Saturday, October 16, 2010

Β.Ε.Α. (Βύντρα Ειδικών Αποστολών)





Είναι πια βέβαιο. Ο Λουκάς έχει αποκτήσει ιδιαίτερη ...σχέση με τον ΠΑΟΚ. Τόσο ιδιαίτερη που μπορεί πια ακόμα και να πειραματίζεται. Σε προηγούμενο αγώνα με τον ίδιο αντίπαλο τα γκολ ήρθαν με κεφαλιές, αυτή τη φορά δοκίμασε το σουτ και πέτυχε μια γκολάρα ανάλογη με αυτή που είχε πετύχει πριν μερικά χρόνια στη Λεωφόρο κόντρα στη Σεβίλλη. Αν σε κανα επόμενο σκοράρει με κανα ...ανάποδο ψαλίδι θα τα έχω δει όλα!

Οσο για το ματς; Αν ο Βύντρα είναι παίκτης ειδικών ...αποστολών, το παιχνίδι ήταν ειδικών συνθηκών. Και η ομάδα το έφερε εις πέρας κατά τον καλύτερο τρόπο. Δεν ψάχνει κανείς βέβαια σε ένα τέτοιο ματς με τόσες απουσίες, μετά από διακοπή, με τους διεθνείς επιβαρημένους, μπροστά σε άδειες κερκίδες να δει μπαλάρα, αλλά παρόλα τα παραπάνω το θέαμα ήταν απρόσμενα καλό. Καλός ρυθμός, ωραία μπάλα γενικά, πολύ καλή μπάλα από τον Παναθηναϊκό ειδικά - στο πρώτο ημίχρονο μόνο, γιατι στο δεύτερο όπως είπε και ο ίδιος ο Νιόπλιας η ομάδα "υπέφερε από τον ΠΑΟΚ - και βέβαια τρεις βαθμοί στο σακούλι σ' αυτό το σερί των πέντε αγώνων - φωτιά σε πρωτάθλημα και Ευρώπη όπου θα κριθεί σε μεγάλο βαθμό η σεζόν.


Ο Παναθηναϊκός έπαιξε πολύ καλά στο πρώτο μέρος, είχε κίνηση, καλή κυκλοφορία, "άπλωσε" το παιχνίδι του και δημιούργησε φάσεις. Θα μπορούσε να τελειώσει το ματς αν ο Σισέ ήταν λιγότερο άτυχος και ο Κρέσιτς λιγότερο καλός. Δεν το τελείωσε και γι΄ αυτό δικαιολογημένα ζορίστηκε στην επανάληψη, όταν κλατάρισαν τα χαφ μας και ανέβηκε ο ΠΑΟΚ. Θα μπορούσε να το είχε πληρώσει ακριβά, αλλά αυτό δεν συνέβη αφενός επειδή ο ΠΑΟΚ έχει ΤΕΡΑΣΤΙΟ πρόβλημα στο γκολ, αφετέρου επειδή ο Νιόπλιας διαχειρίστηκε πολύ καλά το παιχνίδι. Εβαλε στο δεύτερο ημίχρονο όταν ο πολύ καλός Λάζαρος Χριστοδουλόπουλος είχε "σκάσει" (λογικό, αφού είχε να παίξει έξι μήνες μπάλα) τον Σιμάο, στη συνέχεια έβαλε τον Δημούτσο στη θέση του Καραγκούνη που επίσης ήταν φανερό ότι δεν άντεχε άλλο και τον Μαρίνο στη θέση του μέτριου (έως κακού) Λουίς Γκαρσία κι έτσι η ομάδα βρήκε τα τρεξίματα που χρειαζόταν.



Αλλά και στο στήσιμο της ομάδας τα πήγε καλά. Με τον Κατσουράνη να έχει περισσότερο οργανωτικό ρόλο παρά ανασταλτικό και χωρίς τον Σιμάο στη βασική ενδεκάδα όπως θα περίμεναν οι περισσότεροι σε ένα τέτοιο παιχνίδι δεν αντιμετώπισε προβλήματα στο πρώτο μέρος.

