Saturday, May 17, 2008

Πού πας ρε Καραμήτρο;


Tι να τον κάνουμε ρε τον λούζερ; Αυτός ούτε τον γαύρο δεν κατάφερε να κερδίσει! Για ξανασκεφτείτο το!

***

ΥΓ. Τελικά πήρε και κανονικό τρόπαιο, εκτός από το χάρτινο, ο ακατονόμαστος.


ΥΓ1. Ετσι όπως έπαιξε η ομάδα σας, όχι σε 38, ούτε σε 108 χρόνια δεν θα το παίρνατε το κυπελλάκι.

ΥΓ2. Ο κόραξ φεύγει ο team manager της Ξάνθης έρχεται. Και η γαυροοικογένεια μεγαλώνει...


ΥΓ3. Και ο ΧαβαΛούα Λούα ήταν εκεί. (Μακράν κορυφαίος ο τίτλος από την Goalnews της Παρασκευής).


ΥΓ4. Λάμπρο, δεν έφερε γούρι η γραβάτα...


ΥΓ5. Ο A-strap-pan και ο Α-χαλί-νωτος το γαυροχαβά τους. Το πέναλτι στον ...ομορφάντρα ήταν, το πέναλτι στον Ιβιτς δεν ήταν. Χαλαρώστε ρε σεις, κανείς δεν είπε ότι άξιζε να κερδίσει ο Αρης. Αλλά ούτε τα σπόρια πια;

ΥΓ6. Δεν έχω έμπνευση σήμερα...

Wednesday, May 14, 2008

Yπαρξιακές αναζητήσεις...




"It's Not Easy Bein' Green"


It's not that easy bein' green;
Δεν είναι εύκολο να είσαι πράσινος
Having to spend each day the color of the leaves.
Να έχεις πάνω από το κεφάλι σου Τζίγκερ, Παύλο και Βγενό
When I think it could be nicer being red, or yellow or gold-
Ισως θα ήταν καλύτερα να ήμουν κόκκινος ή κίτρινος ή ασπρόμαυρος
or something much more colorful like that.
ή να ήμουν κάποιος που δεν χρειάζεται να δίνει λογαριασμό

***

It's not easy bein' green.
Δεν είναι εύκολο να είσαι πράσινος
It seems you blend in with so many other ordinary things.
Να πρέπει να συνεργαστείς με παίκτες μικρούς αλλά και με παίκτες - βεντέτες
(αυτές που θα πάρουμε ντε!)
And people tend to pass you over 'cause you're not standing out
Και ο κόσμος να λέει το μακρύ του και το κοντό του
like flashy sparkles in the water- or stars in the sky.
επειδή σ΄ άλλους αρέσεις και για άλλους δεν είσαι λαμπερός

***

But green's the color of Spring.
Aλλά το πράσινο είναι το χρώμα της ελπίδας
And green can be cool and friendly-like.
Και είναι εστέτ να είσαι Παναθηναϊκός
And green can be big like an ocean,
Και οι πράσινοι είναι μέγεθος μεγάλο
or important like a mountain, or tall like a tree.
σπουδαίο και σημαντικό

***


When green is all there is to be
Οταν το μόνο που μπορείς να είσαι είναι πράσινος
It could make you wonder why, but why wonder why? Wonder,
σε κάνει να αναρωτιέσαι πώς έφτασες σ΄ αυτό το σταυροδρόμι
I am green and it'll do fine, it's beautiful!
Είμαι πράσινος, είμαι βάτραχος και είμαι καλά
And I think it's what I want to be.
Και νομίζω ότι τελικά είναι ό,τι ζητούσα στη ζωή μου


EDIT: Χιονοστιβάδα οι εξελίξεις σήμερα. Το μεσημέρι τελείωσε ο Εκι, το βράδυ ο Πεσέιρο. Για τον δεύτερο το περίμενα. Είχε ημερομηνία λήξης. Σοβαρός άνθρωπος, άψογος διαχειριστής του υλικού του, περιόρισε στο ελάχιστο τους τραυματισμούς, αλλά απέτυχε στην πειθαρχία και ήταν τραγικός τον τελευταίο και πιο σημαντικό μήνα του πρωταθλήματος. Δεν δικαίωσε τις προγραμματικές δηλώσεις του και θα έπρεπε να είναι περισσότερο φειδωλός σ΄ αυτές αν δεν γνώριζε το υλικό του.

