Ρεζιλεύομαι...

Και όπως τάπινα εμφανίζεσαι μπροστά μου

Στο ίδιο χάλι που σε άφησα παλιά

Αφήνω κάτω το ποτό για να κοιτάξω πιο καλά

Βλέπω ζορίζεσαι, ιδρώνεις, υποφέρεις

Ρωτάω πανάθα μου τι κάνεις πού το πας;

Μα εσύ το πνεύμα παραδίδεις και τη μπάλα την ξεχνάς

Ρεζιλεύομαι

Μου λες κι εγώ παιδεύομαι

Νάξερες πόσο ντρέπομαι

Που τόζησα μαζί σου και αυτό

Ρεζιλεύομαι

Μου λες κι εγώ παιδεύομαι

για μένα μόνο ντρέπομαι

που πίστεψα πως τόχεις το διπλό (νταξ και με ισοπαλία περνούσες) 

Γυρίζω κάθομαι στο μπαρ και σε κοιτάζω

Καταλαβαίνω πως η ομάδα είν’ αχταρμάς

Μέσα μου ξέρεις ότι βράζω και ότι μούρχεται νταμπλάς

Και εκεί που νόμιζα πως είχα δει τα πάντα,

Και λέω κουτσά στραβά θα λήξει  ο μπελάς

Το τρώει ο Καπίνο και έτσι απλά απ’ το κύπελλο το σκαααααααας

***

Σας είχε λείψει η παραποίηση; Εμένα καθόλου. Αν μάλιστα σκεφτεί κανείς ότι συνήθως την... επιστρατεύω όποτε η ομάδα έχει το μαύρο της το χάλι, αντιλαμβάνεται ότι είναι μια απ’ αυτές τις μέρες.

Θα μου πεις, πρέπει να δει την παραποίηση για να το αντιληφθεί; Εδώ έχει βουίξει ο τόπος, έχει γελάσει ο κάθε πικραμένος, έχει πέσει το κράξιμο του αιώνα, η 13 ετοιμάζεται να πάρει το νόμο στα χέρια της, οι παίκτες φυγαδεύτηκαν, οι οργανωμένοι ετοιμάζονται να κάνουν συλλαλητήριο έξω από το σπίτι του Τζίγγερ, ο Κωνσταντίνου ακόμα τσακώνεται με το Μάνταλο, ο Φάμπρι απολωλάθηκε (την είχε που την είχε τη  μέντα...) και είπε ότι η ομάδα έκανε το καλύτερο παιχνίδι της και ότι ο Μάνταλος πρέπει να βγει και να ζητήσει συγνώμη (έχει γούστο να του μείνει απωθημένο σαν τον Αλέφαντο και να βγει σε καμιά εκπομπή και να λέει «δε με πήρε τηλέφωνο ο Μάνταλος») και οι γαύροι έχουν τον καημό τους γιατί σου λέει ο βάζελος την έκανε γυριστή σαν το ΑΕΚάκι γιατί φοβήθηκε μη πέσει πάνω μας στο κύπελλο και γελάσει το παρδαλό κατσίκι κι άμα δεν καταφέρουν να περάσουν και οι ΠΑΟΚτσήδες την Καλλιθέα, πάλι ξενερουά τελικό κυπέλλου θα έχουμε.

Ο καθένας με τον πόνο του λοιπόν και ο Παναθηναϊκός με το δικό του. Κι εντάξει, τώρα η ομάδα ήτανε για τα θηρία εντελώς. Τα λιοντάρια του Γαλιθιάνου, όχι λιονταρίνες δεν πηδήσανε, όχι κύκλο δεν κάνανε που μπορούν να τον περάσουν μόνο οι πιο ισχυροί, αλλά καταφέρανε το ακατόρθωτο: Nα χάσουν δύο φορές μέσα στη σεζόν από κόκκινο τριφύλλι!

Και μη μου πεις τώρα ότι και στα δύο παιχνίδια, με τον Πλατανιά ειδικά, η ομάδα αδικήθηκε κατάφωρα από τη διαιτησία γιατί θα σου πω ναι, ισχύει, αλλά με ξέρεις καλά, ότι δεν μένω στη διαιτησία όταν η υπόλοιπη εικόνα της ομάδας είναι για τα μπάζα. Στη διαιτησία θα μείνω αν η ομάδα είναι καλή και αδικηθεί. Αν παίζει όπως έπαιξε σήμερα δεν της αξίζει τίποτα καλύτερο, αυτή είναι η γνώμη μου κι αν θες τη συζητάμε κιόλας.

Το τι θα γίνει από το πρωί είναι γνωστό ήδη. Θα ακούσουμε πάλι για το «24» (ο Βύντρα δεν αναφέρεται πια με το όνομά του, έχει γίνει αριθμός), για τον Σπυρό-πουλο (αυτουνού του έχουν ξεχωρίσει το δεύτερο συνθετικό – τον πούλο) ή για τον Μπουμσόνγκ που πρέπει να πάρουνε όλοι μαζί τον... birdy για να ξεβρομίσει ο τόπος από τους... στημένους και από τους άμπαλους.