Δεν του "βγήκε" βέβαια στην επανάληψη η σκέψη να παίζει η ομάδα στην κόντρα με
αντεπιθέσεις, αλλά τουλάχιστον κράτησε το σκορ κι αυτό τελικά είναι πιο σημαντικό. Σε μια "σούμα" αυτού που είδαμε, μπορεί κανείς να πει, λαμβανομένων υπόψιν πάντα των "ειδικών συνθηκών" που αναφέρθηκαν παραπάνω πως η ομάδα βρίσκεται σε καλό δρόμο και η διακοπή αν μη τι άλλο δεν την έβλαψε.


Ετσι το πρώτο από τα πέντε σημαντικά ματς έληξε χωρίς δράματα και ο ευαίσθητος ψυχισμός του Νιόπλια δεν διαταράχθηκε εκ νέου (αυτό πού το πας;).

Δεδομένου δε ότι η νίκη ήταν και "αναίμακτη" (δεν σημειώθηκαν περαιτέρω σημαντικοί τραυματισμοί - απ' όσο ξέρουμε ως τώρα τουλάχιστον), ανεβάζει την ψυχολογία εν όψει τόσο του ευρωπαϊκού αγώνα με τη Ρωσίδα, όσο και εν όψει του ντέρμπι με την ΑΕΚ και με την επιστροφή των τραυματιών η ομάδα θα γίνει ακόμα καλύτερη.


Στους κορυφαίους εκτός του σκόρερ Βύντρα (και όχι μόνο λόγω του γκολ) ήταν ο Σισέ που δεν τον ήθελε η μπάλα απ΄ ό,τι φάνηκε, ο Ζιλμπέρτο Σίλβα και ο Κατσουράνης (ω ναι!). Πολύ καλός ήταν ο Μπουμσόνγκ, έκανε το καλύτερο μέχρι τώρα παιχνίδι του στον Παναθηναϊκό, μαχητικός ο Βάσκος, ελπίζω ότι ο Λάζαρος θα συνεχίσει εξίσου καλά όπως σήμερα, έχουμε ανάγκη τις καλές του εμφανίσεις.


Απογοητευτικός ο Λουίς Γκαρσία, ίσως τελικά να μην του ταιριάζουν τα άκρα αλλά η θέση πίσω από τον φορ. Μόνο που αυτό σημαίνει πως είναι καλύτερος για το 4-2-3-1, ενώ όπως φάνηκε τόσο στο ματς με τον Εργοτέλη όσο και σήμερα με το συγκεκριμένο υλικό το 4-3-3- μας πάει καλύτερα.




Οσο για τον ΠΑΟΚ, τα πράγματα ζορίζουν πια πολύ. Τρίτη σερί ήττα, δεύτερη διαδοχική σε ντέρμπι και με τον κόσμο να βρίσκεται σε κόντρα με την διοίκηση, προβλέπω δύσκολες μέρες.


***


Scratch: Eνεση για το ηθικό του Τζόρβα οι δύο πολύ καλές αποκρούσεις που έκανε στο σουτ του Βιεϊρίνια και στην κεφαλιά του Φωτάκη.


Scratch 1: Δεν τον ήθελε με τίποτα τον Τζιμπρίλ σήμερα.


Scratch 2: Δεν ήταν κόκκινη του Σαριέγκι, κακώς διαμαρτύρονται τα ΠΑΟΚια.


Scratch 3: Aμα ήταν στο τέρμα ο Κωστάκης (Χαλκιάς) θα είχαμε βάλει τουλάχιστον δύο ακόμα γκολ.


Scratch 4: Το "κακό συναπάντημα" με τον Σιμάο, απόψε το είχε ο Βλάνταν.



Scratch 5:
Eπίδειξη ψυχραιμίας του Μπουμσόνγκ ήταν η φάση όπου δεν άφησε τον Τζόρβα να μπλοκάρει τη μπάλα και όχι έλλειψη συνεννόησης όπως είπε ο σπίκερ.


Scratch 6:
Aπαρατήρητη πέρασε η επιστροφή του Σάλπι, αν υπήρχε κόσμος στις εξέδρες θα έπαιρνε τουλάχιστον ένα χειροκρότημα.




Scratch 7: "Τα κόκκινα παπούτσια" - Ριμέικ της παλιάς κλασικής ταινίας. Starring: Lazaros Christodoulopoulos. (προσωπικά δεν με χαλάνε, απλή αναφορά κάνω...).



