O εφιάλτης επιστρέφει...

Η επίσημη πρώτη του Παναθηναϊκού στο ΟΑΚΑ για τη φετινή σεζόν ήταν αντάξια σε ξεφτίλα με την ιδιοκτησία τoυ συλλόγου.

Ενας αγωνιστικός χώρος - ναρκοπέδιο που τα χάλια του θα κάνουν το γύρο του κόσμου και ο οποίος αποδεικνύει ότι οι ανικανοανίκανοι που διοικούν τον Παναθηναϊκό δεν είναι άξιοι να διαφυλάξουν ούτε τα συμφέροντά τους (δεν με νοιάζει αν φταίει η εταιρία που έκανε τα έργα, η διοίκηση του ΟΑΚΑ ή ο φούφουτος. Με νοιάζει που ο επίσημος Παναθηναϊκός δεν έκανε τίποτα για να σιγουρευτεί πως το χορτάρι θα είναι έτοιμο για το πρώτο επίσημο ματς της ομάδας. Αλλά βέβαια αυτά συμβαίνουν όταν έχεις προέδρους - γλάστρες).

Ενα φιλικό - παρωδία που ενώ οι δύο προπονητές συμφώνησαν να διακοπεί για να μην κινδυνέψει η σωματική ακεραιότητα των παικτών, τελικά παίχτηκε μέχρι το τέλος, προφανώς με ...άνωθεν εντολή μπας και μετριαστεί το ρεζιλίκι.

Ενας τραυματισμός που θα μας στερήσει για κάποιο διάστημα τον Τζιμπρίλ (και στέρησε και έναν παίκτη από τη Τζένοα που θα καταριέται την ώρα και την στιγμή που ήρθε να παίξει απέναντι σε ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΕΣ) και που αποδεικνύει όχι μόνο πόσο άχρηστοι, αλλά και πόσο επικίνδυνοι είναι αυτοί που διοικούν. Που κολοβαράνε τόσο καιρό τώρα για το θέμα του επιθετικού που τους παίρνουν μέσα από τα χέρια τους τον Νέμεθ (δεν βρέχει, σας φτύνουν...) που ο ένας τους μυρίζει και ο άλλος τους βρομάει γιατί πολύ απλά δεν θέλουν να βάλουν το χέρι στην τσέπη. Θα μου πεις ότι ίσως και να μας βγει σε καλό αυτός ο τραυματισμός γιατί θα αναγκάσει τον σωφέρ να πάρει παίκτη, αλλά με τα καβούρια που έχει στις τσέπες ας μην είναι κανείς τόσο σίγουρος. Εξάλλου, ο Βαγγελάκης είναι ακόμα εδώ...

Και βέβαια ένας αγώνας που δεν μεταδόθηκε από κάποιο κανάλι μεγάλης εμβέλειας, επειδή ο Τζίγγερ ήξερε ότι θα υπάρξουν πανό και συνθήματα εναντίον του και εναντίον της οικογένειας και ήθελε να τα δουν και να τα ακούσουν όσο το δυνατόν λιγότεροι. Οπως ακριβώς επιχείρησε να εξαφανίσει ολόκληρο το συλλαλητήριο, έτσι επιχείρησε να καλύψει και τα σημερινά συνθήματα. Εσωστρέφεια και λογοκρισία όπως ακριβώς συνέβαινε τόσα χρόνια με εξαίρεση τα 2 της πολυμετοχικότητας.

----

Ο εφιάλτης επιστρέφει και προβλέπεται ένας ...θερμός χειμώνας. Θα έχουμε πολλές ομορφιές αυτή τη σεζόν. Με κερκίδα διχασμένη και προπονητή που δύσκολα θα μακροημερεύσει. Ζητάει συγκεκριμένο στόπερ δεν του τον φέρνει. Ζητάει συγκεκριμένο επιθετικό, τον αφήνει να πάει σε αντίπαλο. Προσπαθεί να του επιβάλλει τον Μάντζιο, τον αφήνει εκτός αποστολής. Ο Nιόμπλιας δοκιμάζει τα όρια της υπομονής του... Εμείς το ίδιο...


Scratch: ΠΟΥΛΑ ΡΕ!!!

Ο μήνας που διέψευσε τον Ουμπέρτο Εκο

Kι ύστερα σου λέει ο Ουμπέρτο Εκο ότι δεν υπάρχουν ειδήσεις τον μήνα Αύγουστο. Κάτσε τώρα εσύ και μέτρα. Μέσα στον Αύγουστο πρόλαβε να αποκλειστεί ο ΠΑΟΚ από το Τσαμπιολί, να δει ο γαύρος τα ραδίκια ανάποδα στο Γιουρόπα, να επιστρέψει ο Βαλβίδας, να γίνει επίθεση στον πρίγκιπα και να παίξουμε εμείς μπαλάρα κόντρα στη Μίλαν (φιλικό μεν, μπαλάρα δε). Δηλαδή πόσες περισσότερες ειδήσεις θέλεις να δεις αγαπητέ Ουμπέρτο; Κι είμαστε ακόμα στην αρχή του μήνα!

Θα μου πεις τώρα για να είμαστε και δίκαιοι, ο αγαπημένος (μου) Ιταλός συγγραφέας και καθηγητής σημειωτικής δεν εννοούσε την ποσότητα των ειδήσεων τον συγκεκριμένο μήνα, αλλά την ποιότητά τους, δεδομένου ότι τα πάντα υπολειτουργούν λόγω καλοκαιρινών αδειών, επομένως άδικα έχουμε παρεξηγήσει την συγκεκριμένη φράση του.