Παρένθεση εδώ για να θυμίσω ότι σαν σήμερα, 24 Ιανουαρίου ο Ανδρέας Βγενόπουλος παρουσίασε επίσημα σε συνέντευξη Τύπου στο Πεντελικόν από κοινού με τους αδελφούς Γιαννακόπουλου, την πρόταση της Παναθηναϊκής Ενωτικής Κίνησης (ωραία γενέθλια ξημέρωσαν...) και πέταξε και την παρόλα ότι όλοι μαζί ενωμένοι στον Παναθηναϊκό είναι πιο ισχυροί από τον Αμπράμοβιτς. (Ψιτ, παιδιά, μην ξεχάσετε να πάτε να παραλάβετε και το τρόπαιο του Τσου-Λι, ο Ρόμαν μια φορά έδωσε – πήρε, άργησε, αλλά τελικά το κατέκτησε).

Επειδή λοιπόν πρέπει να τα λέμε όλα, αφού έτσι κι αλλιώς όλα θα ακουστούν και ο καθένας θα προσπαθεί να εξηγήσει τα αίτια της αποτυχίας του Παναθηναϊκού στο κύπελλο εγώ θα σου πω ότι με την ψυχολογία που είχαν οι παίκτες δεν περίμενα τίποτα καλύτερο. Οταν η ομάδα γίνεται μπουρδέλο πριν από λίγο καιρό, όταν πάει ο Κωνσταντίνου στην προπόνηση και γίνεται το «έλα να δεις», όταν όντως (κι εδώ έχει δίκιο ο Ζαν Αλέν) δεν υπάρχει στα αποδυτήρια ο ηγέτης που θα εμπνεύσει και θα εμψυχώσει τους παίκτες στα δύσκολα (αφού κι αυτούς που θα μπορούσαν να ανταποκριθούν σ’ αυτό το ρόλο φρόντισαν και τους σούταραν), όταν απομακρύνθηκε ο Ρότσα, ο μόνος προπονητής που  θα μπορούσε σ’ αυτή τη δύσκολη στιγμή να ηρεμήσει και να αποφορτίσει τους παίκτες και πας και φέρνεις έναν τεχνικό που δεν μπορεί να κρατήσει τα νεύρα του και είχε θητεία στη Β’ και Γ’ κατηγορία Ισπανίας, όταν ακούς συνεχώς ότι κάποιοι βρίσκονται στην πόρτα της εξόδου και στη συνέχεια παίζουν βασικοί και ζεις την απόλυτη παράνοια ο πρώην  στοχοποιημένος ως «στημένος» να υμνολογείται από προπονητή και πρόεδρο, περιμένεις τίποτα καλύτερο; Οχι βέβαια!

Και δεν θέλω μ’ αυτά που λέω να δώσω συγχωροχάρτι στους παίκτες. Στην τελική αυτοί έπαιξαν άθλια και αυτοί αποκλείστηκαν. Κι αν για παράδειγμα θες ακόμα και σε τέτοιες δύσκολες εποχές να μην κάνεις σκόντο στο συμβόλαιό σου, θα πρέπει τουλάχιστον να φροντίσεις να μην δίνεις δικαιώματα και να προσπαθείς διπλά από τους άλλους.

Τι μπορεί να περιμένει κανείς από εδώ και πέρα; ΤΑ ΠΑΝΤΑ! Διώξιμο παικτών (αν και όσο δεν υπάρχει χρήμα δεν μπορεί να απαλλαγεί απ’ αυτούς η ομάδα όσο κι αν το  θέλουν ορισμένοι – στην τελική εκεί κόλλησε έτσι κι αλλιώς η πολυδιαφημισμένη «εκκαθάριση» από τα... κακοποιά στοιχεία), φυγή προπονητή, ανάληψη ... δράσης από το Φορέα με εμφατικό τρόπο, σπάσιμο της κολεγιάς με τον Αλαφούζο (ήδη οι μισοί άρχισαν να τον λένε ξανά μπροστινό του Τζίγγερ), αποχώρηση από το κάδρο του Αλαφούζου και εμφάνιση Βγενόπουλου, όταν λέμε ΤΑ ΠΑΝΤΑ εννοούμε ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΟΛΑ!

Καλού κακού πάντως ας έχουν όλοι κατά νου ότι για την ομάδα έχει ΚΑΙ παρακάτω. Το βαρέλι δεν έχει πάτο και αναφέρομαι στην περιβόητη πια δήλωση Πανόπουλου που ξέρει πολύ καλά τι λέει όταν λέει ότι φέτος θα πέσουν τρεις ομάδες.  Ο Παναθηναϊκός θυμίζω εκτός του ότι έχει αποκλειστεί από το κύπελλο, βρίσκεται και μόλις 6 βαθμούς πάνω από την επικίνδυνη ζώνη. 

Θεωρητικά δεν κινδυνεύει, αλλά μόνο θεωρητικά. Γιατί τόσο καιρό τώρα εκκρεμεί η δική του προσφυγή για τον υποβιβασμό δύο ομάδων αντί για τρεις (απόφαση που προήλθε με τη συμφωνία της Λίγκας με τον ΟΠΑΠ ως προϋπόθεση για να δεχθεί η Football League στους κόλπους της, Ολυμπιακό Βόλου, Καβάλα και Ηρακλή) και τον προβιβασμό τεσσάρων από την παρακάτω κατηγορία.

Η προσφυγή του Παναθηναϊκού δεν έχει εκδικαστεί εδώ και τρεις μήνες από το Διαιτητικό Δικαστήριο της ΕΠΟ και μπορεί να του γυρίσει μπούμερανγκ όταν βγει η απόφαση, αν η ομάδα έχει ακόμα τα σημερινά χάλια και παραμένει στις τελευταίες θέσεις της βαθμολογίας.