Scratch 8: Για το φιλικό της Ξάνθης δεν αξίζει τον κόπο να πούμε κάτι...


***



O ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΕΝΟΣ ΧΙΛΙΑΝΟΣ




***



Η ΚΑΡΤΑ




***


Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ






***



ΤΟ ΑΔΕΙΟ ΟΑΚΑ




***


Η ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ



***


ΚΟΚΚΙΝΗ ΚΑΡΤΑ ΣΤΟΝ ΡΑΤΣΙΣΜΟ




***


Ο ΠΑΜΠΛΟ ΓΚΑΡΣΙΑ

(γιατί έχουμε και αδυναμίες...)


***


ΟΙ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣΜΟΙ





***


Η ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ


***


ΤΟ ΠΑΝΟ





***


ΣΤΑ VIP










***



ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ...



Και κλείνω με μια δυσάρεστη είδηση. Για τους νεότερους αυτό το πρόσωπο μπορεί να μην είναι οικείο. Για μας τους παλαιότερους, για τους φαν του μπάσκετ και τους οπαδούς της ομάδας του Περιστερίου ειδικότερα σήμαινε πολλά. Ο Νίκος Φάσουρας, ο άλλοτε σέντερ του Περιστερίου, έφυγε από τη ζωή στα 42 μόλις χρόνια του από καρκίνο. Πόσο άδικη είναι η ζωή ρε γαμώτο...

Monday, October 4, 2010

Φαιδρότητες...


Κι εκεί που ετοιμαζόμασταν επιτέλους να χαρούμε με το ξέσπασμα της ομάδας, λίγες μόλις ημέρες μετά το σοκ της ήττας από την Κοπεγχάγη και παραμονές της διακοπής για τους αγώνες της Εθνικής (που όλοι πια έχουμε εμπεδώσει ότι δεν συμφέρει να χάνεις, γιατί σέρνεται η μουρμούρα και παραμένει το κακό κλίμα για ένα ολόκληρο 15νθήμερο), έρχεται η ...πρόθεση παραίτησης του Νιόπλια και η μετέπειτα ανάκλησή της για να κλέψει την παράσταση.

Λυπάμαι, αλλά αυτά τα πράγματα είναι φαιδρά. Αντιλαμβάνομαι την πίεση που αισθάνεται ο Νιόπλιας με όσα έχουν συμβεί τον τελευταίο καιρό και την στοχοποίηση που έχει δεχτεί για τα αποτελέσματα της ομάδας (όχι άδικα εδώ που τα λέμε με την εικόνα που παρουσιάζει η ομάδα κι ας συνυπολογίζουμε και τα ελαφρυντικά που πράγματι έχει...), αλλά δεν είναι δυνατόν να βγαίνει στη συνέντευξη Τύπου και να μιλά για πρόθεση παραίτησης και να την ανακαλεί μετά από μία ώρα.

Αν σκοπεύει να παραιτηθεί, δεν λέει κουβέντα δημοσίως, αλλά πάει και βρίσκει τον πρόεδρο και συζητά μαζί του. Και μη μου πει κανείς ότι αυτό το έκανε για να "εκβιάσει" ή να "εκμαιεύσει" (ό,τι ρήμα θέλετε χρησιμοποιήστε), την δημόσια στήριξη της διοίκησης, γιατί το μόνο που κατάφερε να κάνει είναι να δημοσιοποιήσει την απέραντη ανασφάλειά του, μπροστά σε όλο τον κόσμο.

Κι όταν ένας προπονητής που έχει αναλάβει το κοουτσάρισμα και την διαχείριση μιας ομάδας που κάνει πρωταθλητισμό, παρουσιάζεται τόσο ανασφαλής και τόσο συναισθηματικά ευάλωτος, έχω κάθε δικαίωμα να θεωρώ, εγώ ο οπαδός, πως αυτός ο προπονητής δεν μπορεί να αντεπεξέλθει στις απαιτήσεις της ομάδας μου. Είναι τόσο απλό.

Οσο για την ...ανάκληση της παραίτησης, αυτή κι αν αγγίζει τα όρια της γελοιότητας.

