Showing posts with label Δημοσιογραφία. Show all posts
Showing posts with label Δημοσιογραφία. Show all posts

Saturday, February 16, 2013

H Mιμή και οι... σύντροφοι του Βάκχου

Σάτιρα (λατ.) ουσ. έμμετρος ή πεζός λόγος που τονίζει και καυτηριάζει με στοιχεία κυρίως κωμικά και παραμορφωτικά ελαττώματα και ατέλειες.

Σατιρικός -ή - ό επιθ. ο χαρακτηριστικός της σάτιρας, σκωπτικός, σατιρικός ως ουσ. ποιητής ή συγγραφέας σατιρών
 

Σάτυρος (ο) ουσ. άνθρωπος λάγνος, ασελγής, που έχει τις συνήθειες των αρχαίων Σατύρων (ζωωδών πλασμάτων που συνόδευαν τον Διόνυσο)
 

Σατυρικός ή, ό  επιθ. ο του Σατύρου, που ταιριάζει σε Σάτυρο (λογοτ.) σατυρικό δράμα, είδος του αρχαίου δράματος, με χορό αποτελούμενο από Σατύρους

Σάτυρα η, εσφαλμένη γραφή για τη σάτιρα

Και πού είσαι ακόμα... Σε λίγο καιρό αυτό θα είναι πταίσμα! Για να μην πω ότι είναι και εξειδικευμένη περίπτωση και υπάρχουν πολύ πιο χοντρά λάθη.

Αλλά κάπου είναι και λογικό. Οταν τα περισσότερα sites συντηρούνται με παιδάκια που δουλεύουν για 100-200 ευρώ, που δεν έχουν διαβάσει τίποτα ποτέ στη ζωή τους, περιμένεις να ξεχωρίσουν τη σάτιρα από τη... σάτυρα;

Και με τους μισθούς πείνας που θα παίρνουν (αν παίρνουν...) εφεξής οι γονείς τους πώς θα βρουν πρόσβαση στη γνώση;

Μια νέα γενιά αμόρφωτων και απαίδευτων θα δημιουργηθεί που βέβαια δεν θα τους χτυπάει κανένα καμπανάκι όταν βλέπουν το ορθογραφικό ή συντακτικό λάθος γιατί δεν θα γνωρίζουν ποιο είναι το σωστό...

Και με τη σημερινή - την περισσότερο καταρτισμένη των πρόσφατων χρόνων - γενιά Νεοελλήνων να την έχει... κάνει για το εξωτερικό, προκειμένου να βρει τις ευκαιρίες που της στερούν στην Ελλάδα, το μέλλον στη χώρα προβλέπεται (ακόμα πιο) ζοφερό.

Γιατί τα πρόβατα (κάποια, που δυστυχώς είναι πάρα πολλά) δεν αντιλαμβάνονται πως δεν είναι απλά μια «κρίση που θα περάσει», αν κάνουμε υπομονή και... επιτρέψουμε στους διοικούντες να βάλουν... τάξη στη χώρα, αλλά θα αφήσει τα κατάλοιπά της για τα παιδιά και τα εγγόνια τους. Που ως απαίδευτα - γιατί πού λεφτά για να σπουδάσουν; - δεν θα βρουν ποτέ μια δουλειά της προκοπής, αφού αυτές θα τις καταλάβουν όσοι έχουν ακόμα τη δυνατότητα να σπουδάσουν και άρα να διεκδικήσουν καλύτερες συνθήκες εργασίας.

Συνεχίστε να κοιμάστε και να αδρανείτε Ελληνες... Ποια γνώση τώρα...

ΥΓ. Οχι, το συγκεκριμένο... λαβράκι δεν είναι - παραδόξως... - από site του ομίλου

ΥΓ1. Είχαμε κι εμείς ένα τέτοιο... μπουμπούκι σαν αυτό που έγραψε τη σάτυρα με ύψιλον στην... τελευταία μου δουλειά. Μεταξύ άλλων είχε ρωτήσει, αν ο Πύργος βρίσκεται στην Αχαϊα, αν είναι άλλη η Ινδία και άλλη η Ινδονησία, τι (προσοχή «τι» όχι «ποιοι») είναι οι μάγοι με τα δώρα... (ω ναι, είχε μεγάλο... ρεπερτόριο). Για να μην επεκταθώ στις αθλητικές απορίες που εξέφραζε κατά καιρούς... Για την ιστορία, εξακολουθεί να δουλεύει εκεί...

ΥΓ2. Και ΟΧΙ, δεν φταίνε τα παιδάκια, εννοείται...

Tuesday, January 29, 2013

Eχει χαθεί η μπάλα...