Για τον πρώτο το φοβόμουν. Το γυαλί είχε ραγίσει προ πολλού. Δεν υπήρχε περίπτωση να ξεχαστούν όσα μεσολάβησαν. Συναισθηματικά θα ήθελα να μείνει, ευελπιστώντας να ξαναδώ τον παλιό καλό Εκι, αυτόν που του είχα τόση αδυναμία. Ρεαλιστικά, ό,τι είχε να προσφέρει το πρόσφερε. Και σε τέτοιες περιπτώσεις το διαζύγιο είναι το καλύτερο που μπορεί να συμβεί.
Θα θυμάμαι από αυτόν το πάθος του και το εκπληκτικό γκολ στον Λέμαν.








Monday, May 12, 2008

Kάνε κι εσύ μια φιέστα, μπορείς!


Τελικά το φετινό πρωτάθλημα μπορεί να χαρακτηριστεί από το εξής τρίπτυχο: "Της φιέστας, της τεσσάρας και του χαρτιού". Φιέστα έκαναν όλοι ανεξαιρέτως. Ο χάρτινος πρωταθλητής, η ηθική πρωταθλήτρια και οι τρίτοι που τελικά ήρθαν δεύτεροι (οι πρώτοι που ήρθαν τρίτοι τι να πουν;) και αποχαιρέτησαν για μια ακόμα φορά την Λεωφόρο με νταούλια και βιολιά (μέχρι την επόμενη, ο Παυλάρας το είπε καθαρά, "έχω σχέδια για τη Λεωφόρο" - να χαρώ εγώ πολυμετοχικότητα!). Τεσσάρα έφαγαν επίσης όλοι. Ο γαύρος από την ΑΕΚ στο πρωτάθλημα, εμείς από το γαύρο στο κύπελλο (φάγαμε και μία στο πρωτάθλημα από τον ΟΦΗ, αλλά οι ...οικογενειακές τεσσάρες δεν πιάνονται έτσι δεν είναι; - χου ρε!) και η ΑΕΚ για να πρωτοτυπήσει (γιατί τι ΑΕΚ θα ήταν διαφορετικά;) άρπαξε δύο στα πλέι οφ (από εμάς και τα αρειανά). Οσο για το χαρτί, γνωστά είναι αυτά μη τα ξαναλέμε, ο γαύρος είχε ένα σωρό πέτσινα, πήρε κι ένα χάρτινο και του χρόνου μπορεί να πάρει κι ένα κοκάλινο (αυτό κάπου το άκουσα, μπορεί και να το έχω ξαναγράψει, μου άρεσε όμως και το επαναλαμβάνω) ώστε να μπορέσει κι ο Χόχος να δείξει τα πέντε δάχτυλα (που είναι πολύ καλύτερα από τα τέσσερα) ρίχνοντας μια μεγαλοπρεπή μούντζα, το σήμα κατατεθέν του Ελληνα!
Κι έτσι συνεχίζουμε να περνάμε ωραία στο Ελλαδιστάν, μέχρι την επόμενη περιπέτεια. Οπως είπε και ο θείος που το κατέχει το ...σπορ, από εδώ και πέρα τη σκυτάλη παίρνουν οι αλήτες ρουφιάνοι. Το τι μεταγραφή έχει να γραφτεί στις φυλλάδες και να ακουστεί στα ραδιόφωνα δεν λέγεται. Ο χρυσός μήνας (εντάξει ...τρίμηνο) του ρεπόρτερ. Οσο για μας; Να μας έχει ο Θεός καλά πάντα ν΄ αρπαζόμαστε και να τσακωνόμαστε βρε!


ΥΓ. Αντίο Λεωφόρε της καρδιάς μας.