Δεν έχω το παραμικρό πρόβλημα να στηρίξω τον προπονητή Νιόπλια που στην πλειοψηφία των οπαδών του Παναθηναϊκού θεωρώ ότι είναι εξαιρετικά συμπαθής. Κι αν τον γνώριζα προσωπικά δεν θα είχα κανένα πρόβλημα να σταθώ δίπλα του να μου πει τον πόνο του για όσα περνάει αυτό τον καιρό, να τον συμπονέσω και να τον παρηγορήσω κιόλας. Αλλά αυτά μόνο σε ανθρώπινο επίπεδο.

Σε προπονητικό επίπεδο οφείλει να θυμάται ότι είναι προπονητής μιας ομάδας που κάνει πρωταθλητισμό, πως διαχειρίζεται ένα πανάκριβο ρόστερ και πως έχει προσληφθεί με αποκλειστικό στόχο να πάρει το πρωτάθλημα και να έχει διακρίσεις στην Ευρώπη (αυτές ήδη τις ...θάψαμε, αλλά αυτό είναι θέμα άλλης συζήτησης).

Και αφού έχει αναλάβει αυτή την υποχρέωση και έχει πάρει και αυτό το ρίσκο οφείλει να είναι σε θέση να ανταποκριθεί. Διαφορετικά ας παραιτηθεί, αλλά ας το κάνει κανονικά, όχι ανακαλώντας την παραίτησή του λίγο μετά την ανακοίνωση της πρόθεσής του.

Και για να μην τρελαθούμε κιόλας, ποια ακριβώς ήταν η πίεση που δέχτηκε ο Νιόπλιας; Εχει την παραμικρή σχέση με τον πόλεμο που είχε δεχθεί ο Τεν Κάτε; Εχει καμιά σχέση με την πίεση που είχε δεχθεί ο Σάντος που έμεινε τρία παιχνίδια και στο τελευταίο μάλιστα δεν τον άφηναν ούτε να φύγει από το γήπεδο; ΄Η έχει καμία σχέση με την πίεση που δέχτηκε ο Μαλεζάνι που έβλεπε μέχρι και στις εφημερίδες αεροπλάνα και τίτλους να του εύχονται στα ιταλικά "καλό ταξίδι";

Ετσι είναι Νικολάκη μας. Είσαι καλός, είσαι χρυσός, εγώ δεν αμφιβάλλω ούτε για το ήθος σου, ούτε για τον χαρακτήρα σου, αλλά ούτε και για τις γνώσεις σου πάνω στο ποδόσφαιρο. Μπορώ να δεχτώ ότι έχεις και το ελαφρυντικό της απειρίας και της έλλειψης παραστάσεων από μεγάλες ομάδες. Αν όμως υπάρχει έλλειμμα αντοχών στην πίεση που απαιτεί αυτή η θέση έχουμε πρόβλημα. Πολύ μεγαλύτερο από το να μην έχει βρει ακόμα τον δρόμο της ομάδα ή να έχει φέρει δυο - τρία αρνητικά αποτελέσματα. Ο προπονητής πρέπει να έχει ηρεμία για να μεταδίδει ηρεμία στους ποδοσφαιριστές του, όποια κι αν είναι η δική του ψυχολογική κατάσταση. Αν δεν μπορεί να λειτουργήσει έτσι κι αν η συναισθηματική του κατάσταση επηρρεάζει τη δουλειά του, τότε ίσως θα πρέπει να επιλέξει να γίνει προπονητής μιας ομάδας που θα έχει λιγότερη πίεση.

Το ενδεχόμενο να ήταν στημένη όλη αυτή η ...παράσταση από τον ίδιο και την διοίκηση για να περάσει στον Τύπο και τον κόσμο η στήριξη προς το πρόσωπο του Νιόπλια δεν θέλω να το σκέφτομαι καν. Γιατί τότε έχουμε ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα από αυτό που νομίζουμε.

Εν πάση περιπτώσει, από την στιγμή που ο Νιόπλιας έχει την στήριξη της διοίκησης, εννοείται ότι κι εμείς τον στηρίζουμε και στεκόμαστε στο πλευρό του. Ας φροντίσει όμως κι ο ίδιος να αυξήσει τις αντοχές του. Γιατί εμείς μπορεί να τον στηρίξουμε, αλλά στον Τύπο μπορεί να ξαναδεί δημοσιεύματα που θα διαταράξουν τον ...ψυχισμό του και αλίμονο αν επηρρεαστεί και πάλι.













