Περί ανέμων και υδάτων, περί γάτων και μοδάτων, περί κοινωνίας και λογοτεχνίας, περί μπάλας και αλητείας, περί μουσικής και ασυλίας, περί Τύπου και ασυδοσίας...
Δεν μιλάμε, δεν μιλάμε πια, δεν μιλάμε,φτάνει μια ματιά και γυρνάμε, πρόσωπο αλλού και πλάτη, φταίει κάτι που... Δεν μιλάμε...
***
Δεν μιλάμε, στην κερκίδα αγώνα κοιτάμε τόσο μόνοι,τι κι αν νικάμε στο παιχνίδι αυτό μπήκε τέρμα ψέμα θα σου πω.
Τι πράγμα ήταν πάλι κι αυτό σήμερα! Τι έγινε ρε παιδιά στο ΟΑΚΑ; Πώς το άρπαξε έτσι η ΑΕΚ; Τι μπινελίκι έριξε το τρένο στο δοκάρι του Τζιμπούρ-ι; Πώς το γύρισε μέσα σε 3 λεπτά η Ενωση στις καθυστερήσεις και μάλιστα με παίκτη λιγότερο; Πώς πανηγύρισε έτσι έξαλλα ο "ήρεμος Don"-ης; Πώς έβαλε μετά τα κλάματα αυτό το τέρας ψυχραιμίας; Πώς βγήκε ο Ντέμης και υπέβαλε παραίτηση; Μιλάμε τώρα αυτό δεν ήταν ματς. Ταινία ήταν! Και τι δεν είχε! Σασπένς, αγωνία, ανατροπές, αντίστροφη ροή (γιατί πώς αλλιώς να εξηγήσεις το πανό των Οριτζιναλίστας που έγραφε "ζητείται πρόεδρος" πριν καν ο Ντέμης να σκεφτεί το ενδεχόμενο της παραίτησης; - τύφλα νάχει το Memento). Ασε τώρα το γέλιο, το κλάμα, το ξύλο, την περιπέτεια! Ταινία υπερπαραγωγή! Μπεν Χουρ! Και άγρια θηρία είχε (τίγρης) και μεταφυσικά στοιχεία είχε (Τροχανάς) και καταδιώξεις με τρένα είχε και ένα πιο ...primitive στοιχείο το διέθετε, έτσι και έβλεπες την αφάνα του Καρντόσο, γιατί μη μου πεις ότι μ΄ αυτό το μαλλί και με ένα πανί γύρω από τη μέση για να κρύβει τα απόκρυφα δεν είναι ίδιος με το πρωτοπαλίκαρο του φύλαρχου της φυλής Κούρου στον Αμαζόνιο; (καλά το τι έντομα πρέπει να κατοικούν εκεί μέσα ούτε θέλω να το σκέφτομαι...).