ΥΓ1. Και μετά απορούσα πώς τις έφαγε ο Γκαλίνοβιτς από τον Εκι. Εδώ το αρειανό τον έβαλε μέσα στα δίχτυα! Α ρε Μάριο, μόνο όψη έχεις τρομακτική!


ΥΓ2. Υπέγραψες με τις εμφανίσεις και τα γκολ σου τα πλέι οφ. Αλλά φτάνουν αυτά για να εξιλεωθείς βρε Κάρα;

ΥΓ3. Δεν ξέρω αν έχεις δίκιο ή άδικο Νικόλα (Λυμπερόπουλε). Δεν ξέρω ούτε και γιατί έφυγες (σε φύγανε). Ενα ξέρω. Οτι σε έχω πάντα στην καρδιά μου.

ΥΓ4. Φοβερός και τρομερός Σκόρδας. Τρεις ατάκες από το χθεσινό ματς. Την πρώτη την έγραψαν όλες οι εφημερίδες τις άλλες δύο τις αλίευσα από την ΕΡΑ ΣΠΟΡ.

* Για το συμβόλαιο του Μπάγεβιτς: "Τα συμβόλαια δεν είναι πλακάκια για να σπάνε!"
* Για το αν ανησυχoύν στον Αρη μήπως φύγει ο Μπάγεβιτς: "Για το μόνο που ανησυχούμε, είναι μη μας απατήσει η γυναίκα μας!"
* Για το ότι ο Μπάγεβιτς δεν ξεκαθαρίζει την θέση του με όλη αυτή την παραφιλολογία: "Και η μητέρα μου που είναι 80 χρόνων της αρέσει να τη λένε όμορφη!".


Οποιοι προσπαθήσουν να με κοροϊδέψουν,
καλύτερα να κάνουν την προσευχή τους!


Στεφανής: Τι διαβάζει ο μικρός;
Τζίγγερ: Πάντως όχι την "Πράσινη"!



Μας παίρνει ο φακός.


Τι καραγκιοζιλίκια είναι αυτά;


Πρέπει να το πήραν το πλάνο.


Πεσέιρο: Καλώς ήρθες!
Μπάγεβιτς: Να πας στο καλό!

Τότης: Μήπως να το σκεφτεί ο ΣΥΡΙΖΑ να αγοράσει μετοχές;
***
(Εναλλακτική, προσφορά του Δημήτρη Μαμαλούκα)
Τότης: Mη γυρίσεις, έρχεται ο Βγενόπουλος!


Κάποια χιλιόμετρα πιο μακριά...

Πώς σε λένε εσένα βρε παλικάρι; Πρώτη φορά σε βλέπω!


Τι δουλειά έχω εγώ εδώ πέρα;


Ηλί ηλί λαμά σαβαχθανί


Και μιας και βάλαμε τον trendy Alexis, κι ένα βιντεάκι bonus με έναν άλλο Alexis, emo αυτή τη φορά! Δεν είναι ανάγκη να το δείτε όλο, τα δύο πρώτα λεπτά αρκούν!







\

Saturday, May 10, 2008

Blog-oπαιχνιδίζοντας ιδιογράφως

Δεν θα μπορούσα, βέβαια, να αρνηθώ την πρόσκληση που μου έκανε το ομόθρησκο Νησί να πάρω μέρος στο παιχνίδι που θέλει να ανεβάσω ένα ποστ με κάτι που να έχω γράψει στο χέρι. Τον προειδοποίησα βέβαια πως χρησιμοποιώντας τόσα χρόνια και τόσες ώρες καθημερινά το πληκτρολόγιο ενός υπολογιστή, το να γράψω κάτι στο χέρι είναι μια οδυνηρή εμπειρία. Και για μένα που δεν μπορώ πια να γράψω, αλλά και για τους άλλους που θα υποχρεωθούν να το διαβάσουν. Νησάκι μου έκανα ό,τι μπορούσα...