Και αφού ξεκαθαρίσαμε το θέμα Νιόπλια ας πάμε και στα αγωνιστικά. ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΜΠΑΛΑ! Για ένα ημίχρονο βέβαια, γιατί στο δεύτερο είτε θυμηθήκανε τον κακό τους εαυτό είτε κλατάρανε από έλλειψη δυνάμεων. Στο πρώτο μέρος πάντως ευχαριστηθήκαμε ποδόσφαιρο. Τρεξίματα, εκρηκτικότητα, συνοχή στις γραμμές, συνδυασμοί. Πού ήταν όλα αυτά τόσο καιρό; Μίλησε ο ποδοσφαιρικός εγωισμός των παικτών; Βοήθησε (που σίγουρα βοήθησε) το γεγονός ότι ο Εργοτέλης άφηνε ανοικτούς χώρους και μπόρεσε να κινηθεί σωστά η ομάδα μας (που ως γνωστόν το πρόβλημα το έχει κυρίως απέναντι στις κλειστές άμυνες); Βρέθηκαν την ίδια αγωνιστική σε καλή ημέρα όλοι οι παίκτες ταυτόχρονα; Επαιξε ρόλο το γεγονός ότι πολλοί παίκτες πατούσαν σήμερα περιοχή και έτσι το έργο της ομάδας έγινε ευκολότερο; ΄Η μήπως έπαιξε ρόλο το ανέβασμα της απόδοσης του Κατσουράνη;

Για τον Κατσουράνη ειδικά θέλω να πω δυο - τρία πράγματα. Σε προηγούμενο ποστ τον αποκάλεσα "πρώην ποδοσφαιριστή" λόγω της έλλειψης διάθεσης που έδειχνε για να παίξει μπάλα. Σε ευχαριστώ πολύ Κώστα που με διέψευσες σήμερα. Και θα χαρώ αφάνταστα αν καταφέρνεις να με διαψεύδεις σε κάθε αγωνιστική. Γιατί για την ποιότητα και την ποδοσφαιρική σου ευφυία δεν αμφέβαλα ποτέ (και αυτό επίσης το έχω γράψει). Είδες λοιπόν πόσο πολύ ανεβαίνει η ομάδα αν αποφασίσεις να της προσφέρεις αυτά τα ποιοτικά και τεχνικά στοιχεία που διαθέτεις; Γιατί ρε γαμώτο δεν το κάνεις συχνότερα;

Ο Κατσουράνης λοιπόν με τις τρεις ασίστ και το ένα προσωπικό γκολ μας έδειξε τι μπορεί να κάνει όταν θέλει. Να ελπίζουμε ότι δεν ήταν έλλειψη διάθεσης, αλλά έλλειψη αντοχών; Και ότι η παρουσία του Εμπεν θα τον βοηθήσει να είναι έτσι κάθε εβδομάδα; Ας το ελπίσουμε.



Πολύ καλός και με ιδιαίτερη διάθεση για τρέξιμο ο Λέτο, ήταν πολύ ορεξάτος στο πρώτο μέρος, αντίθετα ο Γκαρσία ήταν γενικά απογοητευτικός, ενώ αδυνατεί να τελειώσει τις φάσεις.

Ο Καραγκούνης είχε διάθεση, αγωνιστικότητα και τρεξίματα, τουλάχιστον φάνηκε να έχει περισσότερα από όσα είχε ο Νίνης την τελευταία φορά που αγωνίστηκε.

Ο Σπυρόπουλος είχε προβλήματα ανασταλτικά με τον Λεάλ, αλλά έβαλε το γκολ που άνοιξε το δρόμο για τη νίκη. Βγήκε και σαν κρυφός φορ, έβαλε και το γκολ με το δεξί, οπότε του συγχωρούμε τα αμυντικά του παρατράγουδα (για το συγκεκριμένο παιχνίδι μόνο, εννοείται, γιατί σε γενικές γραμμές υπάρχει πρόβλημα).

Ο Μπουμσόνγκ τα έκανε πάλι τα τσαφ του, ο Τζόρβας εξακολουθεί να είναι ασταθής, ο Μαρίνος δεν πατάει καλά, ας ελπίσουμε ότι κάποια πράγματα θα διορθωθούν με τη διακοπή.