Ξεκινάει που λες το ματσάκι κι όσο βλέπεις την ΑΕΚ να δυσκολεύεται να βάλει τη μπάλα στα δίχτυα τόσο σου έρχεται στο μυαλό η φράση του Δώνη: "Θέλω να κερδίσουμε, αλλά δεν ξέρω τον τρόπο". Κι έρχεται μετά το γκολάκι του Μαρσελάο και αυτομάτως σου έρχεται άλλη σκέψη στο μυαλό: "Φουκαρά μου, τον τρόπο να κερδίσεις δεν τον ξέρεις, βρήκες όμως τον τρόπο να χάσεις!". Κι εκεί που είχανε τρελαθεί οι ΑΕΚτζήδες να αποδοκιμάζουνε νάσου και πετιέται ο Μαϊστόροβιτς. Καβαλάει τον Μπλάνκο όπως είχε καβαλήσει ο Βράνκοβιτς τον Κόρφα στο Παλέ ντε Μπερσί στο πρώτο ευρωπαϊκό για να κάνει την περιβόητη τάπα (καλά εκείνη την στιγμή είχα πει, πάει ο Τζον εδώ θα τον θάψουμε...) παίρνει την κεφαλιά και ισοφαρίζει. Κι από εκεί που περίμενε να του πούνε ένα μπράβο, να ρίξουν ένα χειροκρότημα ρε αδερφέ, τίποτα τα παλιόπαιδα. Γιούχα και πάλι γιούχα. Πώς τα κατάφερε μετά από τόση γιούχα να βάλει ο Τζιμπούρης και το δεύτερο ένας Θεός το ξέρει. Και το έκανε και θεαματικό μάλιστα. Ανάποδο ψαλιδάκι και τέζα ο Αμπάρης. Αλλά και πάλι αυτοί οι αγνώμονες οι οπαδοί συνέχισαν να γιουχάρουν. Οι μισοί πανηγύριζαν και οι άλλοι μισοί έβριζαν. Κι ο Δώνης στον πάγκο να χτυπιέται και να αγκαλιάζεται με τους συνεργάτες του. Να πανηγυρίζει σαν μικρό παιδί. Και να τρώει και την κάρτα του και να φεύγει για τα αποδυτήρια. Είχανε την τιμητική τους στην 8η αγωνιστική οι προπονητές. Ετσι κι εμάς μας αποβάλλανε τον τεντά μας. Που αν ρωτήσεις τώρα τους μισούς οπαδούς μας και τους μισούς δημοσιογράφους, θα σου πούνε τι κρίμα να μην ισχύει η αποβολή προπονητή και για το επόμενο ματς ώστε να μην κοουτσάρει με το γαύρο. Αλλο θέμα όμως αυτό, ξεφύγαμε.
Αυτά γίνανε που λες στο ΟΑΚΑ. Και όπως ο Ντέμης είναι συναισθηματικό παλικάρι δεν το άντεξε. Τον έπιασε το παράπονο. Και όπως ήτανε φουντωμένος υπέβαλε την παραίτησή του. Μόνο που άργησε κομμάτι λέω εγώ. Αυτή την παραίτηση έπρεπε να την είχε υποβάλλει πολύ νωρίτερα. Εκεί κάπου στο τέλος του προηγούμενου πρωταθλήματος. Πριν κλείσει νέο προπονητή, πριν πάρει παίκτες, πριν του φύγει ο Ριβάλντο, πριν κάνει την συνέντευξη Τύπου για να ανακοινώσει την 9μηνη παραμονή του (ούτε μωρό να γεννιόταν) μέχρι τον επόμενο Μάιο (ζήσε Μάη μου...) πριν γίνει το νταραβέρι με τον Μελισσάν και μπουρδουκλωθούν περισσότερο τα πράγματα. Τώρα που έγινε δεν ξέρω σε τι εξυπηρετεί. Εκτός κι αν ο Ντέμης ξέρει κάτι παραπάνω περί πρόωρων εκλογών και παραιτήθηκε για να προωθήσει την πολιτική του καριέρα... Αν με ρωτήσεις τώρα εμένα προσωπικά, θα σου πω ότι θα μου λείψει ο Ντέμης. Και κάθε Ντέμης που αγαπάει το ποδόσφαιρο και την ομάδα του λείπει όταν φεύγει. Οσο λιγοστεύει το συναίσθημα και περισσεύουν οι χαρτογιακάδες, οι τεχνοκράτες ή οι επιχειρηματίες και οι "επιχειρηματίες", οι παράγοντες και οι "παράγοντες" χειρότερα είναι για το ποδόσφαιρο. Αλλά έτσι κι αλλιώς όπως είπε και ο Θανάσης (ένας είναι ο Θανάσης) "όποιος έχει τα γένια έχει και τα χτένια".