Οι οδηγίες:

1. Γράψε (με το χέρι κι όχι κα’να σεντόνι)

2. Σκάναρε (ή φωτογράφισε… )

3. Πόσταρε

4. Ειδοποία! Απαραίτητα στο τέλος του ποστ γράψε: για το

http://autographcollectors.blogspot.com/

5. (The difficult part): Προσκάλεσε άλλους 5 ή και περισσότερους blogger να συμμετέχουν.

Και οι άτυχοι (που θα με κράξουν ή θα με ...γράψουν) είναι οι κάτωθι….



1. Δημήτρης Μαμαλούκας (γιατί τα βιβλία του τα διαβάζουμε καιρός να δούμε και το γραφικό χαρακτήρα του συγγραφέα)

2. Αλέξανδρος (που είναι πάντα η σταθερή μου αξία)

3. Ειρήνη, Ερη, Ελένη, Ελευθερία, Αγγελική (όποια έχει διάθεση κορίτσια)

4. Ηouli_v (ελπίζοντας αυτή τη φορά να ανταποκριθεί)

5. Meniek (και στα γαλλικά το δεχόμαστε γαυρίνα μας)

Α... Να μην ξεχάσω... Τα παράπονά σας στον δημιουργό του παιχνιδιού, Αλουφάνη!

Friday, May 9, 2008

Κουϊζ



Ερώτηση: Tι κοινό έχουν η Λεωφόρος, ο Μίμης Δομάζος και ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης;

Απάντηση: Τους έχουμε κάνει τα αποχαιρετιστήρια τουλάχιστον από δυο - τρεις φορές.


ΥΓ. Νισάφι με τα "αντίο" στη Λεωφόρο ρε παλικάρια!

Wednesday, May 7, 2008

"Το κράτος είμαι εγώ!"

Ποιος Ιβιτς τώρα και πράσινα άλογα; Ποιος Λεμονής και ποιος Σεγκούρα; Ποιος προπονητής μεγάλο όνομα; Πλάκα κάνουμε; Ο άνθρωπος το είπε καθαρά στη συνέντευξη της Κυριακής κι όποιος δεν το κατάλαβε κακό του κεφαλιού του! "Το κράτος είμαι εγώ!" (L'état, c'est moi). Ρόκο, ο Βασιλιάς Ηλιος!

ΥΓ. Ρε μπας και κατηφορίζει το βατράχι στο λιμάνι και γι΄ αυτό έφυγε ο Λιάκος;
YΓ1. Αυτός είναι ικανός κάποια στιγμή να διώξει και τον Πετράκη!
ΥΓ2. Mήπως, λέω εγώ τώρα, έκανε κακό στην ΑΕΚ όλο το νταραβέρι για το Δώνη; Με τι κουράγιο να σκιστεί ο πατήρ Κωστένογλου για να συμμαζέψει την ομάδα και να ανεβάσει το ηθικό των παικτών όταν ξέρει ότι φεύγει; Για να πάει η ομάδα στο Τσάμπιονς Λιγκ με άλλο προπονητή; (Δεν τίθεται ηθικό θέμα για τον Κωστένογλου. Και μόνο λόγω πίστης στο Θεό δεν θα λειτουργούσε έτσι. Αλλά υπάρχει και το ρημάδι το υποσυνείδητο...).

***

EDIT: Ο αγώνας Ηλιούπολης - Διαγόρα δεν διεξήχθη επειδή κάποιοι έκοψαν τα δοκάρια στο γήπεδο! Μιλώντας στους δημοσιογράφους, ο κ. Καμπουράκης (πρόεδρος του Διαγόρα Ρόδου) ξεκαθάρισε πως : "Οι κανονισμοί λένε πως πρέπει να υπάρχουν και δεύτερα τέρματα. Ο Διαγόρας έχει ιστορία και δεν πρόκειται να κινηθεί εναντίον της Ηλιούπολης για να πάρει τον αγώνα στα χαρτιά".

ΥΓ. Εννοείται πως είτε πολύ ηθικός είναι, είτε πολύ έξυπνος, αλλά εγώ προτιμώ την κουρτίνα Νο 1.




Thursday, May 1, 2008

Ρίξε κι εσύ μια τεσσάρα, μπορείς!