Καλού κακού λοιπόν όσοι... αγχώνονται για το αν τελικά ο Παναθηναϊκός θα καταφέρει τελικά να μπει στα πλέι οφς και να διεκδικήσει την ευρωπαϊκή έξοδο, ας ρίχνουν καμιά ματιά και προς τον... πάτο γιατί ποτέ δεν ξέρεις...

***

Scratch:  Από το... twitter:  @O Alafouzos έχει ραδιόφωνο που δεν παίζει μουσική, τηλεοπτικό σταθμό που δεν παίζει ταινίες και θέλει να κάνει ομάδα που θα παίζει μπάλα;

@Δεν μπορούν τα λιοντάρια.

Πριν...

Μετά...

Το γκολ

Οι.... σημαδεμένοι....

Η Παναγιά ήταν με τον Πλατανιά (Γειά σου ρε Αγγελάρα!!!)

Τι είδ' ο Γιαπωνέζος...

Αναποφάσιστη...

Λίγη τύχη νά 'χα

Λίγη τύχη να'χα
Ντιλι ντέλι ντελι ντελι ντε
Θα'τανε καλύτερη η ζωή
να'χα τύχη πιο πολλή
Θα 'σπαγε η γκίνια
Ντιλι ντέλι ντελι ντελι ντε
που μου τυραννάει τη ζωή
από Κυριακή σε Κυριακή

Μα τι να γίνει η Πανάθα είν΄ η ζωή μου
κι αν δεν μου δίνει χαρά μια σταλιά
αξίζει η αγάπη της πολλά
Και τα μεσάνυχτα ποu το ξεχνάω
ότι η γκίνια έχει χτίσει φωλιά
θα κάνω πάλι όνειρα τρελά

Λίγη τύχη να'χα
Ντιλι ντέλι ντελι ντελι ντε
μόλις γύρναγα απ' τη δουλειά
θα'λεγα σαν έβλεπα το ματς
Βάλε τα γκολάκια
Ντιλι ντέλι ντελι ντελι ντε
κι άιντε να γλεντήσουμε κι εμείς
μες στο πανηγύρι της ζωής

Μα τι να γίνει η Πανάθα είν΄ η ζωή μου
κι αν δεν μου δίνει χαρά μια σταλιά
αξίζει η αγάπη της πολλά
Και τα μεσάνυχτα ποu το ξεχνάω
ότι η γκίνια έχει χτίσει φωλιά
θα κάνω πάλι όνειρα τρελά

χSμένα

Nιώθω το κλίμα να μη με σηκώνει
ο κόσμος να με πλακώνει
μες το τηγάνι ασφυκτικά



Bλέπω το Ζίκο να μ' αποθεώνει
και το Σπυρό να πελαγώνει
να μη σταυρώνει μια μπαλιά



Μα σαν σηκώθηκα να φύγω
πίσω κοίταξα για λίγο
δάκρυσα που τότε είδα ότι μπήκαμε



χεσμένα χεσμένα
στο Φάληρο και ήτανε
τα πόδια μας κομμένα



χεσμένα χεσμένα
στο Φάληρο και ήτανε
τα πόδια μας κομμένα



Ξέρω τα νεύρα πως τους έχω σπάσει
ομάδα πως δεν έχω φτιάξει
δεν έχει πλάνο και ρυθμό



ξέρω πως όσο κι αν με πληγώνει
Ο χρόνος μου πια τελειώνει
θα πάρω πόδι από δω



Μα σαν σηκώθηκα να φύγω
Πίσω κοίταξα για λίγο
δάκρυσα που τότε είδα ότι μπήκαμε



χεσμένα χεσμένα
στο Φάληρο και ήτανε
τα πόδια μας κομμένα



χεσμένα χεσμένα
στο Φάληρο και ήτανε
τα πόδια μας κομμένα

Του χρόνου την κιθάρα μου...

Σουηδίας, παραδοσιακόν!

Τι; Ποια Ζάκυνθος ρε σεις; Η Στοκχόλμη είναι!

Του χρόνου την κιθάρα μου θα παίζω στη Δανία
(του χρόνου την κιθάρα μου θα παίζω στη Δανία)
σταμάτησα τον τουρισμό, φεύγω απ΄ την Παιανία
(σταμάτησα τον τουρισμό, φεύγω απ΄ την Παιανία)


Του χρόνου θα συλλογιστείς γιατί εσύ θα χάσεις
(του χρόνου θα συλλογιστείς γιατί εσύ θα χάσεις)
που με το Βύντρα δεξιά θα μείνεις να χτικιάσεις
(που με το Βύντρα δεξιά θα μείνεις να χτικιάσεις)


Για σε βαλίτσες μάζεψα, για σένανε την κάνω
(για σε βαλίτσες μάζεψα, για σένανε την κάνω)
κι αν λείψει σου η κιθάρα μου εγώ δεν θα πεθάνω
(κι αν λείψει σου η κιθάρα μου εγώ δεν θα πεθάνω)

Εδώ που τα λέμε, ούτε εμείς θα πεθάνουμε, αν φύγει ο Σουηδός κιθαρίστας. Αρκεί να μην ξαναδούμε το περσινό έργο. Που πανηγυρίζαμε για την αποχώρηση του Μόρις και κάτσαμε πάνω στο παγωτό. Γιατί χωρίς δεξί μπακ της προκοπής, ή ακόμα χειρότερα με τον Βύντρα να ξαναγυρίζει στην παλιά του θέση και να σεντράρει στο γάμο του καραγκιόζη, εκτελώντας κάθε λογής πετούμενο που έχει την ατυχή έμπνευση να πετά πάνω από το γήπεδο, δεν θα αντέξω...