Στο γαύρο τώρα ζούνε στον αστερισμό του Ντουντού. Ενας νέος μεγάλος έρωτας γεννήθηκε. Φίλησε ο Βραζιλιάνος τη φανέλα εκσπερμάτισαν οι γαύροι. Κατά τ΄ άλλα μια χαρά το καθάρισαν το ματσάκι. Εμ, τι μαλάκες σαν κι εμάς είναι να κάτσουν να χάσουν; Και ο Κουτσιανικούλης στον πάγκο. Αστον εκεί σου λέει μην τυχόν γίνει καμιά στραβή. Ηξεραν πότε έδωσαν το ...ελεύθερο να μπει. Οταν είχε "κλειδώσει" το ματσάκι. Οχι που θα είχαν πρόβλημα τώρα να πάρουν τη νίκη ακόμα κι αν ξεκλείδωνε, αλλά όποιος φυλάει τα ρούχα του έχει τα μισά.
Στον ΠΑΟΚ τώρα είχαμε άλλες ομορφιές. Τοπικό ντέρμπι με τις γριές που τα ΠΑΟΚια τις είχανε για ελαφρύ μενού, αλλά αυτές αποδειχτήκανε δυσκολοχώνευτες. Είχανε πάρει τα πάνω τους από το χηνάρι στο ΟΑΚΑ με τον γνωστό "πράσινο" χορηγό των ταπεινών και των καταφρονεμένων και μπήκανε με φόρα. Ωσπου να καταλάβει ο ΠΑΟΚ τι τον χτύπησε το είχε αρπάξει. Ανέβασε κι αυτός απόδοση για να ανταποδώσει αλλά είχε λογαριάσει και χωρίς τον Παπασταμάτη. Τώρα αυτουνού δεν του έχει μιλήσει κανείς; Δεν μπορώ να καταλάβω! Δεν ξέρει ότι στον ΠΑΟΚ δουλεύει ο Γκαγκατσογιός; Πώς τον έσφαξε έτσι με το μπαμπάκι; Κανονικό γκολ του ακύρωσε κι όχι τίποτα άλλο αλλά χάλασε και το ρεκόρ του Μπακαγιόκο. Γιατί ο παίχτουρας το παστέλωσε πάλι αλλά του το βγάλανε οφσάιντ. Και σα να μην έφτανε αυτό δεν του έδωσε και πέναλτι πάνω στο Μούσλι. Μετά από αυτά πάλι καλά που έβαλε το γκολάκι ο Μαλεζάς και δεν έσπασε και το αήττητο.
Γιατί αν γινότανε και αυτό δεν τελείωνε το ματσάκι. Κατασκήνωση το είχανε κάνει το γήπεδο τα ΠΑΟΚια και όχι στις εξέδρες ή απέξω. Οχι! Από μέσα. Περιμετρικά του αγωνιστικού χώρου καθόντουσαν και όποτε γουστάρανε να ξεμουδιάσουνε έμπαιναν και μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Και αρχίζανε τις διαπραγματεύσεις με τους παράγοντες και τους σεκιουριτάδες για ξαναβγούν έξω.
Γιατί να βγούνε όμως; Αφού ΠΑΟΚια και ΠΑΟΚ είναι μια οικογένεια. Και οι οικογένειες είναι ενωμένες. Και γιατί τώρα έγινε αυτό; Επειδή τους είπανε ότι δεν τους δίνουνε εισιτήρια. Ρε σεις πάτε καλά; Θα κρατήσει το ΠΑΟΚι έξω από το γήπεδο η έλλειψη εισιτηρίου; Πότε συνέβη αυτό για να συμβεί και τώρα;
Μπήκανε που λες κι αυτοί μέσα, παίξανε και το ξύλο τους με τα ΜΑΤ και στανιάρανε και οι δύο πλευρές. Πριν από αυτό βέβαια είχαμε και pre-game στην Καμάρα. Και τζάμια αυτοκινήτων έσπασαν και τα περιπτεράκια τους τα έκαψαν κι όλα ήταν μια χαρά. Γνωστές, ωραίες, ποδοσφαιρικές στιγμές...