Ομως, κι εδώ θα διαφωνήσω. Γιατί και ποιοτική μπάλα έπαιξε η Πανάθα κόντρα στην μιλανέζα και ποιοτικά ήτανε τα μπουκέτα που ρίξανε οι ΑΕΚτζήδες στον πρίγκιπα και ποιοτική ήτανε η επίθεση του ΠΑΟΚ (τρία γκολ επί Σάντος ούτε στον ύπνο του δεν θα έβαζε) και ποιοτικά ήτανε τα μπινελίκια που ρίξανε οι γαύροι στο αεροδρόμιο και στην Πλατεία Αλεξάνδρας στον Λίνεν και στο Φιόγκο. Και υπάρχει και αδιάψευστος μάρτυρας της συγκεκριμένης ποιότητας στο Youtube. Πόση ακόμα ποιότητα πια κατακαλόκαιρο, ας αφήσουμε κάτι και για το φθινόπωρο.

Ετσι που λες. Αυτά τα πράγματα γίνονται τις τελευταίες μέρες κι όσο κι αν θέλεις να μην αισιοδοξείς ως Παναθηναϊκός, γιατί η γκρίνια είναι πια μέσα στο DNA σου, τα βλέπεις τα πράγματα πως πάνε καλά για την Πανάθα και από το κακό στο χειρότερο για τους άλλους.

Από πού θες ν’ αρχίσω; Ολα πρίμα του πήγανε του ΠΑΟΚ με το τελείωμα των πλέι οφ, μαντάρα κατάφερε να τα κάνει στη συνέχεια. Κι εντάξει, κανείς δεν είπε ότι ήταν εύκολο να περάσει στους ομίλους του Τσαμπιολί, αλλά έλα που έφτασε ένα κλικ από την πρόκριση στα πλέι οφ του θεσμού! Πήγε όμως και πήρε τον Χατζημπερέτα κι αυτός ο ευλογημένος σκέφτηκε να αλλάξει αυτά που βρήκε. Πού πας ρε Καραμήτρο; ΠΑΟΚ είναι ρε! Που σημαίνει ότι έχει συγκεκριμένες πρακτικές και τρόπο για το κάθε τι. Ετσι παίζουμε, έτσι βρίζουμε, έτσι δέρνουμε. Ποιος είσαι εσύ που θέλεις να τα αλλάξεις τα πράγματα;

Τον ξαποστείλανε λοιπόν στα γρήγορα, για να προλάβει να περάσει και ο πονοκέφαλος του Πάμπλο Γκαρσία ώστε να παίξει κόντρα στον Αίαντα και φέρανε τον Δερμιτζάκη. Τι να σου κάνει όμως κι αυτός σε δυο - τρεις μέρες; Χρόνο βέβαια δεν είχε ο Παύλος, είχε όμως μυαλό. Τι να αλλάξω σου λέει; Θα χρησιμοποιήσω τη συνταγή του Σάντος κι ό,τι βρέξει ας κατεβάσει. Και αν είναι να κάτσει η στραβή, κανείς να μη μπορεί να μου πει κουβέντα. Ετσι είναι. Κι εδώ που τα λέμε ένα τσακ ήθελε για να ισιώσει η στραβή.

Το ένα από τα δύο άχαστα που έχασε ο Σάλπι να έβαζε, ο ΠΑΟΚ θα είχε προκριθεί (μιλάμε τώρα ότι υπήρξαν πολλοί Παναθηναϊκοί που βλέποντας αυτά τα άχαστα ευχαρίστησαν τον θεό για την απόφαση του Σαλπιγγίδη να φύγει από την Παιανία και να επιστρέψει στην Τούμπα). Κι έτσι και περνούσε ο ΠΑΟΚ στα προκριματικά του Τσαμπιολί θα παντελόνιαζε κι ένα σωρό λεφτά γιατί αν μη τι άλλο θα είχε σίγουρους του ομίλους του Γιουρόπα. Ενώ τώρα; Αντε να τρέχεις στην Τουρκία να πάρεις την πρόκριση. Και καλά να την πάρεις. Χαλάλι η ταλαιπωρία. Αν όμως δεν την πάρεις; Δεν θα εμφανιστεί ξανά η γκρίνια κι η μουρμούρα; Και η φτώχεια, βέβαια, αφού Ευρώπη γιοκ, οπότε ακόμα περισσότερη γκρίνια.

Ασε τον ΠΑΟΚ τώρα και πιάσε τον γαύρο. Τα πάνω - κάτω ήρθανε μέσα σε λίγες μέρες. Το Γιουρόπα Λιγκ ονειρευόταν ο Ρόμενταλ, την Ευρώπη από τον καναπέ θα βλέπει όλη τη σεζόν. Κακήν κακώς τον διώξανε τον Λίνεν κι εδώ να πούμε και του στραβού του δίκιο, ήταν απαράδεκτη η συμπεριφορά προς τον Γερμανό που του φερθήκανε λες και του είχανε φέρει να προπονήσει τη Μπαρτσελόνα κι αυτός τα έκανε όλα στραβά. Αλλά ας πρόσεχε κι αυτός να μην άφηνε την ησυχία του στη Γερμανία για να μπλέξει με τους Πειραιώτες.

Τον διώξανε που λες τον Λίνεν, τα χώσανε στον Φιόγκο και φέρνουνε τώρα τον Βαλβίδα. Γιατί ο Βαλβίδας είναι προπονηταράς, δεν είναι σαν τον μυρουδιά τον Γερμανό. Δεν έχει σημασία που αποκλείστηκε από την Ανόρθωση. Αυτό έγινε επειδή του λείπανε παίκτες τότε. Δεν είχε παιχταράδες σαν τον Λίνεν. Κι έπειτα ποιον να φέρουνε; Αφού το είπε κι ο Καρπετόπουλος. Το υλικό του γαύρου είναι υλικό για Βαλβέρδε. Κι αφού το είπε ο Κάρπετ πάει και τελείωσε. Θα έρθει το μυρμήγκι από τη Βασκωνία. Το οποίο μυρμήγκι, βέβαια, μπροστά στο μπερντέ που του έσκασε ο Βαγγέλας, το οικογενειακό πρόβλημα το ξεπέρασε με τη μία. Μόνο με τον θείο ήτανε αξεπέραστο το οικογενειακό πρόβλημα.