Στο καλό Σουηδέ κιθαρίστα μας (aka τουρίστα μας)! Στο καλό!


Scratch: Σουηδός σου λέει μετά. Βόρειος. Αντέχει στο κρύο. Μύθος! Οπως λέει κι ένας φίλος μου, "ο πρώτος που φορούσε γάντια και ο τελευταίος που τα έβγαζε ήταν!".

Scratch 1: Ελα, να αραιώνει και ο Βάσκος! Τι; Εχει ένα ακόμα χρόνο συμβόλαιο; Ε και; Λεφτά έχετε, πληρώστε τον να φύγει. Βγείτε και στη γύρα με το DVD του αγώνα με την Ιντερ που έβαλε και το γκολάκι και κάτι (μπορεί, πού ξέρεις...) θα γλιτώσετε.

Scratch 2: Για να πούμε του στραβού το δίκιο πάντως, ο Νίλσον ειδικά ΚΥΡΙΟΣ ήρθε, ΚΥΡΙΟΣ φεύγει!

Το τσαρδί του Mr Green

(Mr Green): "...Okay, quickly. Mr. Brown, Mr. White, Mr. Blonde, Mr. Blue, Mr. Orange, and Mr. Pink."

Να χαρώ εγώ εμφάνιση α λα Reservoir Dogs στο Βοτανικό! Ολα τα είχαμε οι συμβολικές επισκέψεις και οι ενημερώσεις μας έλειπαν. Ρε σεις αφού δεν την παλεύετε τι το ζορίζετε; Και μια που θυμήθηκα και την ταινιάρα, έχετε ψαχτεί μπας και είναι κανένας ...βαλτός ανάμεσά σας; Μπααααα, το πιθανότερο είναι να είστε άσχετοι...

Ε ρε τι τραβάμε για το ...τσαρδάκι...

Πετραδάκι πετραδάκι να το χτίσω μόχθησα
Πετραδάκι πετραδάκι να το χτίσω μόχθησα
της Πανάθας το τσαρδάκι κι όμως δεν τ΄ απόχτησα
της Πανάθας το τσαρδάκι κι όμως δεν τ΄ απόχτησα

Το πουλί τον κορμοράνο ξάφνου αγαπήσανε
και οι Τσίπρες το τσαρδάκι να 'χω δεν μ' αφήσανε
και οι Τσίπρες το τσαρδάκι να 'χω δεν μ' αφήσανε

Του Βωβού τα μεγαλεία τ΄ όνειρο το σκότωσαν
Του Βωβού τα μεγαλεία τ΄ όνειρο το σκότωσαν
και το ταπεινό τσαρδάκι μου το αιχμαλώτισαν
και το ταπεινό τσαρδάκι μου το αιχμαλώτισαν

Το πουλί τον κορμοράνο ξάφνου αγαπήσανε
και οι Τσίπρες το τσαρδάκι να 'χω δεν μ' αφήσανε
και οι Τσίπρες το τσαρδάκι να 'χω δεν μ' αφήσανε

Τώρα τρέχω στα χωράφια για να σώσω ό,τι μπορώ
τώρα τρέχω στα χωράφια για να σώσω ό,τι μπορώ
τον Βωβό και τον Αλέξη ούτε θέλω πια να δω
τον Βωβό και τον Αλέξη ούτε θέλω πια να δω

***

Scratch: Αν μιλάμε για ΚΟΜΠΛΕΞ!!! Καλά ρε σεις εκεί στον "Πρωταθλητή": Kαι το All Star μετρήσατε; Χαχαχα!

Scratch 1: Μεγάλη ...ξεραϊλα στο πρωτάθλημα. Το καπάρωσε νωρίς νωρίς ο γαύρος, "καμάρωσαν" και οι ουραγοί δεν είχανε να συζητήσουν τίποτα το πρωί οι ΑΡΔ. Στην ΕΡΑ ο Παπανικολάου το είχε ρίξει στη μουσική και ψαχνόταν να βρει μαζί με τους ακροατές ποιος έγραψε τη μουσική, ποιος τους στίχους και ποιος τραγούδησε το "Τσικαμπούμ". Στον "Αρένα" ο Σαμπράκος με τον Καπουτζίδη ασχολιόντουσαν με τον Πανσερραϊκό και την επικείμενη επίσκεψη του μίστερ "Παραπέντε" στη Μενεγάκη. Στον "Σπορ FM" oι Αντώνηδες το είχαν ρίξει στην κριτική ταινιών και στον "Σέντρα" ο Δημάτος με τον Καίσαρη φιλοξενούσαν τον Θεοδωρίδη και ασχολιόντουσαν με την Σεντ Ετιέν. Η οποία έχασε στο 90φεύγα και λέει ο Καίσαρης στον Δημάτο (που είναι φαν των "στεφανουά"): "E, ποιος σας είπε να κυνηγήσετε την πρόκριση στο ΟΥΕΦΑ;". Και ο (ΑΕΚτζής) Δημάτος: "Γιατί, εσένα σου φάνηκε ότι κάναμε προσπάθεια για να προκριθούμε"; Χοχοχοχο.