Κατά τ΄ άλλα νίκησε η ξανθούλα μέσα στο Ηράκλειο και πέρασε στη δεύτερη θέση της βαθμολογίας. Και οι ομιλίτες το χαβά τους. Φασαρίες και διαμαρτυρίες για να διώξουνε τον Βατσινά. Μόνο που μέχρι να τον διώξουνε θα έχει πέσει ο ΟΦΗ στη βου εθνική.
Μπορεί το τσιγάρο να με λαχανιάζει στο τρέξιμο, αλλά στο πήδημα δεν με φτάνει κανείς!
Πόσο την κόντυνε την ομάδα ο κοντός!
Πού φτουράει ο Δανιήλ μπροστά στους Οριτζιναλίστας; Εκατό χρόνια μπροστά είναι ο Χατζηχρήστος και τα παλικάρια του!
Scratch: Υπόθεση των δύο ψηλών (Πέκοβιτς - Μπατίστ) ήταν η νίκη επί του Πανιωνίου στο μπασκετάκι. Η ομάδα ήταν επηρρεασμένη από την ήττα στη Βαρκελώνη. Το μεγάλο στοίχημα του "Ζοτς" είναι να βάλει στο κλίμα της ομάδας τον Νίκολας...
Sctatch 1: Ολα τα λεφτά οι αψιμαχίες στο ημίχρονο στο ΟΑΚΑ. Ο Καφές είχε κοπανήσει τον Καρντόσο στον αγώνα, ο Aργεντίνος του το φύλαγε. Και μόλις σφύριξε ο κόραξ το τέλος του πρώτου ημιχρόνου πέσανε κάτι ψιλές μεταξύ τους στο δρόμο προς τα αποδυτήρια αλλά μπήκαν και άλλοι στη μέση. Οσο παρακολουθούσε η κάμερα ήταν ψιλοσυγκρατημένοι. Μόλις μπήκαν μέσα βάζω και στοίχημα ότι έπεσαν μπουκέτα. Μου θύμισε τον αγώνα του Παναθηναϊκού με την Τορίνο το '85 τότε με τον "αλήτη Βοτρώ". Που έριξε κάτι ψιλές ένας παίκτης μας στον Κόμι (σκόρερ) και πήγε αυτός να διαμαρτυρηθεί. Εκεί δίπλα στη φυσούνα ήταν ο Λιβαθηνός. "Μην ανησυχείς" του έλεγε, εγώ θα σε προστατέψω! Κλαψούριζε ο ιταλιάνος και κόλλησε δίπλα του για να μη τις ξαναρπάξει. Τον κρατάει αγκαζέ ο Λιβαθηνός και μπαίνουν μέσα, εκεί που δεν φτάνει η κάμερα. Ε, λοιπόν είμαι σίγουρη ότι ήταν ο πρώτος που τον ματσακόνιασε!
Scratch 2: Περίεργο συναίσθημα να παίζουν οι άλλοι και εσύ απλώς να παρακολουθείς. Αντε να δούμε τι θα γίνει την Τρίτη στη Βρέμη. Πέντε λέει έριξε η Βέρντερ το Σάββατο στη Χέρτα! Ευτυχώς ξεμπούκωσε!!!