Μη κοιτάς όμως. Ο θείος όσο να το κάνεις τον τελευταίο καιρό είχε πυκνώσει τις κοινωνικές συναναστροφές με τους Βαρδινογιάννηδες κι αυτό το έρμο το μικρόβιο της καβουρίασης είναι κολλητικό.

Τώρα θα μου πεις ότι έτσι όπως τα γράφω, μάλλον καλά φαίνονται τα πράγματα για τον γαύρο παρά άσχημα. Γιατί θα έρθει ο μέρμηγκας, θα βάλει τάξη, θα πάρει ο Μαρινάκης και κανα δυο παίκτες ακόμα οπότε θα στρώσει με τη μία η ομάδα. Αρκεί βέβαια να μην ζητήσει από τον Βαλβίδα να τους προτείνει, γιατί αν κρίνει κανείς από τον Οσκαρ, ή από τον Αλόνσο που πέρασε αλλά δεν ακούμπησε, δεν τόχει το μανατζεριλίκι ο Βάσκος. Κάτσε όμως να τα δούμε στην πράξη όλα αυτά. Γιατί δεν είναι εύκολα πράγματα να έρθει ο Βαλβίδας και να φτιάξει ομάδα που να πετάει σε χρόνο dt.

Και πάμε στην ΑΕΚ. Εδώ η επιστήμη σηκώνει τα χέρια. Τι να πεις τώρα για το μυαλό που κουβαλάνε κάποιοι ΑΕΚτζήδες! Από το καλό στο καλύτερο πήγε η ΑΕΚ στην Αυστραλία. Και μπαλίτσα έπαιξε και έδειξε να στρώνει και προδιαγραφές για να παίξει ακόμα καλύτερα μόλις θα έμπαινε στην ομάδα ο Μπάπα Μπούπα είχε. Κι ενώ άρχιζε επιτέλους να θυμίζει ομάδα έρχεται το φιλικό με την Καλλιθέα. Αυτό όμως δεν ήταν φιλικό. Αυτό ήταν το γουέστερν σπαγγέτι «Μονομαχία στο Ελ Πάσο, κυνηγούν τον πρίγκιπα με λάσο».

Τι ήταν πάλι κι αυτό το πράγμα! Τι νταβατζιλίκι από μερίδα οπαδών της ΑΕΚ! Και βγαίνει μετά και ο Χατζηχρήστος και αντί να πει ένα περαστικά, ή να καταδικάσει την επίθεση, λέει «αυτή η επίθεση θα κάνει ανυπολόγιστο καλό στον Μπάγεβιτς». Ρε πάτε καλά εκεί πέρα; Κι από εκεί που πήγαινε η ομάδα να δει λίγο φως, νάσου τώρα το πισωγύρισμα. Αντε να συνέλθει η ομάδα μετά από αυτό. Και τι! Ακόμα δεν έχουν βγει να τραγουδήσουν τα πρώτα ονόματα, οι φίρμες του μαγαζιού. Ακόμα σα να λέμε δεν έχει χαλάσει ο ψυχισμός του Σκόκο. Ακόμα δεν έχει ξεκινήσει το Ραμαζάνι. Κάτσε να ξεκινήσει και να αρχίσει να επηρρεάζεται από την πείνα και ο Τζιμπούρ και θα δεις τι έχει να γίνει εκεί πέρα. Της Ραμάλας.

Κι αφήνεις τώρα τους απογοητευμένους, τους αποκλεισμένους και τους δαρμένους και έρχεσαι στην Πανάθα. Που αν εξαιρέσεις τον μόνιμο καημό και το διαχρονικό petition «Βαρδινογιάννη ΠΟΥΛΑ», αγωνιστικά και …κλιματιστικά τα πράγματα πάνε πρίμα. Τόσο πρίμα δηλαδή που αρχίζεις και ανησυχείς. Είναι φυσιολογικό η ομάδα να έχει τέτοια τρεξίματα τέτοια εποχή; Είναι φυσιολογικό ο Τζιμπρίλ να ξεπερνάει σαν σταματημένο τον Νέστα και να τρέχει λες και του έχουνε βάλει νέφτι; Αληθεύει ότι οι ομάδες του Κέζου φορτσάρουν στην αρχή και το Γενάρη δεν μπορούν να σύρουν τα ποδάρια τους;

Γιατί όσο να το κάνεις στα φιλικά οι ομάδες έχουν σκαμπανεβάσματα. Επαιξε σα να λέμε εκπληκτικά η Πανάθα κόντρα στην Ιντερ, αλλά πόσο λογικό είναι να παίξει εξίσου καλά και κόντρα στη Μίλαν; Και άντε πες ότι υπάρχει εξήγηση, η ομάδα έχει τον ίδιο κορμό, υπάρχει ομοιογένεια και όλα τα σχετικά. Μπορείς εσύ να δώσεις βάση στα φιλικά; Εδώ ο κανόνας λέει ότι άμα η ομάδα πετάει στα φιλικά είναι ανησυχητικό σημάδι. Θα μου πεις από την άλλη, πουθενά δεν τον βρίσκεις τον οπαδό. Σέρνεται η ομάδα στα φιλικά, γκρινιάζει. Πετάει στα φιλικά, πάλι γκρινιάζει. Σωστό κι αυτό.

Τέλος πάντων, για τα επίσημα έχουμε καιρό, αλλά μιας και ξενύχτησα χθες για να το δω το ματσάκι, θα σας πω τι είδα (για να μη λέει κι ο υπουργός ότι τεμπελιάζω – δεν προλαβαίνω βρε, δεν είναι ότι τεμπελιάζω!).