Scratch 2: Συνέντευξη έδωσε ο Πέτρος Θεοδωρίδης (ρε λες να το έχει το όνομα;) και ανάμεσα στα άλλα που είπε (άλλα σωστά και άλλα κουκουρούκου) την έπεσε στον Πατέρα επειδή λέει βγαίνει και κάνει δηλώσεις. Τραβάς κανα ζόρι μεγάλε; Σε εμπόδισε κανείς να βγεις να μιλήσεις κι εσύ;


Scratch 3: Και όταν ρωτήθηκε ο φάδερ σχετικά είπε: "Δεν ασχολούμαι με τρίχες". Τώρα βέβαια εσύ που τον βλέπεις τον Πατέρα με τα μούσια, άμα ακούς να λέει ότι δεν ασχολείται με τρίχες τι συμπέρασμα θα βγάλεις;


α) Δεν ισχύει, αφού έχει τόσα μαλλιά και μούσια
β) Ισχύει, δεν ασχολείται γι΄ αυτό έχει τόσα μαλλιά και μούσια
γ) Χρησιμοποίησε μια συνηθισμένη έκφραση που δηλώνει ότι ο άλλος λέει μπούρδες
δ) Μπορεί να είναι φρέσκος στην Πανάθα, αλλά δεν είναι χθεσινός στο ποδόσφαιρο και ξέρει ότι ο ισχυρός ανήρ των "λιονταριών" ΚΑΙ θέμα έχει σχετικό με τις τρίχες ΚΑΙ ανάλογο παρατσούκλι.

Περουκάκιας...

Ρε Ι-μπαγάσα...

Αφήνω πίσω το Τσάμπιονς Λιγκ και τα σεντόνια
για φέτος λέω γλυκό αντίο στα σαλόνια
ξαναγυρίζω στα αποκαϊδια και ξαναέλα να με πάρεις ουρανέ
γιατί μου πάνε τα ταξίδια και τη χρειάζομαι τη χάρη σου μωρέ


Ρε Ι-μπαγάσα κι αν τρέχω δεν σε φτάνω
μιαν ανάσα ξοδεύω παραπάνω
δεν το πιστεύω πως με κερδίζεις
το γκολ γυρεύω μα με εμποδίζεις
στο παιχνίδι ψάχνω λύση
που στο κόλπο θα μ΄ αφήσει


για να μην έχω τα γκοτζαλάκια
να μουρμουράνε από αύριο στα FM
για τον χαμένο μου αγώνα
που είν΄ ανάμνηση γλυκιά ό,τι κι αν λεν

Εφτασε λοιπόν το τέλος της διαδρομής. Κι αν όπως λένε, σημασία έχει το ταξίδι και όχι ο προορισμός, εμείς σ΄ αυτό το ταξίδι περάσαμε καλά. Κι ας θέλαμε να διαρκέσει λίγο ακόμα. Κι ας πιστέψαμε προς στιγμήν πως θα πάρει μια - μικρή ή μεγάλη - παράταση.

Στις αναμνήσεις μας θα κρατήσουμε δύο τεράστια διπλά, από τα οποία το ένα ήταν αναμφισβήτητα ιστορικό και δύο μεγάλα εντός έδρας παιχνίδια. Το δεύτερο δεν είχε βέβαια ευτυχή έκβαση, αλλά είπαμε, σημασία δεν έχει πάντα ο προορισμός, αλλά το πόσο καλά περνάς στο ταξίδι.

Το σημερινό παιχνίδι ήταν δύσκολο έτσι κι αλλιώς. Το γνωρίζαμε αυτό. Οπως και ότι το σκορ του πρώτου αγώνα ήταν "πονηρό" σκορ. Κι ακόμα ότι το παιχνίδι θα είναι μια παρτίδα σκάκι. Και παρόλο που ξεκινούσαμε με τα λευκά, γνωρίζαμε ότι ο αντίπαλός μας ήταν καλύτερος σκακιστής.

Από το παιχνίδι με την Βιγιαρεάλ δεν ξέρω αν μπορούμε να πάρουμε "μαθήματα". Για τον απλούστατο λόγο ότι φημιζόμαστε για την ικανότητά μας να διαλύουμε ό,τι καλό υπάρχει στην ομάδα μας και να αρχίζουμε από την αρχή. "Αποδόμηση" είναι το μεσαίο μας όνομα. Αν παρόλα αυτά αποφασίσουμε έστω και αργά να αλλάξουμε ρότα, τότε τα δύο αυτά παιχνίδια με τη Σπανιόλα μπορούν να μας φανούν χρήσιμα. Για τον τρόπο που μια ομάδα μπορεί να απλώνει το παιχνίδι της στο γήπεδο ακόμα και χωρίς τη μπάλα. Για τον τρόπο που δεν χάνει την ψυχραιμία της ακόμα κι όταν το παρόν αποτέλεσμα την αφήνει εκτός νυμφώνος. Για τον τρόπο που ξέρει να παίζει το "παιχνίδι της υπομονής", χωρίς να κάνει εκπτώσεις, αλλά αντίθετα διατηρώντας ταυτόχρονα για τον εαυτό της την πρωτοβουλία.

Θα μου πεις... Υπήρχε διαφορά κλάσης. Αυτό ακριβώς υπήρχε! Κι αν τώρα, μετά τον αγώνα κάποιοι θα πουν πως η ομάδα στήθηκε καλά από τον Τεν Κάτε στο πρώτο ημίχρονο και αντέδρασε εξίσου καλά στην ψυχρολουσία του πρώτου γκολ των Ισπανών, αλλά στη συνέχεια άργησε να αντιδράσει, ή δεν είχε πλάνο διαχείρισης της συγκεκριμένης εξέλιξης του αγώνα, ή δεν έκανε σωστές αλλαγές, ή έκανε αργά αλλαγές, ή οι παίκτες φοβήθηκαν το παιχνίδι, έκαναν τραγικά λάθη και σχεδόν στο σύνολό τους υστέρησαν δραματικά για την κρισιμότητα ενός τέτοιου αγώνα, θα του απαντήσω πως ενδεχομένως όλα αυτά (ή έστω πολλά από αυτά) ισχύουν.