ΕΞΙΛΕΩΣΗ! Το σημερινό παιχνίδι στη Νέα Σμύρνη ήταν η εξιλέωση της "πράσινης" άμυνας για όσα δεινά έχει προκαλέσει μέχρι τώρα στην ομάδα. Ισως γι΄ αυτό να έχει και τη σημειολογία του το γεγονός ότι και τα δύο γκολ μπήκαν από αμυντικούς. Ασχετα, αν ο ένας, ο Γκάμπριελ μόνο ως αμυντικός δεν λογίζεται (το θέμα είναι πως αυτό γράφει η ποδοσφαιρική του "ταυτότητα"), ίσως επειδή ο άλλος ξεκίνησε ως σέντερ φορ. Η άμυνα ήταν σχεδόν αλάνθαστη σήμερα, ο Σαριέγκι μας εξέπληξε ευχάριστα, ο Βύντρα παρόλο που είναι στη ...φύση του η γκάφα (δεν την απέφυγε στο πρώτο λεπτό της επανάληψης που μπερδεύτηκε με τον Μάριο), στάθηκε αντάξιος των περιστάσεων, για τον Νίλσον θα συζητούσαμε σήμερα αν στο τέλος του αγώνα κατάφερνε να κάνει μια πάσα της προκοπής προς τον Μάντζιο, ο Μουν τα πήγε μια χαρά, ο Γκάμπριελ (καλά αυτός είπαμε δεν είναι αμυντικός) ήταν χάρμα ιδέσθαι, μια ένσταση υπάρχει για τον Γκαλίνοβιτς που όσο καλά ξεκίνησε το παιχνίδι με δύο σωτήριες επεμβάσεις τόσο επικίνδυνος αποδείχτηκε στο τέλος (ευτυχώς χωρίς συνέπειες)...
Το παιχνίδι ήταν καλό. Βοήθησε σ΄ αυτό το γεγονός ότι και οι δύο ομάδες μπήκαν μέσα να παίξουν μπάλα και να πάρουν τη νίκη και ο μόνος που δεν το κατάλαβε αυτό ήταν ο Ζωγράφος. Ο Παναθηναϊκός είχε πάθος, είχε τσαμπουκά, έπαιζε στρωτά, μπήκε μέσα αποφασισμένος να πουλήσει ακριβά το τομάρι του κι αυτό φάνηκε. Φάνηκε στη δύναμη με την οποία έμπαιναν οι παίκτες στις διεκδικήσεις, φάνηκε στις βοήθειες που έδινε ο ένας στον άλλο, φάνηκε στην ένταση με την οποία έζησε το παιχνίδι ο πάγκος!
Ο Ζωγράφος βέβαια τα έκανε μαντάρα. Κατά πάσα πιθανότητα γούσταρε ένα χηνάρι στο ματς για να έχει την ησυχία του, αλλά όταν είδε ότι του στραβώνει έκανε ό,τι μπορούσε για να μας δυσκολέψει τη ζωή. Συνέχεια ήταν με τη σφυρίχτρα στο στόμα, δεν άφηνε το παιχνίδι να αποκτήσει ρυθμό, χάρισε μια κάρτα στον Σαριέγκι στο πρώτο μέρος που σε συνδυασμό με την κάρτα που πήρε στο δεύτερο μέρος μπορεί να ήταν αυτός στη θέση του Μουν (αλλά σου λέει, ο Βάσκος μπορεί να παίζει καλά σήμερα αλλά πόσες πιθανότητες έχει στατιστικά να παίξει καλά και με το γαύρο;) και έδωσε με χαρακτηριστική ευκολία τα φάουλ έξω από την περιοχή μας στο δεύτερο ημίχρονο. Τελικά κατάφερε να κάνει χωρίς λόγο μπουρλότο το ματς με την άδικη αποβολή του Μουν. Και θα είναι λάθος από πλευράς διοίκησης να το αφήσει να περάσει έτσι αυτό επειδή η ομάδα νίκησε. Αντε γιατί πολύ υπεράνω είμαστε, στην προσπάθειά μας να κάνουμε την αυτοκριτική μας βλέπουμε πρώτα τα χάλια μας και μετά τα κοράκια, αλλά αυτό θα πρέπει να ισχύει μέχρις ενός βαθμού. Ειδικά από την στιγμή που κάποιοι άλλοι αδιαφορούν για τα χάλια τους και κρατάνε μόνο το αποτέλεσμα.