Κατ’ αρχήν να πω ότι το παιχνίδι το είδα με εικόνα τέλεια στο Ιντερνετ, αλλά με αραβική μετάδοση. Την οποία κάποια στιγμή δεν την άντεξα γιατί μου προκαλούσε γέλιο (καλά δεν παίρνουν ανάσα αυτοί;) επειδή θυμήθηκα ατάκα του Λαζόπουλου ότι όταν μιλάνε οι Αραβες ακούγονται σα να έχουν καταπιεί καυτή σούπα.

Ανοιξα λοιπόν και το ραδιόφωνο με αποτέλεσμα ο ήχος να είναι κανα 20άρι δευτερόλεπτα πιο μπροστά από την εικόνα που είχα μπροστά μου. Μίλαν με εξαίρεση ένα τέταρτο που την αισθανθήκαμε, δεν υπήρχε στο γήπεδο. Ενας Ζέεντορφ ό,τι έκανε, από εκεί και μετά το χάος.

Μου άρεσε ο Γκοβού. ΄Η για να το θέσω καλύτερα, έδωσε υποσχέσεις ο Γκοβού για το τι μπορεί να κάνει αν δέσει με την ομάδα. Για τον Νίνη δεν συζητάω, ήρθε επιτέλους η ώρα του, είναι φανερό. Ο Νιόπλιας δείχνει να τον εμπιστεύεται, η μόνη έγνοια είναι το πώς θα δεχτεί να μην ξεκινάει βασικός ο Καραγκούνης (εκτός κι αν ο Νιόπλιας βάλει στόπερ τον Κατσούρ και «θυσιάσει» πάλι τον Σιμάο, για να χωρέσει και αυτόν και τον Νίνη). Ο Σιμάο έχει βελτιωθεί πολύ στις μεταβιβάσεις του, όμως δεν βλέπω τρόπο να πάρει θέση βασικού, παρά μόνο να έχει ρόλο «ειδικών αποστολών» (εκτός - και πάλι - αν πάει στόπερ ο Κατσούρ και δεν ξεκινάει βασικός ο Κάρα). Ο Κατσούρ έχει τα τρεξίματα που του έλειψαν πέρσι κι αυτό είναι πολύ ενθαρρυντικό.

Ο Τζιμπρίλ ασυγκράτητος. Και ό,τι έχασε από το πάθος του το έχασε. Νομίζω ότι έχει φτιαχτεί τρελά με την ιδέα ότι επιστρέφει στο Τσάμπιονς Λιγκ και δεν κρατιέται. Ο Λέτο, χωρίς να αποφεύγει τις επιπολαιότητες που μπορεί να στοιχίσουν αποβολές (έδωσε και σπρωξιά στον διαιτητή) μοιάζει να είναι καλύτερος από πέρυσι. Ο Μπουμσόνγκ καλύτερος απ’ ό,τι τον περίμενα, θα έχει ενδιαφέρον να δούμε αν θα «δέσει» με Καντέ που ήταν αρκετά καλός.

Δεν τρελάθηκα με τους ακραίους μας μπακ, ο Γιούρκας θύμισε κάτι από τον παλιό καλό εαυτό του στις προωθήσεις του, αλλά αμυντικά δεν ήταν καλός. Ο Σπυρόπουλος μάλλον αδιάφορος. Ο Τζόρβας έχει ψιλοπροβλήματα, προσωπικά θα ήθελα να δω αντί του Καρνέζη τον Φερνάντεζ στο δεύτερο ημίχρονο. Θέλω να πιστεύω ότι δεν χρησιμοποιήθηκε επειδή θεωρείται ανέτοιμος. Δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι η χρησιμοποίηση του Καρνέζη σημαίνει πως τον υπολογίζει για δεύτερο και τον Φερνάντεζ για τρίτο τερματοφύλακα.

Η ομάδα πρεσάρει ψηλά, κυκλοφορεί καλά τη μπάλα, δημιουργεί ευκαιρίες. Την έπιασε για λίγο θάλασσα στο πρώτο ημίχρονο, γιατί δεν κρατούσε καθόλου τη μπάλα, αλλά κατάφερε να ισορροπήσει με το ξεκίνημα του δεύτερου μέρους, προτού καν μπει ο άρχοντας Ζιλμπέρτο. Γενικά, ο Νιόπλιας δείχνει να έχει κάνει καλή δουλειά και η ομάδα δείχνει να έχει πολλή ποιότητα, με το μόνο στοίχημα που απομένει να κερδηθεί να είναι η άμυνα. Δεν ξέρω τι θα προκύψει στο μέλλον, αλλά πάντως αυτή την ομάδα από τη μέση και μπροστά χαίρεσαι να τη βλέπεις να παίζει. Μακάρι να συνεχίσει στο ίδιο μοτίβο.

Ολα τα παραπάνω βέβαια με την επισήμανση πως τα φιλικά δεν βγάζουν πρωταθλητή. Εξακολουθώ να ανησυχώ για την απίστευτη - για την εποχή - φυσική κατάσταση της ομάδας.

Scratch: Ο διαιτητής για τα μπάζα. Δεν μέτρησε κανονικό γκολ και αντ’ αυτού έδωσε κόρνερ.

Scratch 1: Κλασικά ο Σιμάο σακάτεψε αντίπαλο. Κατέβασε το χέρι του άτσαλα σε μια διεκδίκηση και έκανε κόντρα ξύρισμα στο μάγουλο του ροσονέρο.

Scratch 2: O Βύντρα χόρεψε τη γνωστή ζεϊμπεκιά, αλλά χωρίς συνέπειες.

Scratch 3: Ο σκηνοθέτης ερωτεύτηκε τον Καρνέζη. Τόσα κοντινά ούτε σε φωτογράφηση μοντέλου (εδώ που τα λέμε με μοντέλο μοιάζει, έχουμε ωραίους τερματοφύλακες είναι γεγονός, αλλά ούτε εμείς δεν κάνουμε έτσι κύριε σκηνοθέτη μας!).

ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ

ΣΤΟ ΑΕΡΟΠΛΑΝΟ, ΑΠΟ ΤΟΡΟΝΤΟ ΠΡΟΣ ΝΤΙΤΡΟΪΤ

Διαβαστερός ο Γιούρκας

Σταυρόλεξο για δυνατούς λύτες η άμυνα...
(κι ο Γιόσου δεν μοιάζει απ' αυτούς)



***

H ΠΡΟΠΟΝΗΣΗ

Πώς σηκώνονται τώρα...

Μη ρωτάς εμένα...

***

PRE-GAME

Ολο φρου φρου κι αρώματα και από χορτάρι...
χειρότερο από του ΟΑΚΑ...

Παπασταθόπουλος, Κατσουράνης, Κέζος

Γαλλική παροικία

Τα παιδία ...φωτογραφίζει

Οι "δικοί" μας Γάλλοι με τον Φλαμινί

Τιάγκο και Ζιλμπέρτο Σίλβα

Γκατούζο, ο θεός σε ...φύλαξε!
(είδες τι ομαδάρα έχουμε!)

Αγρότισσα μόνη ψάχνει...
(Η Σίσσυ Χρηστίδου του Ντιτρόιτ)

***

ΤΟ ΜΑΤΣ

Ο Αμερικανός Jimmy Jump
(ξενερουά)

***

Η ΓΙΟΡΤΗ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΗ ΝΙΝΗ

...κι από Αύγουστο χειμώνα....

Κι εγώ που πίστευα ότι στις μέρες του ΔΝΤ θα ξεχάσουμε τι θα πει χαμόγελο. Τι θα πει χαρά. Πόσο λάθος έκανα! Μα, είναι δυνατόν να έχω λογαριάσει χωρίς το γαύρο; Αυτή την σταθερή αξία στην Ευρώπη; Πότε με είχε απογοητεύσει για να το κάνει τώρα; Θα μου πεις, κανονικά θα έπρεπε να ντρέπεσαι. Εσύ μπορεί να χαίρεσαι, αλλά την Ευρώπη τη ρώτησες; Που έχασε την δική της τη χαρά τόσο νωρίς; Με τι θα έχει να γελάει; Και δεν είναι ένας μήνας και δυο να κάνει υπομονή. Σαν να περιμένεις μια σούπερ παράσταση με ανυπομονησία και να μαθαίνεις ότι ακυρώνεται. Από Αύγουστο χειμώνα. Και τι χειμώνα! Βαρυχειμωνιά!

Ασε πάλι αυτό το μόνιμο ηθικό δίλημμα. Ως πότε θα μας φέρνει σ΄ αυτή τη δύσκολη θέση, να χαιρόμαστε για νίκη ισραηλινής ομάδας; Ποια Free Gaza τώρα; Free Gavro θα λέμε από εδώ και πέρα. Δεν είναι πράγμα αυτό! Οπου τον έχει βρει μπροστά του ισραηλινή ομάδα του έχει κάνει το σβέρκο πιο κόκκινο κι από του μακαρίτη του Αλέκου Τζανετάκου. Βέβαια, αυτή τη φορά ο γαύρος έδειξε χαρακτήρα. Ολα κι όλα. Ενα γκολάκι έφαγε μόνο σε όλο τον αγώνα. Ενώ τότε στην Κύπρο με τον Αγεκμπένι είχε αρπάξει τρία σε ένα ημίχρονο. Είναι πρόοδος όσο να το κάνεις...

Και τώρα βέβαια θα βγούνε οι γαυροειδήμονες στα ραδιόφωνα και στις τηλεοράσεις για να αναλύσουνε τι φταίει. Φταίει ο μυρουδιάς ο Γερμανός που είναι για καναν Πανιώνιο το πολύ, αλλά όχι για τον θρήνο. Φταίει που ο θείος άφησε μισή την ομάδα. Φταίει ο Μαρινάκης που μπορεί να έκανε την υπέρβαση με τον Ριέρα, αλλά δεν πήρε επιθετικό να μπορεί να σπρώξει τη μπάλα στο πλεχτό. Φταίει ο Μήτρογλου που αντί να μοιράσει τις πίτσες με το παπί όλο το καλοκαίρι, καθόταν κάτω και τις πελεκούσε μόνος του. Φταίει η γυναίκα του Ντουντού που γέννησε. Φταίει ο Ντιόγο που τον ξεζούμισε η Λιούμπα. Φταίνε τα σαπάκια τύπου Χολέμπας και Μοντέστο που ήρθανε. Φταίει ο Μαρέσκα που είναι όλο φιοριτούρες.


Εγώ όμως θα σας πω τι φταίει. Γιατί δεν φταίει τίποτα από τα παραπάνω. Ο Χόχος φταίει. Που βγήκε μια μέρα και μίλησε για Ευρωπαίο γαύρο. Και μπήκανε στο τριπάκι οι οπαδοί της ομάδας του λιμανιού και αρχίσανε να ονειρεύονται τα μεγάλα σαλόνια και τα ευρωπαϊκά τρόπαια. Που την είδανε πολίτες της Ευρώπης και αρχίσανε να χαλβαδιάζουνε προκρίσεις και επιτυχίες. Ρε μπορεί να αλλάξει το DNA μιας ομάδας; Μπορεί μια ομάδα του λιμανιού να γίνει του σαλονιού; Πλάκα κάνουμε τώρα; ΄Η επειδή κοιμήθηκε μια - δυο φορές ο θεός (και ξέρουμε τι γίνεται όταν κοιμάται, μέχρι και η Ελλάδα Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα μπορεί να πάρει...) και έσπασε η κατάρα των εκτός έδρας αγώνων σημαίνει και ότι είναι κάθε μέρα Πασχαλιά;

Κι έτσι βγήκε ο φουκαράς ο γαύρος με τα σέα του και με τα μέα του, στολίστηκε κιόλας με τα καλά του και πήγε στην Ευρώπη σαν την Σταχτοπούτα στο χορό. Και μόλις χτύπησε η ώρα 12 χαθήκανε τα ωραία ρούχα και οι άμαξες και έμεινε με τα κουρέλια και τη νεροκολοκύθα. Σφύριξε κι έληξε!