Εκείνος που δεν έχει ανάγκη την διακοπή και ίσως να του κάνει και κακό, αφού θα ανακόψει τον ρυθμό του, είναι ο τεράστιος ΤΖΙΜΠΡΙΛΑΡΟΣ που εξακολουθεί να είναι το ίδιο ζεστός εδώ και 4 αγωνιστικές (την πρώτη δεν έπαιξε). Μακάρι να είχαμε κι άλλους παίκτες σαν αυτόν.

Τώρα στη διάρκεια της διακοπής θα υπάρχει η ευκαιρία να δουλέψει η ομάδα πάνω στη φυσική κατάσταση, αν και δεν θα έχει στη διάθεσή της τους διεθνείς. Μέσα σε ένα μήνα παίζουμε όλη τη χρονιά σε Ελλάδα (τρία κολλητά ντέρμπι με ΠΑΟΚ, ΑΕΚ και ακατονόμαστο) και Ευρώπη (τα δύο ματς με Ρούμπιν Καζάν) και ας ελπίσουμε να πάνε όλα καλά.


Ο ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟΣ





Ο ΚΟΣΜΟΣ





ΤΟ ΠΑΝΟ





ΟΙ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣΜΟΙ






(Εχουμε άφιξη πελαργού στο Σπυροπουλέικο;)


***

Στο ντερμπάκι της ημέρας τώρα είχαμε επικράτηση του Αρη μέσα στην Τούμπα μετά από 12 ολόκληρα χρόνια. Το παιχνίδι δεν ήταν για πολλά - πολλά, αλλά ο Αρης ήταν καλύτερος και κέρδισε δίκαια. Υπάρχει λέει ένα πέναλτι που θα μπορούσε να δοθεί στον Βιεϊρίνια, αλλά δεν το είδα, οπότε δεν έχω γνώμη. Εκείνο που είδα είναι ότι ο Κούπερ το πήγαινε το παιχνίδι υπομονετικά και ο Χαβίτο χτύπησε την κατάλληλη στιγμή (ποιος θα το πίστευε... - ούτε οι αρειανοί νομίζω). Ο Δερμιτζάκης τώρα έκανε ό,τι μπορούσε αλλά αυτό που μπορούσε δεν ήταν αρκετό. Oι μισοί τον κράζουνε γιατί έβγαλε τον Βιτόλο, οι άλλοι μισοί τον κράζουνε γιατί δεν είχε λέει τα κότσια να βγάλει τον Γκαρσία που σερνότανε, άλλοι λένε ότι ρισκάρισε, άλλοι λένε ότι απλά δεν του βγήκε τίποτα στο ματς. Ηρθε και η πατατιά του Τσιρίλο - μιλάμε για iq αμοιβάδας που έχει πάθει μαλάκυνση (κοπιράιτ Στέλιος Μαρκάκης) - και ήρθε και έδεσε το γλυκό. Πάντως δικαιολογία λόγω του ευρωπαϊκού παιχνιδιού δεν ευσταθεί, γιατί ο Αρης είχε ΚΑΙ παιχνίδι ΚΑΙ ταξίδι. Μάλλον θα πρέπει να διορθωθούν πολλά στην ομάδα του Ζαγόρ που ήδη ανακαλεί την δήλωσή του περί πρωταθλήματος (πολλές ...ανακλήσεις είχαμε σήμερα) και θέτει λέει τους παίκτες του προ των ευθυνών τους. Τον Δερμιτζάκη δεν ξέρω πού θα τον θέσει, μπορεί και μπροστά στη ...λαιμητόμο. Ο Αρης πάντως όσο περνάει ο καιρός μου αρέσει. Ο δε Κούπερ ακόμα περισσότερο...



ΟΙ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣΜΟΙ






Ο "ΠΡΩΤΟΜΑΣΤΟΡΑΣ"




Η "ΜΝΗΜΗ"





Στην ΑΕΚ τώρα "κλήρωσε". Χιμένεθ, ο εκλεκτός. Ας του ευχηθούμε πάντως του ανθρώπου καλή τύχη με το "τρελοκομείο" που πάει να μπλέξει. Κρίμα που χάθηκε η ευκαιρία να ξαναδούμε τον Πάολο Σόουζα. Μάλλον καλύτερα όμως γιατί με τον χαμό που γίνεται στην ΑΕΚ, χαμένος θα πήγαινε (άσε που δεν ενδείκνυται για να βγάζει ομάδες από τέτοιες καταστάσεις...).

