Saturday, January 17, 2009

Σιωπή...


Δεν ήταν στην αθώα ηλικία του Αλέξη, ούτε κουβαλούσε το "στίγμα" του επαγγέλματός του όπως ο Διαμαντής.

Δεν πήγε στο γήπεδο για να κάνει επεισόδια. Πήγε να δει ποδόσφαιρο. Βρέθηκε στη μέση αντιμαχόμενων πλευρών προσπαθώντας να προστατέψει κάποια παιδιά μέσα στο ταρτάν. Η ταλαιπωρημένη καρδιά του δεν άντεξε. Κάποιο σπίτι μάταια απόψε τον περιμένει να γυρίσει. Κάποια οικογένεια βυθίστηκε χωρίς λόγο στο πένθος.

Ηταν αυτό που σε έναν πόλεμο θα θεωρούσαμε παράπλευρη απώλεια...

Μόνο που το ποδόσφαιρο δεν είναι πόλεμος. Είναι ΠΑΙΧΝΙΔΙ ρε γαμώτο!


14 comments:

squarelogic said...

Γατούλα,τραγικό το γεγονός,αλλά μάλλον είμαστε επιρρεπείς στο να δώσουμε υπερβολικές προεκτάσεις σένα συμβάν που θα μπορούσε να γίνει και αλλού:
σε μια διαφωνία στη δουλειά,σ'ένα καβγά με συγκατοίκους ή τον ιδιοκτήτη,σ'ένα φανάρι....Γεμάτος ο κατάλογος παρόμοιες-αλλά και πιο τραγικές- ανθρώπινες ιστορίες...
Τελικά αυτό που μένει είναι το κλισέ που μου φαινόταν τόσο γενικό,τόσο αδιάφορο,όταν ήμουν μικρός...."τι είναι ο άνθρωπος,ένα τίποτε είμαστε"

Alexandros said...

Καλημέρα gatti!

Θεωρώ και εγώ ότι το τραγικό συμβάν έχει μόνο έμμεση σχέση με τα επεισόδια στο γήπεδο. Ο άνθρωπος δυστυχώς είχε προβληματική καρδιά. Θα μπορούσε πεθάνει οπουδήποτε. Όσον αφορά τα επεισόδια αυτά καθαυτά, έλαβαν χώρα λόγω ανίας και βλακείας. Ξέρεις, η ανία είναι πολύ μεγάλο πρόβλημα για τον άνθρωπο. Έχουν γραφτεί πολλές φιλοσοφικές μελέτες πάνω σε αυτό. Ο πιτσιρικάς της κερκίδας είδε τον αγώνα και μετά δεν είχε τι να κάνει. Αν είχε κανένα γκομενάκι να τον περιμένει σιγά μην έκανε επεισόδια. Να περάσει την ώρα του ήθελε. Τόσο απλό το βρίσκω.

x-oyranoy said...

Τιγκα στην καφριλα...

Να σου πω κατι αυτος ειναι κι ενας απο τους λογους που μισω το ποδοσφαιρο

Εκτος του οτι δεν μου αρεσει σαν παιχνιδι γιατι δεν βρισκω απολυτως κανενα ενδιαφερον. Επισης με εκνευριζουν απιστευτα τα ηθοποιηλίκια των παιχτών.

Τεσπα να καταλήξω, αυτές οι παθιασμένες εκδηλώσεις και τα επεισόδια ειναι τραγικά.

1 φορά στην ζωη μου είχα παει ποδόσφαιρο και κατέληξα να περνάνε καθίσματα πάνω απο το κεφάλι μου.

Alexandros said...

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&artid=129384&ct=114

Δες αυτό το λινκ περί ανίας. Τώρα το βρήκα.

Alexandros said...

Και για να μη σε βάζω να το διαβάσεις όλο, πάρε ένα απόσπασμα:

«Αν τα απογεύματα της Κυριακής διαρκούσαν μήνες» εξομολογήθηκε κάποιος «θα μπορούσα να σκοτώσω μόνο και μόνο για να διασκεδάσω την ανία μου· θα μπορούσα να αποδεχτώ και τη χειρότερη ακολασία· και ο πιο φρικαλέος βρυχηθμός θα μου φαινόταν μελωδία»

PAVLOS said...

Λες και δεν μας έφταναν όλα τα άλλα, τραγικό γεγονός σε μια τραγική εποχή.

ΚΩΣΤΑΣ ΒΛΟΥΤΗΣ said...

Δεν ξέρω τί συμβαίνει και τον τελευταίο καιρό ζούμε τραγικά γεγονότα...

Άσχημες σκηνές, ομολογουμένως, με τρεγική κατάληξη...

"Μόνο που το ποδόσφαιρο δεν είναι πόλεμος. Είναι ΠΑΙΧΝΙΔΙ ρε γαμώτο!"

Κώστας
vloutis.wordpress.com
vloutis.blogspot.com

gatti said...