Κι η πλάκα τώρα ποια είναι; Εφυγε ο θείος, αφού τα έκανε μαντάρα και έδωσε την καυτή πατάτα στον Βαγγέλη. Που ό,τι και να κάνει τώρα από κάτω θα είναι. Γιατί τι να κάνει κι αυτός ο φουκαράς; Αντε και αποφασίσει και πάρει καναν αμυντικό χαφ της προκοπής από την Ευρώπη. Τι θα του πει; Ελα για να παίξεις στο ελληνικό πρωτάθλημα; Εδώ εμείς πέρσι στο Γιουρόπα παίζαμε και δεν καταδεχόντουσαν, που όσο να το κάνεις έχει αναβαθμιστεί τα τελευταία χρόνια. ΄Η λοιπόν που δεν θα έρθει, ή που θα πρέπει να του τα σκάσει χοντρά. Και δεν θέλει έναν και δύο παίκτες. Δυο αμυντικά χαφ, έναν επιθετικό και έναν τερματοφύλακα θέλει. Κι αν ισχύει ότι είπε στον Ντιόγο να μείνει στο ...Ισραήλ, τότε θέλει δύο φορ.

Εχει πάντως κι ένα καλό η υπόθεση. Επανακάμπτει Βαλβίδας. Κι όταν λέμε Βαλβίδας, εσείς ξέρετε ότι αποτελούσε μία από τις πηγές έμπνευσής μου. Θα έχουμε ομορφιές το χειμώνα. Γιατί ο Λίνεν όσο να το κάνεις δεν εμπνέει για πολλά. Φεύγει ο Τζίτζικας, έρχεται ο Μέρμηγκας.

Κι οι γαύροι τώρα μπορεί να είναι στενοχωρημένοι. Αλλά έτσι και περάσουν κανα δυο μέρες θα τα δουν αλλιώς. Γιατί έχουν κάνει μότο τους το "Always look on the bright side of life". Oπότε θα σκεφτούν ότι είναι καλύτερα έτσι, αφού θα ρίξουν όλο το βάρος στο πρωτάθλημα. Με λένε Ρίζο κι όπως θέλω τα γυρίζω...


Scratch: Kάποτε αναρωτιόμαστε αν ένας προπονητής θα κάνει παρέλαση. Ο Παράσχος πριν μερικά χρόνια ίσα που πρόλαβε τον αγιασμό. Ο Λίνεν δεν θα προλάβει ούτε Δεκαπενταύγουστο.


Scratch 1: Κι αυτός ο κόραξ τον έσφαξε τον γαύρο!


Scratch 2: Το μεγάλο γέλιο φέτος θα πέσει με το μέλος.


Scratch 3: Mε κοντομάνικα πάντως ο γαύρος έπαιξε φέτος στην Ευρώπη. Η αλήθεια να λέγεται (γράφεται).


Scratch 4: Μόλντε, Χέρενφεϊν, Ρόζενμποργκ, Μακάμπι Χάιφα, Μακάμπι Τελ Αβίβ. Είναι μακριά η λίστα...

Scratch 5: Πλάκα - πλάκα ούτε ένα ευρωπαϊκό ματς δεν θα δουν οι γαύροι φέτος στο τηγάνι.


Scratch 6: Παλιά λέγαμε, "ο γαύρος από τον καναπέ". Φέτος θα λέμε "ο γαύρος από την ξαπλώστρα".


Scratch 7: Εβδομο (τιμής ένεκεν) και τελευταίο γρατζούνισμα, για να μην ξεχνιόμαστε:

MENOYME EΛΛΑΔΑ

Τζίγγερ όπως λέμε ΔΝΤ

Τελικά δεν πρέπει να υπάρχει μεγαλύτερη «κατάρα» από το να είσαι Ελληνας, εργαζόμενος και Παναθηναϊκός. Γιατί αν για όλους τους Ελληνες εργαζόμενους τον Μάη προέκυψε ο τυφώνας ΔΝΤ, για τους Ελληνες εργαζόμενους οπαδούς του Παναθηναϊκού σα να μην έφτανε αυτό, τον ίδιο μήνα ενέσκηψε και η λαίλαπα Τζίγγερ. Καβάλα στ’ άλογο ένοιωθε μέχρι τότε ο Παναθηναϊκός οπαδός. Είχε κατακτήσει το νταμπλ, μετά από αρκετά χρόνια «ερυθρόλευκης επιδημίας», ο γαύρος ήταν έτοιμος να δει τα ραδίκια ανάποδα, ο θείος έπνεε τα λοίσθια και παρουσιαζόταν μοναδική ευκαιρία με δυο - τρεις κινήσεις η ομάδα να ξεφύγει και να αλλάξει επίπεδο.


Κι αντί γι’ αυτό με μια μαγική κίνηση του ραλίστα (και του Μαρινάκη, δεν λέω…) ήρθανε τα πάνω κάτω. Οπως στην Ελλάδα ένα πράγμα. Γι΄ αυτό όσο περνάει ο καιρός τόσο περισσότερο σκέφτομαι πως Τζίγγερ και ΔΝΤ είναι το ίδιο πράγμα. Πώς έλεγε το σύνθημα παλιά ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο; Ενα τέτοιο πράγμα. Βάλτα κάτω δηλαδή και θα δεις. Τι έκανε με το καλημέρα το ΔΝΤ; Περικοπές μισθών και συντάξεων. Τι έκανε με το καλημέρα ο Τζίγγερ; Μείωση του μπάτζετ.