Sunday, October 3, 2010

Μας κουράσατε...




* Θα μπορούσα σήμερα να μιλήσω για την δεύτερη κίτρινη που έπρεπε να δει ο Τοροσίδης. Σε ένα χρονικό σημείο λίγο πριν γίνει το 2-1, οπότε θα μπορούσε με παίκτη λιγότερο να ζοριστεί ο γαύρος.

* Θα μπορούσα να μιλήσω για το ...πέναλτι του Ζαραδούκα στον Μιραλάς που δεν ήταν περισσότερο ...πέναλτι από του Χαβίτο στον Βύντρα.

* Θα μπορούσα να μιλήσω για τα ανάποδα φάουλ και τα ανάποδα πλάγια.

* Θα μπορούσα να μιλήσω για τον Βαγγέλη Μαρινάκη που αυτή τη φορά δεν σκέφτηκε να το παίξει Βαρούχας όπως τις προηγούμενες αγωνιστικές.

* ΄Η ακόμα για το θράσος του ...ανεπίσημου Ολυμπιακού να μιλάει στον Παναθηναϊκό για Ευρώπη ή για διαιτητικές εύνοιες.

* Ισως ακόμα θα μπορούσα να μιλήσω για τα ...φιλικά του γαύρου με αντιπάλους που μία αγωνιστική πριν "σκίζονται" απέναντι στην ΑΕΚ (της οποίας το πρόγραμμα ως γνωστόν ακολουθεί ο γαύρος) και μετά, από την πολλή προσπάθεια προφανώς απέναντι στους "κιτρινόμαυρους", δεν τους έχουν μείνει ...δυνάμεις για να αντιμετωπίσουν τους "ερυθρόλευκους".

* Θα μπορούσα να μιλήσω και για τον Αρετόπουλο, τον διαιτητή της αναμέτρησης που οι φήμες τον θέλουν να είναι φόλα γαύρος με προσκλήσεις VIP στο τηγάνι τα προηγούμενα χρόνια.

* Θα μπορούσα τέλος να ...ανησυχήσω για μια φιλία δύο αδερφικών φίλων που πάει να καταστραφεί με αφορμή το ποδόσφαιρο.

Γι' αυτά και πολλά ακόμα θα μπορούσα να μιλήσω - τι πιο εύκολο, άλλωστε αυτά θα υποστηρίζουν οι μισοί και θα προσπαθούν να αντικρούσουν οι άλλοι μισοί αύριο... - αλλά...

ΑΛΛΑ...


ξέρετε κάτι;


ΜΑΣ ΚΟΥΡΑΣΑΤΕ, ΚΥΡΙΟΙ...


Πέντε αγωνιστικές τώρα δεν κάνουμε άλλη δουλειά από το να ασχολούμαστε με την διαιτησία. Ποιος ευνόησε ποιον, ποιος αδίκησε ποιον, ποιος είναι στα κόζια, αν πήρε ο Μαρινάκης πίσω στην διαιτησία από τον Πατέρα, αν ο Πατέρας κρατάει γερά, ποια ομάδα είναι "πράσινο" παράρτημα, ποια ομάδα είναι "κόκκινο" παράρτημα, ποιος είπε τι, ποιος πρέπει να απαντήσει τι...

Νισάφι...

Πέντε αγωνιστικές τώρα μόνο μπάλα δεν έχουμε καταφέρει να δούμε, παρά μόνο να παρακολουθούμε δύο βουβάλια, κυριολεκτικά και μεταφορικά, να τσακώνονται μεταξύ τους, συνθλίβοντας πάνω στον καβγά τους όλα τα ...βατράχια που κυκλοφορούν ανάμεσα στα πόδια τους.