Αλλά αν είμαστε ειλικρινείς, κατά βάθος θα παραδεχτούμε πως η αίσθηση που έδινε ο αγώνας ήταν πως ό,τι κι αν κάναμε εμείς, η Βιγιαρεάλ θα έκανε κάτι παραπάνω. Σε έναν αγώνα νοκ άουτ η μικρότερη ομάδα μπορεί να κάνει την υπέρβαση και να πάρει τη νίκη. Σε διπλούς αγώνες ΣΧΕΔΟΝ ποτέ. Πολύ απλά, τόσο μπορούσαμε...


Αν υπάρχει ένα παράπονο, που υπάρχει, γιατί οι παίκτες μας έπεισαν ότι πρέπει να υπάρχει, εξαιτίας των αντανακλαστικών μεγάλης ομάδας που έδειξαν στο πρώτο γκολ, ήταν το γεγονός ότι μετά την ισοφάριση, αλλά κυρίως μετά το δεύτερο γκολ έδειξαν να παραιτούνται.
Γιατί; Γιατί φοβήθηκαν; Γιατί δεν υπήρξε σταθερό πλάνο;

Ας είναι. Το ευρωπαϊκό όνειρο, όσο ωραίο κι αν ήταν τελείωσε. Και προσωπικά περισσότερο με φοβίζουν αυτά που θα γίνουν για μένα (για μας) χωρίς εμένα (εμάς) από αύριο.

11 Μαρτίου και η ομάδα εκτός στόχων. Εχει μείνει άλλη χρονιά τόσο νωρίς εκτός στόχων; ΄Η είναι μοναδικό κατόρθωμα του πολυμετοχικού Παναθηναϊκού αυτό;

Επομένως, πολλά θα συζητηθούν, πολλές απόψεις θα ακουστούν, η γκρίνια ενίοτε και η χολή, θα σέρνονται μέχρι τις 30 Απριλίου που τελειώνει η ...ρέγκιουλαρ σίζον και αρχίζουν
τα πλέι οφ. Ενδέχεται δε και να συνεχιστούν και μετά από αυτά αν τα αποτελέσματα δεν είναι τα προσδοκώμενα...



Τι γίνεται λοιπόν από εδώ και πέρα; Τι θα κάνει η διοίκηση; Θα αφήσει τον Τύπο να την δηλητηριάσει και να την επηρρεάσει όπως τόσες φορές στο παρελθόν; Θα παίξει το παιχνίδι διαφόρων μάνατζερ και θα αναβάλλει το "ξεσκαρτάρισμα" ή ακόμα χειρότερα θα κρατήσει τους άχρηστους και θα "καθαρίσει" χρήσιμους παίκτες; Θα αποδειχτεί για μια ακόμα φορά ανακόλουθη μεταξύ λόγων και έργων; Θα έχει σταθερές θέσεις για το σχεδιασμό αλλά και τους στόχους της ή θα προχωρήσει χωρίς ουσιαστικό πλάνο; Θα διατηρήσει την ενότητά της ή θα αναλωθεί σε κόντρες και εμφύλιους;

Εμείς έχουμε το δικαίωμα να σταθούμε λίγο ακόμα στο όνειρο που μόλις τελείωσε. Εκείνη όχι. Πρέπει να πιάσει δουλειά από ΧΘΕΣ. Αλλά αυτή τη φορά να είναι δουλειά ουσιαστική. Γιατί ΒΑΡΕΘΗΚΑΜΕ και ΑΠΗΥΔΗΣΑΜΕ κάθε χρόνο τα ίδια...

Πλατινί: (Οh mon Dieu! Tι χειγονομιά κανεί ο μεσιέ Πατεγάς;)

Μην κοιτάξεις πίσω. Είναι ο Θανάσης...

Scratch: Λύθηκε η πρωινή απορία. Σημειολογικά, η επέτειος γενεθλίων του ακατονόμαστου, σήμαινε αποκλεισμό.

Scratch 1: Θέλουμε δεξί μπακ. Θέλουμε δεξί μπακ. Θέλουμε δεξί μπακ. Θέλουμε δεξί μπακ.

Scratch 2: Κόλλησε tsaf-ίτιδα και ο Βαβζίνιακ.

Scratch 3: ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ 3-4 παίκτες ποιότητας το καλοκαίρι.

Με τρέλα και κορδέλα

Πάνω στην τρέλα μου πάνω στην αγωνία μου
ήρθε η ώρα για τη νέα δοκιμασία μου


ήρθε η ώρα για να παίξω με την Ιντερ
κι ήτανε λες και είχα στα χέρια μου ένα kinder
(έκπληξη - που δεν ξέρεις τι κρύβει μέσα).