@squarelogic: Δεν διαφωνώ διόλου. Θα μπορούσε να συμβεί οπουδήποτε. Ομως, συνέβη στο γήπεδο και συνέβη στην προσπάθειά του να φυγαδεύσει κάποια παιδια που βρέθηκαν στο μάτι του κυκλώνα. Κι αυτό δεν αλλάζει. Αυτό το "ΑΝ δεν είχαν συμβεί τα επεισόδια θα ζούσε", δεν μπορείς να μην το σκέφτεσαι και να μη το υπολογίζεις.



@Alexandros: Oπως είπα και παραπάνω στον square συμφωνώ. Ομως, πέθανε στο γήπεδο και πρόσθεσε το όνομά του στην μαύρη αυτή στατιστική. Οσο για τα επεισόδια, έχω παρακολουθήσει πολλών ειδών επεισόδια, αλλά τα χθεσινά πρέπει να είναι από τα πλέον αναίτια που έχουν συμβεί στα γήπεδα.

Οσο για την ανία... Στην Δανία που μέχρι πριν λίγα χρόνια κατείχε το ρεκόρ των αυτοκτονιών οι άνθρωποι αυτοκτονούσαν από την ανία που τους προκαλούσε το γεγονός ότι στη χώρα τους όλα άγγιζαν το τέλειο. Τώρα νομίζω ότι το έχει χάσει (και λογικά) από χώρες όπου τα προβλήματα και τα αδιέξοδα οδηγούν τους ανθρώπους σε τέτοιου είδους "λύσεις". Να στραφείς εναντίον του εαυτού σου από την ανία μου φαίνεται πιο λογικό από το να την στρέψεις εναντίον των άλλων. Τέλος πάντων...



@x-oyranoy: Ισως η άρνησή σου να ξεκινάει από εκείνη την μοναδική αρνητική εμπειρία.

Το ότι τα γήπεδα είναι τίγκα στην καφρίλα είναι γεγονός. Αυτό όμως συμβαίνει γιατί δεν υπάρχει η πολιτική βούληση να τα καθαρίσουν από τους κάφρους. Και δεν υπάρχει αυτή η βούληση επειδή μέχρι πρόσφατα (τουλάχιστον μέχρι τα γεγονότα του Δεκέμβρη...) τα γήπεδα ήταν για την Πολιτεία ο κατ΄ εξοχήν τόπος ελεγχόμενης εκτόνωσης της λαϊκής οργής. Βάλε κάποιους κάφρους σε ένα γήπεδο να εκτονώνουν την οργή, την πίκρα, τον θυμό τους από τα προβλήματά τους και είσαι ήσυχος. Και αυτούς μπορείς να ελέγχεις και την υπόλοιπη κοινωνία να κρατάς σε ένα ικανοποιητικό επίπεδο ηρεμίας.

Τώρα όμως χάλασε η "μαγιά".



@PAVLOS: Καλώς τον! Πού είχες χαθεί, Παύλο μου;

Ηταν όντως τραγικό. Πάντα είναι τραγικό όταν χάνεται μια ζωή...



@KΩΣΤΑΣ ΒΛΟΥΤΗΣ: Αυτό που συμβαίνει τελευταία είναι ότι ξεχείλισε η οργή. Αλλά αυτό ισχύει σε κοινωνικό επίπεδο.

Στο Καυτανζόγλειο δεν υπήρχε χθες καμία δικαιολογία για οργή. Φοβάμαι όμως ότι θα ζήσουμε κι άλλα τέτοια γεγονότα...

island said...

Σςςςςςς...

laplace78 said...

πολυ κριμα ρε γμτ!
κ πηγε να προστατευσει τα μικρα παιδια απο οτι ακουσα στα ραδιοφωνα αλλα τον προδωσε η καρδια του...
τραγικοτατο συμβαν,ενα ΠΑΙΧΝΙΔΙ ρε γμτ κ ομως εχει τοσους νεκρους ..

gatti said...

@island: ...



@laplace78 Nαι ρομποτάκι κι εγώ έτσι διάβασα. Οτι πήγε να προστατεύσει κάτι παιδιά που είχαν εγκλωβιστεί ανάμεσα στους οπαδούς και τα ΜΑΤ που συμπλέκονταν μεταξύ τους.

Είναι πράγματι τραγικό να χάνονται έτσι άνθρωποι...

Stepas said...

Τραγικό συμβάν. Καλό του ταξίδι.

Gatti μπράβο σου για αυτη την αναρτηση.

Crazy Tourists said...

Τι να πω εγώ τώρα...
Δυστυχώς ως κοινωνία έχουμε χάσει τη μπάλα (βλέπε γήπεδα, Αλέξη, Διαμαντή, Κωνσταντίνα Κούνεβα κλπ κλπ κλπ)...
Φιλιά πολλά gattούλι!

Τρελοτουρίστρια

gatti said...

@Stepas: Kαλό του ταξίδι...



@Crazy Tourists: Tην έχουμε χάσει όντως! Ας ελπίσουμε να μην έχουμε χειρότερα.

Φιλιά, τρελοτουρίστι μου!

:****