...κι ενώ προσπαθώ να... αναρρώσω από την «τραυματική» εμπειρία της εφορίας όπου πήγα χθες για να κλείσω το μπλοκάκι (βλέπεις, για το υπέροχο κράτος θεωρείται... ελεύθερος επαγγελματίας ακόμα κι αυτός που προσφέρει υπηρεσίες σε έναν και μόνο εργοδότη - πάλι καλά που ακριβώς επειδή είναι σε έναν μόνο εργοδότη απαλλάσσεται από το ΦΠΑ) κι αφού χρειάστηκε να μετρήσω έναν έναν όλους τους ορόφους και να πάω ακόμα και στο τμήμα αυτοκινήτων (διά το τυπικόν του πράγματος...) για να μου σημειώσουν ότι δεν διαθέτω... επαγγελματικό αυτοκίνητο (!), διαβάζω τον παραπάνω τίτλο...

Είπαμε, η αμερικανιά έχει εισβάλλει στη ζωή μας και όλοι μας χρησιμοποιούμε στο λεξιλόγιό μας ξένες λέξεις, μερικές φορές μάλιστα έχουν αντικαταστήσει - οριστικά και αμετάκλητα... - τις ελληνκές.

Αλλά ΟΧΙ, ότι υπάρχουν TIPS για να αντιμετωπίσω την ανεργία, σόρι κουκλίτσα μου (εσύ που το έγραψες), αλλά δεν μπορώ να το καταπιώ.

Προσοχή, δεν κρίνω καν το κείμενο γιατί δεν μπήκα στον κόπο να το διαβάσω. Και μπορεί το κείμενο να είναι σωστό και κάποιους να τους βοηθάει κιόλας.

Αλλά είναι δυνατό να γράφεις για ένα τόσο σημαντικό θέμα που αφορά πια εκατομμύρια Ελληνες που το βιώνουν κι άλλους τόσους που ζουν με το φόβο του, που εκμηδενίζει τον άνθρωπο, που του στερεί το δικαίωμα να νοιώθει και να είναι δημιουργικός, τον κάνει να αισθάνεται βάρος στους δικούς του, του απαγορεύει να έχει όχι ποιότητα στη ζωή του αλλά ακόμα και αυτά τα βασικά με την ίδια ΕΛΑΦΡΟΤΗΤΑ που γράφεις για τα «5... tips για να διαχειριστείτε ένα... τεράστιο πέος» ή για τα «5... tips για να γίνει μια γυναίκα... ιέρεια του φλερτ»;


Για να συνέλθουμε λιγάκι, γιατί έχουμε χάσει τη μπάλα. Λίγη σοβαρότητα δεν έβλαψε ποτέ κανέναν! Αντε μπράβο!

***

Scratch: Kαι λίγα λόγια για το ήθος... (δεν αφορά την παραπάνω περίπτωση, είναι ξεχωριστό θέμα)



Ανέβαζα φωτογραφίες από παλιούς ποδοσφαιριστές ομάδων, ομαδικές φωτογραφίες από προηγούμενες σεζόν, έκανα κουίζ με ποδοσφαιριστές, με γυναίκες ποδοσφαιριστών ρωτώντας αν τις γνωρίζουν (το συγκεκριμένο και μερικά άλλα τα έκανα και κανονικές αναρτήσεις στη συνέχεια στο site), ανέβαζα φωτογραφίες με κερκίδα από όλες τις ομάδες για τις οποίες διέθετε φωτογραφίες το φωτογραφικό πρακτορείο με το οποίο συνεργαζόμασταν και καθόμουν μέχρι τις 3-4 τα ξημερώματα παρασυρμένη από τον ενθουσιασμό και τη λαχτάρα των αναγνωστών που ήθελαν να δουν και την ομάδα της δικής τους πόλης, του δικού τους νομού. Πολλές φορές μου έστελναν κιόλας φωτογραφίες και μου έλεγαν (θεωρώντας πως είμαι άντρας...) «φιλάρα, ανέβασε κι αυτή σε παρακαλώ!» και δεν ήθελα να χαλάσω σε κανένα το χατήρι, γιατί η χαρά τους ήταν τόσο μεγάλη που χαιρόμουν κι εγώ μ' αυτήν και ξεπερνούσα την κούραση και την πίκρα μου (της ανεργίας). 

Και σήμερα, πριν λίγο, βλέπω αυτό: 



Ωραίο πράγμα να πετάς κάποιον, να κλέβεις την ιδέα του και μετά να την χρησιμοποιείς, έτσι;

Πού θα πάει όμως, οι κλεμμένες ιδέες κάποτε τελειώνουν. Και τότε (αν δεν μπορείς να γεννήσεις δικές σου) φαίνεται η γύμνια...