Τι επιδιώκει το ΔΝΤ; Αποκρατικοποιήσεις και απολύσεις εργαζομένων. Τι επιδιώκει ο Τζίγγερ; Να διώξει παίκτες, να συρρικνώσει το ρόστερ και να μειώσει ή να απαλλαγεί από τα βαριά συμβόλαια. Τι; Δεν το έκανε το τελευταίο; Γιατί; Τυχαία προέκυψε νομίζετε η ιστορία με τον Ζιλμπέρτο;

Και από την άλλη. Ποιος κυβερνάει αυτόν τον τόπο; Ο ΓΑΠ; Το πιστεύει κανείς αυτό; Το ΔΝΤ κυβερνάει. Αυτό λέει στον Παπανδρέου και στους υπουργούς τι θα κάνουν. Οπως ακριβώς ο Παναθηναϊκός έχει τον Κωνσταντόπουλο (άλλη μεγάλη ιστορία κι αυτή της αποδοχής της συγκεκριμένης θέσης…) για πρόεδρο – γλάστρα αλλά ο Τζίγγερ κάνει κουμάντο.

Τι μας έχει στερήσει το ΔΝΤ από τότε που εμφανίστηκε; Το χαμόγελο. Τι μας στέρησε ο Τζίγγερ από τότε που (επαν)εμφανίστηκε; Τη χαρά!

Η πιο μεγάλη ομοιότητα πάντως του ΔΝΤ με τον Τζίγγερ δεν έχει να κάνει με τίποτα από τα παραπάνω. Η πιο μεγάλη ομοιότητά τους είναι ο φόβος πως τα χειρότερα δεν τα αφήσαμε πίσω μας, αλλά θα τα βρούμε μπροστά μας.

Και βέβαια η αντιμετώπιση της λαίλαπας Τζίγγερ από τους οπαδούς του Παναθηναϊκού είναι αντίστοιχη με την αντιμετώπιση της κατάστασης που προέκυψε από την είσοδο του ΔΝΤ στη ζωή μας. Υπάρχουν δηλαδή αυτοί που πιστεύουν ότι όλα όσα γίνονται καλώς γίνονται γιατί η ομάδα πρέπει να νοικοκυρευτεί για να είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει τις καταστάσεις που έρχονται στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο και υπάρχουν και οι άλλοι που θέλουν να πουλήσει ο σωφέρ «εδώ και τώρα» και να φύγει από την ομάδα.

Οπως ακριβώς υπάρχουν αυτοί που έχουν πεισθεί από τα ΜΜΕ πως δεν υπάρχει άλλη λύση για τη χώρα και το δίλημμα είναι «ΔΝΤ ή πτώχευση» και υπάρχουν και οι άλλοι που πιστεύουν πως αν δεν κάνουμε κάτι τώρα και δεν αντιδράσουμε δυναμικά, θα καταντήσουμε προτεκτοράτο των ισχυρών.

Και αν είσαι τώρα Παναθηναϊκός δεν ξέρεις πραγματικά τι να ευχηθείς. Να πετύχει φέτος η ομάδα τους στόχους της, γεγονός που ενέχει τον κίνδυνο να μας κατσικωθεί μόνιμα ο ραλίστας που θα θεωρεί πως μ’ αυτόν τον τρόπο απέδειξε ότι μπορεί με διαφορετικού τύπου πρόεδρο και με πιο συνετή πολιτική να πετύχει ό,τι κατάφερε πέρυσι ο Πατέρας, ή να αποτύχει με το «καλημέρα» η ομάδα και να γίνουν ξανά συλλαλητήρια, μπας και το πάρει απόφαση ο Τζίγγερ πως δεν τον σηκώνει το κλίμα και τσαντιστεί ο μπαμπάς Βαρδής από τα μπινελίκια που τρώει ο γιος του και σκεφτεί σοβαρά να πουλήσει την ομάδα;

Τα πράγματα όμως δεν είναι έτσι απλά. Δεν είναι άσπρο - μαύρο. Υπάρχουν και τα ενδιάμεσα χρώματα. Και βέβαια υπάρχουν και οι παγίδες. Γιατί μπήκαμε στον Αύγουστο αλλά ακόμα υπάρχει πολύς χρόνος μπροστά. Και δεν ξέρει κανείς τι του ξημερώνει. Τα δείγματα δηλαδή του ανδρός μόνο θετικά δεν είναι. Γιατί μπορεί να ξεκίνησε καλά παίρνοντας τον Γκοβού (που δεν καταξοδεύτηκε κιόλας, μη το ξεχνάμε…) αλλά η συνέχεια στράβωσε όπως ήταν αναμενόμενο για όποιον δεν είναι ο Γκοτζίλας (aka τουλούμπας), η Κάτια, ο Ιάκωβος και ο Παύλος (ο Παύλος είπα, όχι ο Παυλάρας).

Και δεν αναφέρομαι μόνο στο γεγονός ότι από τον Κρις ξεκίνησε στον Μπουμσόνγκ κατέληξε στο θέμα του στόπερ. Οποιος δεν θέλει να ζυμώσει δέκα μέρες κοσκινίζει λέει η παροιμία και ταιριάζει γάντι στον Τζίγγερ. Γιατί επί της ουσίας ουδέποτε ήθελε ούτε τον Κρις ούτε τον Γκαλάς. Εκτός και αν τους έδιναν τζάμπα. Με τα λεφτά που πρόσφερε ο ίδιος μια φορά ούτε τον έναν θα έπαιρνε ούτε τον άλλον. Τον Μπουμσόνγκ πήρε που δεν ξέρω γιατί αλλά μου θυμίζει πολύ την περίπτωση του Ροντρίγκο Σόουζα. Αυτόν τον Βραζιλιάνο που τον είχαμε πάρει για Φεράρι και μας βγήκε νταλίκα. Τώρα τον Μπουμσόνγκ τον πήραμε για Xάμερ αλλά πάλι κάτι σε νταλίκα βλέπω να μας βγαίνει. Με τα αυτοκίνητα γενικά δεν το έχουμε. Τέλος πάντων, θα τον δούμε κι αυτόν μέσα στο γήπεδο. Ξέρουμε δηλαδή τι θα δούμε, αλλά άντε να πεις ας περιμένουμε.