Ενα σακίδιο φορτώθηκα στον ώμο μου
για το Μιλάνο που σταμάτησε στο δρόμο μου


Μες το Μεάτσα σαν ποντίκι μες τη φάκα
έτοιμος ή για τραγωδία ή για πλάκα


Πάνω στην τρέλα μου πάνω στην αφασία μου
από τον πάγκο ρίχνω σουτ στη φαντασία μου


Πάνω στη Βέρντερ έχω αφήσει τα όνειρά μου
και εκεί στην Κύπρο σταματούν τα βήματά μου


Τ΄ άστρα στον ουρανό να κοιτάζεις
ούτε στιγμή εσύ μη δειλιάζεις
Με τον Σιχα-μουρίνιο κι αν παίξεις
μην κιοτέψεις


Μπες μέσα και παίξε προσεκτικά
κι αν τυχόν στη βγούνε επιθετικά
Τρέλανέ τους όλους κανονικά
με τα μπακ τα δυναμικά σου


Τρέλανε τους όλους μην τρελαθείς
Όπως έχεις φύγει θέλω να 'ρθεις
Τίποτα δεν έχεις να φοβηθείς
με τη φοβερή άμυνά σου
(λέμε και καμιά μαλακία να περνάει η ώρα...)

* Εν το κουνάω απ΄ επαέ αν δε με πέμψουν τση μπρόκριση στο Τσαμπιόνι!




Eίπε: Μπορούμε να πάρουμε τους τρεις βαθμούς, τρεις είναι αυτοί που θα διεκδικήσουμε.

Eννοούσε: Για τα τρία πάμε. Τώρα τρία ποντάκια θα είναι, από τα τρία το μακρύτερο θα είναι, κανείς δεν ξέρει...

Eίπε: Θα επικοινωνήσω με τον κ. Μουρίνιο το βράδυ για το πώς θα το διαχειριστώ και θα σας πω.

Eννοούσε: Ανάλογα με το όνειρο που θα δω θα είναι και η ενδεκάδα που θα κατεβάσω...

Είπε: Θα επιτεθούμε όσο το δυνατό περισσότερο και θα αμυνθούμε όπου χρειάζεται.

Εννοούσε: Θα αφήσουμε έναν παίκτη να βολοδέρνει στην επίθεση (κι άμα πάρει πάσα σφυράτε μου) και θα παρατάξουμε τους άλλους εννιά μπροστά από τον βολεϊμπολίστα μπας και καταφέρουμε να μη τ΄ αρπάξουμε.

Είπε: Θα δούμε πώς πήγε το ματς μετά τα ενενήντα λεπτά. Παίζει ρόλο και το πώς θα παίξει ο αντίπαλός Περιμένω ένα παιχνίδι σαν της Αθήνας αλλά ελπίζω να είναι καλύτερο το αποτέλεσμα.

Εννοούσε: Θα δούμε μετά το ματς πώς θα είμαστε. Ορθιοι, γονατιστοί ή στα τέσσερα. Παίζει ρόλο και σε τι κατάσταση θα είναι και η Ιντερ. Αν ας πούμε παίξει ο Ιμπραήμοβιτς όπως έπαιξε στην Αθήνα, χαιρέτα μας τον πλάτανο.

Είπε: Εχω καταλήξει με ποιους θα ξεκινήσουμε το παιχνίδι αλλά δεν θα τους ανακοινώσω. Αυτό που μπορώ να πω όμως είναι ότι θα παλέψουμε σαν τρελοί για ενενήντα λεπτά"

Εννοούσε: Tι να σας ανακοινώσω, αφού ακόμα δεν ξέρω ποιους θα βάλω να παίξουν. Θα παλέψουμε σαν τρελοί κι αν δεν τα καταφέρουμε θα πουλήσουμε τρέλα.

Θα κοντρολάρω έτσι τη μπάλα, θα σουτάρω και ...γκοοοοοοολ

Ποιος Αντριάνο και ποιος Ιμπραήμοβιτς;
Θα τους κάνω αόρατους!

Μη στήνεστε από τώρα ρε παιδιά!
Περιμένετε να αρχίσει ο αγώνας!

Απ΄ την Κική και την Κοκό ποια να διαλέξω;
(Τι, αμφιβάλλει κανείς ότι θα του περάσει από το μυαλό να βάλει τον Πετρό;)

Scratch: KΑΙ Βύντρα ΚΑΙ Σαριέγκι ΚΑΙ Γκούμα; Από πού να γλιτώσουμε;

Scratch 1: Oχι πείτε μου αν δεν σας το είπα μόλις έμαθα ότι άρθηκε σιωπηρά η τιμωρία, ότι ο Γκουμόγιαννος θα πάει στο Μιλάνο! Να που θα παίξει κιόλας (κατά πώς φαίνεται...).

Scratch 2: Σύστημα 3-6-1 λέει δοκίμασε ο τεντάς στην προπόνηση. Ρε σεις, είστε σίγουροι; Μπας και δοκίμασε 6-3-1;

Scratch 3: Δεν φτάνει η δυσκολία του παιχνιδιού, έχει και ψοφόκρυο στο Μιλάνο!

Scratch 4: Tι πίνει ο Αντωνιάδης και δεν μας δίνει; Τον βγάλανε το απόγευμα στην ΕΡΑ Σπορ να μιλήσει για το παιχνίδι κι ήτανε σα μαστουρωμένος. Κι άρχισε να αναλύει συστήματα και να λέει πώς θα παίξει η ομάδα. Ρε, για αντιπρόεδρο σε πήρανε ή για προπονητή; Ασε το άλλο που είπε. Θα έρθει λέει ένα ιστορικό αποτέλεσμα. Δεν μας είπε όμως γιατί θα είναι ιστορικό; Θα πάρουμε καμιά νίκη μέσα στο Μιλάνο, ή θα ξεπεράσουμε το ρεκόρ του γαύρου; Γιατί κι αυτό αν γίνει ιστορικό θα είναι...

Scratch 5 : Kαι είπαμε! Στο άλλο ματσάκι θέλουμε χηνάρι!