Τελικά η νίκη ήταν δίκαιη, ήταν παλικαρίσια, ήταν νίκη ψυχολογίας που δίνει στην ομάδα τεράστια ώθηση τόσο για το παιχνίδι της Βρέμης όσο και για το ντέρμπι με τον ακατονόμαστο. Ειπώθηκαν και γράφτηκαν πολλά, υπονοήθηκαν ακόμα περισσότερα, η εμπιστοσύνη του κόσμου κλονίστηκε, αλλά με μια νίκη σαν την σημερινή όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν. Αυτό θέλουμε κι εμείς! Να μας διαψεύδετε!
Scratch: Σιγά που θα τη γλίτωνε την κίτρινη ο Γκαλίνοβιτς!
Scratch 1: Τι σακούλες μοίρασε ο Εστογιάνοφ εκεί γύρο στο 9ο λεπτό;.
Scratch 2: Πώς δεν ξανασκόραρε ο Σαριέγκι (όπως με Ανόρθωση) στο τέλος; Ποιος θα το περίμενε ότι θα μας σώσει ο Βάσκος!
Scratch 3: Τελικά τα έχει τα τσαφ ο Μάριο ακόμα και σε ματς που είναι καλός. Ευτυχώς δεν στοίχισαν.
Scratch 4: Ποιος ήταν ο αόρατος τοίχος μπροστά από τον Χούτο; Ε; Α, ρε Ζιλμπέρτο μερικοί θέλουν ειδικά γυαλιά για να σε δουν μέσα στο γήπεδο...
Scratch 5: Ρε μπας και τον φυλακίσαμε τελικά τον Ρεκόμπα;
Scratch 6: Εσείς τώρα νομίζετε ότι ο τεντάς έβαλε τον Γκούμα για να αναδιατάξει την άμυνα, ώστε να κερδίσει παίκτη στο κέντρο; Αμ δε! Για επιθετικό τον έβαλε!
Scratch 7: Αδικη αποβολή ο Μουν - μείον μία σημαντική επιλογή εν όψει του ντέρμπι με το γαύρο. Ξέρουν τι κάνουν αυτοί...
Scratch 8: Πώς διαμαρτύρεται έτσι ο Σιμάο; Της σχολής Καραγκούνη κι αυτός...
Scratch 9: Τι τρελή κομπίνα έκαναν στο κόρνερ Ρεκόμπα - Εστογιάνοφ; Την έχουν στο αίμα τους την μπαγαμποντιά οι Λάτιν.
Scratch 10: Kαλά, αυτή η ξανθιά που φώναζε το όνομα του Κουμορτζί στο γκολ τι πάθος ήταν αυτό αδερφάκι μου; Γκόμενο τον έχει;
Scratch 11: O Zωγράφος αντί για ζωγραφιές έκανε μουντζούρες...
Scratch 12: Αλήθεια, αυτοί που τιγκάρισαν το γήπεδο ήταν όλοι Πανθηρώνιοι; Εμένα οι μισοί τουλάχιστον για γαύροι μου έμοιαζαν... Scratch 13: Tι έκανε ο Νίλσον στο τέλος;
Scratch 14: Ευτυχώς που έβαλε και τον Σιόντη μέσα ο τεντάς και θα έχουν κάτι να ασχοληθούν οι "οχτροί" του.
Scratch 15: Μήπως να κοιτάξουμε και για πορτιέρε το Γενάρη;
Scratch 16: ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ η αντίδραση του πάγκου στο δεύτερο γκολ. Μου έδειξε ΟΜΑΔΑ!