Τι έγινε ρε παιδιά; Πότε γίναμε ομαδάρα και δεν το πήραμε χαμπάρι; Τεσσάρα στην ΑΕΚ;
Να με παίρνουν τηλέφωνο γαύροι και να μου δίνουνε συγχαρητήρια; Τι λες τώρα; Από πότε
γίνανε φιλοβάζελοι οι γαύροι; Οξω ρε ξεφτίλες!
Κι αυτή η ΑΕΚ αδερφάκι μου πώς τα άρπαξε έτσι; Πέφτανε τα τεμάχια σαν το χαλάζι. Κι εσύ βρε πάτερ Νικόλαε τι τα ήθελες τα μεγάλα λόγια ("Είμαστε ανίκητοι, θα δουν την πλάτη μας"); Είσαι και θρήσκος τρομάρα σου! Επιτρεπόταν να λες αυτά που έλεγες πριν τον αγώνα; Βλάσφημε! Ο Κύριος δεν έχει διδάξει να είμεθα ταπεινοί;
Αμ ο άλλος ο Ιβανσιτς; Τι πράγμα ήταν αυτό με τον Αυστριακό! Μόλις έβγαλε την ξανθιά την ανταύγεια, και ήρθε και σκούρυνε η ρίζα, έπιασε απόδοση και έβαλε και γκολάρες. Ρε να μη το ξέρω νωρίτερα ότι φταίει η απόχρωση! Εγώ θα πήγαινα να του το ξεβάψω το μαλλί! Κι όχι τίποτα άλλο αλλά τον είδανε τώρα και οι γαύροι και τους άνοιξε η όρεξη. Και αρχίσανε να τον χαλβαδιάζουνε για τα καλά. Αλλά έτσι που έπαιξε αρχίσαμε να τον (ξανα)χαλβαδιάζουμε κι εμείς. Αν είναι να παίζει έτσι, να μείνει! Να μείνει! Κι ο άλλος ο Πεσέιρο(υ); Τι μουτσούνα ήταν αυτή; Εμείς βάζαμε γκολ κι αυτός στενοχωριόταν. Οσο ανέβαινε το σκορ, τόσο κατέβαζε ο Ζοσέ την προβοσκίδα. Αμ, άργησες κομματάκι Πορτογάλε μου. Σάμπως ο μυτόγκας; Τι γκολ πήγε και έβαλε! Και η άμυνα της ΑΕΚ ε; Αμυνα για σεμινάριο ήταν στο πρώτο γκολ. Ρε θες να βγούμε δεύτεροι τελικά; Πάει, χάλασε ο κόσμος! Δεν ανησυχώ όμως. Κάπου αλλού θα την κάνουνε τα καμάρια μου πάλι τη μαλακία!


ΥΓ. Τελικά το πιο εύκολο πράγμα φέτος είναι οι τεσσάρες. Τεσσάρα ο γαύρος σε μας, τεσσάρα η ΑΕΚ στο γαύρο, τεσσάρα κι εμείς στην ΑΕΚ. Ολοι πήρανε το μερτικό τους. Κανένας δεν έμεινε παραπονεμένος.
ΥΓ1. Τι μου τον κακοκαρδίσατε ρε σεις τον Ρίμπο; Και του κάνατε και δάχτυλα για την τεσσάρα; Πάνω που παρακαλάμε να αλλάξει γνώμη και να μείνει και του χρόνου για να έχουμε ομορφιές στο γαύρος - ΑΕΚ πάτε να τον διώξετε από την Ελλάδα μια ώρα αρχύτερα; Πάλι καλά που τον χειροκροτήσατε στο τέλος και μου τον γλυκάνατε λιγάκι.
ΥΓ2. Ασχετο. Τι σιχαμερός τελικός Τσάμπιονς Λιγκ θα είναι αυτός! Μάντσεστερ εναντίον Τσέλσι; Δεν μπορώ να αποφασίσω ποια από τις δύο αντιπαθώ περισσότερο! Αχ, βρε Λίβερπουλ!