Είναι προκλητικό, είναι ανέντιμο, είναι άκομψο, να τσακώνονται οι δύο κατ' εξοχήν ευνοούμενοι της διαιτησίας τα τελευταία 50 χρόνια για το ποιος ευνοείται και ποιος αδικείται περισσότερο. Είναι γελοίο ακόμα και να μιλάτε για το 50-50 όταν αποτελείτε μόλις τα 2/16 των ομάδων που απαρτίζουν την Σούπερ Λίγκα. Δεν χρειάζεται να είναι κανείς λογιστής για να κάνει τον υπολογισμό. Αν εσείς απαιτείτε από 50% τι απομένει για τις υπόλοιπες ομάδες;

Και πώς ακριβώς νομίζετε πως σας βλέπουν οι άλλες ομάδες, όσες εν πάση περιπτώσει μπορεί κανείς να πει ότι διατηρούν ακόμα τον αυτοσεβασμό τους και δεν έχουν αποφασίσει να προσκολληθούν σε έναν από τους δυο σας μπας και πάρουν κανα ψιχουλάκι; Πώς νομίζετε ότι σας βλέπουν οι οπαδοί τους, όταν σας ακούνε να τρώγεστε και να ...κόπτεστε για τα αποτελέσματα που έφεραν με αντιπάλους τις δικές σας ομάδες, όχι επειδή θέλετε να αποδοθεί δικαιοσύνη, αλλά επειδή δεν ανέχεται ο ένας από τους δυο σας να πάρει ο άλλος παραπάνω σφυρίγματα;

Αυτό το ποδόσφαιρο θέλουμε; Αυτό το ποδόσφαιρο ονειρευόμαστε; Αντί να κοιτάξετε να φτιάξετε τα χάλια του, που είμαστε δυο ταχύτητες κάτω από τους υπόλοιπους Ευρωπαίους, κάθεστε και τσακώνεστε για τα οφίτσια και τους τίτλους στην Ψωροκώσταινα. Αν μόνο αυτά μετράνε και σας ενδιαφέρει πώς θα είστε πρώτοι στο χωριό, προκειμένου να παντελονιάσετε τον μπερντέ της πόλης, τότε σταματείστε να υποκρίνεστε.

Αφού η διαφορά σας από τους υπόλοιπους (λόγω μπάτζετ και οικονομικής ευχέρειας) έχει πια μεγαλώσει και κρίνετε πως επειδή πληρώνετε περισσότερα οφείλετε να καρπωθείτε και τις διακρίσεις, καταλύοντας κάθε έννοια ισονομίας απέναντι στους υπόλοιπους 14, τότε συμφωνείστε από κοινού να παίρνετε κάθε χρόνο εναλλάξ το πρωτάθλημα ώστε να μοιράζεστε και τα κέρδη του Τσάμπιονς Λιγκ να τελειώνει η ιστορία. Δόξα τω Θεώ ο μονοφαγάς Κόκκαλης που τα ήθελε όλα δικά του, έχει πάρει πόδι, οπότε αφού εσείς οι δύο είστε και φίλοι μπορείτε να τα βρείτε μεταξύ σας. Μην παραμυθιάζετε όμως τους υπόλοιπους, αλλά και τους φιλάθλους ότι αυτό που παρακολουθούν είναι πρωτάθλημα.

Εκτός αν...

Εκτός αν τα έχετε ήδη βρει και όλος αυτός ο καβγάς είναι για το θεαθήναι και για ξεκάρφωμα.

Αν ΔΕΝ είναι για το θεαθήναι και το ξεκάρφωμα και θέλετε πραγματικά να υπάρξει εξυγίανση και ισονομία, τότε απομακρύνετε από δίπλα σας όλα τα λαμόγια που ξεβολεύονται σε κάθε αλλαγή κατάστασης και σας ντοπάρουν με ενέσεις φανατισμού για να διατηρήσουν τα κεκτημένα τους.

Αυτό το πράγμα έχει καταντήσει φαρσοκωμωδία!




***



Scratch (άσχετο): O Γκαλίνοβιτς έπρεπε να φύγει από τον Παναθηναϊκό για να θυμηθεί ότι είναι τερματοφύλακας;


Scratch 1: Με στυλ casual πήγαν στο Sport Show οι Σισέ, Γκοβού και Πλεσί, με κοστούμι ο μεσιέ Ζαν Αλέν. Κι εμείς περιμένουμε μετά από αυτόν τον τύπο να "σκοτώσει" τον αντίπαλο επιθετικό.





Εμπρός στον δρόμο που χάραξε ο Τζίγγερ...