H 
ΝΑ ΕΡΘΕΙ Η
ΚΑΙ
Τι πράγμα ήταν πάλι κι αυτό σήμερα! Τι έγινε ρε παιδιά στο ΟΑΚΑ; Πώς το άρπαξε έτσι η ΑΕΚ; Τι μπινελίκι έριξε το τρένο στο δοκάρι του Τζιμπούρ-ι; Πώς το γύρισε μέσα σε 3 λεπτά η Ενωση στις καθυστερήσεις και μάλιστα με παίκτη λιγότερο; Πώς πανηγύρισε έτσι έξαλλα ο "ήρεμος Don"-ης; Πώς έβαλε μετά τα κλάματα αυτό το τέρας ψυχραιμίας; Πώς βγήκε ο Ντέμης και υπέβαλε παραίτηση; Μιλάμε τώρα αυτό δεν ήταν ματς. Ταινία ήταν! Και τι δεν είχε! Σασπένς, αγωνία, ανατροπές, αντίστροφη ροή (γιατί πώς αλλιώς να εξηγήσεις το πανό των Οριτζιναλίστας που έγραφε "ζητείται πρόεδρος" πριν καν ο Ντέμης να σκεφτεί το ενδεχόμενο της παραίτησης; - τύφλα νάχει το Memento). Ασε τώρα το γέλιο, το κλάμα, το ξύλο, την περιπέτεια! Ταινία υπερπαραγωγή! Μπεν Χουρ! Και άγρια θηρία είχε (τίγρης) και μεταφυσικά στοιχεία είχε (Τροχανάς) και καταδιώξεις με τρένα είχε και ένα πιο ...primitive στοιχείο το διέθετε, έτσι και έβλεπες την αφάνα του Καρντόσο, γιατί μη μου πεις ότι μ΄ αυτό το μαλλί και με ένα πανί γύρω από τη μέση για να κρύβει τα απόκρυφα δεν είναι ίδιος με το πρωτοπαλίκαρο του φύλαρχου της φυλής Κούρου στον Αμαζόνιο; (καλά το τι έντομα πρέπει να κατοικούν εκεί μέσα ούτε θέλω να το σκέφτομαι...).
Στον ΠΑΟΚ τώρα είχαμε άλλες ομορφιές. Τοπικό ντέρμπι με τις γριές που τα ΠΑΟΚια τις είχανε για ελαφρύ μενού, αλλά αυτές αποδειχτήκανε δυσκολοχώνευτες. Είχανε πάρει τα πάνω τους από το χηνάρι στο ΟΑΚΑ με τον γνωστό "πράσινο" χορηγό των ταπεινών και των καταφρονεμένων και μπήκανε με φόρα. Ωσπου να καταλάβει ο ΠΑΟΚ τι τον χτύπησε το είχε αρπάξει. Ανέβασε κι αυτός απόδοση για να ανταποδώσει αλλά είχε λογαριάσει και χωρίς τον Παπασταμάτη. Τώρα αυτουνού δεν του έχει μιλήσει κανείς; Δεν μπορώ να καταλάβω! Δεν ξέρει ότι στον ΠΑΟΚ δουλεύει ο Γκαγκατσογιός; Πώς τον έσφαξε έτσι με το μπαμπάκι; Κανονικό γκολ του ακύρωσε κι όχι τίποτα άλλο αλλά χάλασε και το ρεκόρ του Μπακαγιόκο. Γιατί ο παίχτουρας το παστέλωσε πάλι αλλά του το βγάλανε οφσάιντ. Και σα να μην έφτανε αυτό δεν του έδωσε και πέναλτι πάνω στο Μούσλι. Μετά από αυτά πάλι καλά που έβαλε το γκολάκι ο Μαλεζάς και δεν έσπασε και το αήττητο.
Μπορεί το τσιγάρο να με λαχανιάζει στο τρέξιμο, 
Πόσο την κόντυνε την ομάδα ο κοντός!
Πού φτουράει ο Δανιήλ μπροστά στους Οριτζιναλίστας;
Scratch: Υπόθεση των δύο ψηλών (Πέκοβιτς - Μπατίστ) ήταν η νίκη επί του Πανιωνίου στο μπασκετάκι. Η ομάδα ήταν επηρρεασμένη από την ήττα στη Βαρκελώνη. Το μεγάλο στοίχημα του "Ζοτς" είναι να βάλει στο κλίμα της ομάδας τον Νίκολας...