Ξέρουμε όμως τι περιμένουμε; Εδώ κολλάει αυτό που έλεγα παραπάνω. Οτι με τον Τζίγγερ δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει. Δηλαδή εσύ τώρα ο οπαδός του Παναθηναϊκού είσαι απόλυτα βέβαιος ότι ξέρεις πάνω - κάτω πώς θα παίζει η ομάδα του χρόνου; Περιμένεις δηλαδή μόνο τον επιθετικό που θα αντικαταστήσει τον Ρουκάβινα που έτσι κι αλλιώς για αναπληρωματικός λογαριάζεται και έχεις αρχίσει να κάνεις πλάνα για το πώς θα κατεβάσει την ομάδα ο Νιόπλιας;

Basta θα σου έλεγα εγώ γιατί ποτέ δεν ξέρεις. Οπως δεν ξέρει και ο Νιόπλιας. Θα είναι ο Νίνης στην ομάδα με το ξεκίνημα των υποχρεώσεών της ή θα έχει αναχωρήσει για άλλες πολιτείες; Θα είναι ο Λέτο ή θα έχει βρεθεί φόρμουλα για να μετακομίσει τελικά στην Μπενφίκα (ή όπου αλλού;). Μήπως φανταζόσουν ότι θα προκύψει θέμα με τον Ζιλμπέρτο; Να όμως που προέκυψε. Και πώς άραγε να προέκυψε το θέμα; Ετσι ξαφνικά που τραγουδάει κι ο Αντώνης ο Ρέμος;

Κάτσε να μην δούμε το «έργο ΑΕΚ» των δύο προηγούμενων χρόνων και αναχωρήσει κανένας από αυτούς που έχουμε σίγουρους παραμονές των αγώνων. Γιατί πολύ δεν θέλει. Και τον Ζιλμπέρτο για παράδειγμα ο Τζίγγερ «βαρίδι» τον θεωρεί για την ομάδα. Το συμβόλαιό του είναι υψηλό και ο ραλίστας δεν γουστάρει τέτοια συμβόλαια. Και ποιος μου λέει εμένα ότι πριν προκύψει το θέμα με την Φλαμένγκο δεν ζητήθηκε από τον Βραζιλιάνο να δεχτεί μείωση του συμβολαίου του για τον τελευταίο χρόνο; ΄Η μήπως μοιάζει τυχαίο που ο Ζιλμπέρτο στη συνέντευξη Τύπου δεν έμοιαζε τόσο σίγουρος ότι τον θέλει η ομάδα; (Με τι διάθεση θα βγάλει τη χρονιά ένας παίκτης που γνωρίζει πως δεν είναι επιθυμητός είναι αλλουνού παπά ευαγγέλιο).

Εχουμε λοιπόν ακόμα δρόμο. Και είναι μακρύς. Κι εγώ προς το παρόν από τις δηλώσεις και τις εκδηλώσεις ένα πράγμα αποκομίζω. Πως και ο Νιόπλιας δυσαρεστημένος είναι από την κατάσταση που επικρατεί. Κι αυτός ο Σοκο-Φρέιτας δεν ήρθε για να φέρει παίκτες, αλλά για να σπρώξει το «σκάρτο» εμπόρευμα. Και τα Γαλλάκια όταν διαπιστώσουν ότι ο Τζίγγερ δεν έχει την παραμικρή σχέση με τον κιμπάρη τον Πατέρα αμφιβάλλω αν θα παίξουν με κέφι. Μην ξεχνάμε ότι ο Τζιμπρίλ φέτος δεν έχει κίνητρο, όπως είχε πέρσι. Κι αν ο Πατέρας θα μπορούσε να τον κρατήσει «ζεστό» ο Τζίγγερ είναι «μανούλα» για να τον ξενερώσει. Και αυτόν και όλη την ομάδα…

***

Scratch: Εχει πτυχίο μαθηματικών λέει ο Μπουμσόνγκ και αγαπάει την φιλοσοφία και τους Ελληνες. Καλά όλα αυτά, αλλά εμείς για στόπερ τον πήραμε. Ομάδα θέλουμε να φτιάξουμε όχι την Ακαδημία Αθηνών.

Scratch 1: Eίδες ο Σάλπι; Ενα χρόνο "σερβιτόρος" στον Τζιμπρίλ την έμαθε καλά τη "δουλειά". Μια χαρά το σέρβιρε το μισό γκολάκι στον Βλάνταν.

Scratch 2: Aν λόγω της συμπάθειάς μου στον ΠΑΟΚ ήθελα μια φορά να περάσει στους ομίλους, τώρα θέλω 100. Και μόνο η ιδέα ότι ο Τζίγγερ μπορεί να μην εισπράξει από το Τσάμπιονς Λιγκ αυτά που υπολογίζει με φτιάχνει. (Δύσκολο βέβαια για τον ΠΑΟΚ, αλλά ποτέ δεν ξέρεις...).

Scratch 3: Είδε ο Αδαμίδης την ΑΕΚ να παίζει ωραία μπαλίτσα (ομολογουμένως) στο Σίδνεϊ και το διέπραξε. Πάμε λέει για πρωτάθλημα και κύπελλο όπως κάθε χρόνο. Ορίστε;

Scratch 4: Καλά το πήγε ο Μαρινάκης με τον Ριέρα. Μίλησε στην καρδιά του οπαδού με την μεταγραφική υπέρβαση που έκανε. Αλλά έτσι και δεν πάρει επιθετικό δεν τον βλέπω καλά τον γαύρο.

Scratch 5: Φίνο βιντεάκι, παραμονές του αγώνα γαύρος - Μακάμπι. "Ολα τα λεφτά" ο ΑΕΚτζής περιπτεράς...




Scratch 6: (Mπορώ και καλύτερα, το ξέρω και το ξέρετε. Δείξτε κατανόηση, είναι βαριά τα πόδια από την προετοιμασία...).