EDIT: Γαύροι σε γαυροφόρουμ, προσπαθώντας να απαξιώσουν την πολυπληθή παρουσία φιλάθλων του Παναθηναϊκού στο Μιλάνο: "Για ψώνια πήγαν οι βαζελόφλωροι. Αν δεν έπαιζαν στο Μιλάνο, τρεις κι ο κούκος θα ήταν!" (Α, ρε πίκρα που τους προκάλεσε ο φετινός ...εναλλακτικός τουρισμός...).

"Κιτρινόμαυρες" αφιερώσεις

Ο Ντούσαν στον εαυτό του (αυτοπροσδιορισμός):

Φύσηξε έρωτας ΝΟΤΙΑΣ μέσα στα φύλλα της καρδιάς
και γνώμη αλλάζω και σε σένα επιστρέφω
φύσηξε έρωτας ΝΟΤΙΑΣ και ό,τι έλεγα με μιας
τα αντιστρέφω

Και να 'μαι τώρα πάλι στο καράβι
γι' άλλο ταξίδι μα η διχόνοια με τρομάζει
κι απάνω που 'λεγα η φωτιά δεν ξανα-ανάβει
αν ναυαγήσω κι άλλη μια δε με πειράζει

Φύσηξε έρωτας ΝΟΤΙΑΣ μέσα στα φύλλα της καρδιάς
και γνώμη αλλάζω και το ρίσκο πάλι παίρνω
φύσηξε έρωτας ΝΟΤΙΑΣ απόψε πάω όπου με πας
σε σένα γέρνω

Μαγέψαν την ψυχή μου οι σειρήνες
γι' άλλων εμφύλιων τις μάχες τώρα πάω
ας πάρουνε ό,τι θέλουνε κι εκείνες
εγώ το ξέρω μονάχα εσένα αγαπάω

Φύσηξε έρωτας ΝΟΤΙΑΣ μέσα στα φύλλα της καρδιάς
και γνώμη αλλάζω και το ρίσκο πάλι παίρνω
φύσηξε έρωτας ΝΟΤΙΑΣ απόψε πάω όπου με πας
σε σένα γέρνω

***

Οι Οριτζιναλίστας που δεν γουστάρουν τον Μπάγεβιτς προς την ομάδα της καρδιάς τους:

Αγρίεψε η θάλασσα
μέσα στα μάτια μου
ο κέρμιτ φτάνει
σκατά να μας κάνει
τώρα που αγρίεψε και μένα η καρδιά μου
ο πόνος έρχεται, τρόμος με πιάνει

Μόνη ξανά θα σε αφήσω
τέτοιο χουνέρι πάλι ποτέ
ξέσπασε η μπόρα ξέσπασε

Kανείς δεν θα μπορέσει να τον αντέξει
ο Χατζηχρήστος θα πάρει θέση
είναι ο βάτραχος κατακριτέος
και δεν θα αργήσει να γίνει τέως

μόνη ξανά θα σε αφήσω
τέτοιο χουνέρι πάλι ποτέ
δύο φορές το πέρασα
μόνη ξανά θα σε αφήσω
δεν θα τ΄ αντέξω αυτό ποτέ

μόνη ξανά θα σε αφήσω
δεν θα τ΄ αντέξω αυτό ποτέ

***

Ο Μπάγεβιτς στον Χατζηχρήστο για μια χαμένη αγάπη και μια προσπάθεια επαναπροσέγγισης:

Νύχτα σκοτεινή άδειο το χέρι
ψάχνει να σε βρει και υποφέρει
πού νάσαι εσύ

μια φορά θυμάμαι μ΄ αγαπούσες τώρα χολή
μια φορά θυμάμαι μου μιλούσες τώρα σιωπή

Θέριεψ΄ η φωνή στο δωματιάκι
έδωσες γραμμή βρε Δημητράκη
τόση οργή

μια φορά θυμάμαι μ΄ αγαπούσες τώρα χολή
μια φορά θυμάμαι μου μιλούσες τώρα σιωπή

θάρθω το πρωί να σε φωνάξω
δεν θα φοβηθω και θα σε ψάξω
για ένα φιλί

Μια φορά θυμάμαι μ΄ αγαπούσες τώρα χολή
μια φορά θυμάμαι μου μιλούσες τώρα σιωπή...

***

Οι Ντεμικοί προς τον Νικολαϊδη:

Το πρόσωπό μου στον καθρέφτη με κοιτά
κι αφού δεν κλαίω πώς μπορεί αυτό και κλαίει;
Πιάνω τα μάτια μου μα είναι αυτά στεγνά,
δεν του μιλάω μα για σένανε μου λέει.

Ολοι σ' αγαπάμε τόσο δυνατά,
έφυγες και φέραν ξανά το σατανά
Ολοι σε ζητάνε, όπως σε ζητώ
μες στους εφιάλτες μ' άφησες να ζω.
Ντέμη σ’ αγαπώ.

To πρόσωπο μου στον καθρέφτη με κοιτά,
την λατρεία μου για σένα μου θυμίζει.
Μ' άφησες μόνο μου τούτη τη φορά
κι η ομάδα χωρίς εσένα δεν αξίζει.

Oλοι σ' αγαπάμε τόσο δυνατά,
έφυγες και φέραν ξανά το σατανά
Ολοι σ΄ αγαπάνε, όπως σ΄ αγαπώ,
μες στους εφιάλτες μ' άφησες να ζω.
ΓΥΡΝΑ σου ζητώ...