παραπάνω απλά έρχεται με τρόπο περισσότερο οδυνηρό απ’ ό,τι όταν η ομάδα «τσουλάει» και έχεις και το περιθώριο να χάσεις βαθμούς από καμιά γκέλα.

Η γκέλα έγινε λοιπόν, από ατυχία καθαρά, εντάξει, αλλά «έγραψε». Γιατί ο διαιτητής την πήρε «τοις μετρητοίς». Θα μπορούσε να μη την πάρει; Θα μπορούσε. Γιατί δεν το έκανε; Εδώ σε αφήνω να απαντήσεις μόνος σου. Αν είναι τυπολάτρης, αν εφαρμόζει κατά γράμμα τον κανονισμό ή αν ανήκει σε στρατόπεδο (το... γνωστό...) και περίμενε την ευκαιρία (που του δόθηκε). Σ’ αυτό το τριπάκι σήμερα ειδικά δεν σκοπεύω να μπω.

Η ουσία είναι ότι η ομάδα είχε την ευκαιρία να πάρει το τρίποντο και να κάνει δεύτερη σερί νίκη που θα την έφερνε πιο κοντά στα πλέι οφ αλλά δεν το πήρε. Ο λόγος ωστόσο που δεν το πήρε αρκεί για να επαναφέρει την ηρεμία. Γιατί μπορεί να υπάρχει αναβρασμός για το πέναλτι του Γιάχου, αλλά αυτός θα εξαντληθεί εκτός ομάδας ή για να το θέσω ορθότερα οι παράγοντες στους οποίους θα αποδοθεί το «Χ» είναι εξωγενείς. Αρα, εντός, η ηρεμία, τουλάχιστον μέχρι το επόμενο παιχνίδι, είναι δεδομένη. Κι αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό.

Τι άλλο είδαμε στο ματς; Συμπαθητική μπάλα από την ομάδα. Ενα αρκετά καλό κοουτσάρισμα από τον Φάμπρι. Η αλλαγή των Σισοκό – Ζέκα στις πτέρυγες ώστε να έχουν το καλό τους πόδι από μέσα και να συγκλίνουν «του βγήκε» και δημιούργησε προβλήματα στον Τσιώλη που αναγκάστηκε να αλλάξει τον Πιπίνη που δεν την πάλευε. Δεν την πάλευε όμως ούτε ο Βελάσκες που επίσης αντικαταστάθηκε από τον Φάμπρι.

Προβλήματα είχε και ο Μαρίνος από αριστερά, αντίθετα ο Σο έκανε καλό παιχνίδι με τον Σισοκό βέβαια να είναι ο κορυφαίος.

Λίγα πράγματα από τον Καζιγιάμα, που όσο κι αν πεις ότι χρειάζεται μια πίστωση χρόνου γιατί δεν άλλαξε απλώς ομάδα, αλλά κοτζάμ ήπειρο, κάποια πράγματα στο παιχνίδι φαίνονται από την αρχή. Αν πάντως αποκτήθηκε για να οργανώνει το παιχνίδι της ομάδας, αυτό στο γήπεδο δεν φάνηκε. Να είναι νωρίς; Θα δείξει... Πολυτέλεια χρόνου πάντως δεν υπάρχει...

Απορίες...

* Tελικά ο Μπουμσόνγκ είναι στημένος ή απλά γκαφατζής;

* Ο Γιάχος είναι στο άρμα του γαύρου, ή απλά εφάρμοσε το «γράμμα του νόμου»;

* Ο Φάμπρι είναι προπονηταράς (αλλαγή Σισοκό – Ζέκα στις πτέρυγες, αντικατάσταση Βελάσκες) και τώρα αρχίζει να φαίνεται η δουλειά του ή απλά του «έκατσε»;

* Η ομάδα έπαιξε καλούτσικα (απλώς καλούτσικα έπαιξε μην ξανοίγεσαι...), επειδή έφυγε το δίδυμο της... συμφοράς;

* Το έργο του Φερέιρα (Χαμπίμπ Σο, Σισοκό) τώρα δικαιώνεται;

* Ο Παναθηναϊκός ανακάμπτει ή είναι απλά το... μομέντουμ από το ματς με το πιτσούνι;

* Ο Γιαπωνέζος είναι... σαμουράι ή... νίντζα; (και όχι, δεν είναι το ίδιο, ο πρώτος είναι πολεμιστής κατά μέτωπο, ο δεύτερος είναι... κομματάκι αόρατος).

***

Scratch: Ποδοσφαιρικός (και όχι μόνο...) πολιτισμός...