Sunday, December 7, 2008

Kαι δεν είδαμε και χειμώνα φέτος

Στο ρελαντί λέει νίκησε ο γαύρος τον Λεβαδειακό. Επαιξε όσο χρειαζόταν για να πάρει τη νίκη, κυνήγησε την ουσία και όχι το θέαμα. Μάλιστα. Τι λέγαμε χθες περί επικοινωνίας; Εχει σημασία πώς πλασάρεται το κάθε τι. Αλλος κερδίζει με την ψυχή στο στόμα, άλλος κάνει επαγγελματική νίκη. Εξαρτάται για ποιον μιλάμε. Το θέμα είναι όμως ότι πρέπει να είναι όλοι μέσα στο κόλπο. Οχι οι μισοί. Του Οκκά ας πούμε, δεν του το σφύριξε κανείς ότι ο γαύρος έπαιξε με σβηστές τις μηχανές. Αυτός είδε ότι δεν έπαιξε καλά. Και δεν φτάνει που το είδε αυτό, αλλά το είπε κιόλας στις κάμερες. "Συμβαίνει στις μεγάλες ομάδες μια βραδιά να μην παίξουνε καλά" είπε, αλλά αυτός έτσι κι αλλιώς έχει το ακαταλόγιστο.

Είτε όμως έπαιξε καλά είτε όχι ο γαύρος, δεν θα κολλήσουμε τώρα εκεί. Ετσι κι αλλιώς δεν θα κινδύνευε από το κουμπαράκι του Γκαγκάτση. Πλάκα κάνουμε; Θα του έκανε τη ζωή δύσκολη ο Κομπότης; Εδώ ούτε τα πράσινα δεν φόρεσε ο Λεβαδειακός για να μην τον εξοργίσει. Ούτε καν ο ΜVP της περασμένης αγωνιστικής, ο Μπλάζιτς δεν έπαιζε. Αυτός που απέκρουσε το πέναλτι του Μαντούκα (αυτό που στην επανάληψη έστειλε απευθείας στα χέρια του ο πρώην ποδοσφαιριστής Αγγελος Μπασινάς...). Κι έτσι που λες μ΄ αυτή τη νίκη στο ρελαντί, σε συνδυασμό με το στραβοπάτημα του ΠΑΟΚ στην Τούμπα στέφθηκε ήδη πρωταθλητής χειμώνα. Κι ας μην έχουμε δει χειμώνα φέτος...



Στην Τούμπα τώρα, όπως είπαμε, η γκέλα παραμόνευε. Ε μια του κλέφτη, δυο του κλέφτη κάπου θα γινόταν η στραβή. Με τόσες απουσίες, πάλι καλά που άντεξε ο ΠΑΟΚ ως εδώ. Κι όχι τίποτα άλλο αλλά το γκολάκι το έβαλε. Και ποιος το έβαλε; Εδώ σε θέλω! Ο Αναστασάκος που είχε να σκοράρει από το 2000! Και που ο Αστέρας Τρίπολης ήταν η παλιά του ομάδα.

Μ΄ αυτόν πανηγύρισε άνοδο από το Περιφερειακό, μ΄ αυτόν πανηγύρισε άνοδο από τη Γ΄ Εθνική. Συμβαίνουν όμως αυτά. Ο πάτερ Κωστένογλου πάει να πάρει το σκαλπ όλων των ομάδων. Την περασμένη αγωνιστική την πατήσαμε εμείς τώρα ήταν η σειρά του ΠΑΟΚ. Δυο βαθμοί από το πουθενά σε ΟΑΚΑ και Τούμπα και 8η ισοπαλία σε 13 αγωνιστικές. Τι διάολο θα τα κάνει τα χηνάρια ο πάτερ; Χαϊμαλί;

Στη Νέα Σμύρνη άλλη ισοπαλία. Μιλάμε τώρα ότι οι ισοπαλίες και τα διπλά είχαν την τιμητική τους. Αλλά κι η ισοπαλία για τον Πανθηρώνιο επιτυχία ήταν με όσα συνέβησαν τις προηγούμενες μέρες. Πάλι καλά που δεν του πήρε τη νίκη η Λάρισα.


Χηνάρι και στο Καυταντζόγλειο στο ντεμπούτο του Κατσαβάκη. Καλύτερος ήταν, στη νίκη δεν κατάφερε να φτάσει και με τον βαθμό που τσίμπησε ο Θρασύβουλος ξανάριξε τον ΟΦΗ στην τελευταία θέση. Και δεν έφτανε στις γριές που έχουν μόλις μία νίκη στην έδρα τους, είχαμε και την εισβολή των οπαδών. Της κακομοίρας έγινε στο γήπεδο, είδανε και πάθανε να τους βγάλουν έξω, έβγαλε και ανακοίνωση πριν λίγο ο Ρέμος και τους τάχωσε και είπε ότι όποιος θέλει ας πάει να πάρει την ομάδα.



Η ΑΕΚ τώρα γύρισε στις νίκες μετά από πολύ καιρό. Από τότε που τα βρόντηξε ο Ντέμης έιχε να κερδίσει. Κέρδισε όμως σήμερα τον Πανθρακικό και έτσι το ντεμπούτο του πρίγκιπα στο ΟΑΚΑ (στο ΟΑΚΑ, όχι στον πάγκο της ΑΕΚ) συνοδεύτηκε από νίκη. Το έβαλε ο Μπλάνκο το γκολάκι και έβγαλε έναν κόκκινο σκούφο και μια νέα μάσκα του Ζορρό που την αγόρασε λέει σε ένα σούπερ μάρκετ και τα φόρεσε. Τι; Αν στράβωσε ο Μπάγεβιτς; Πλάκα κάνουμε; Πού να στραβώσει; Ζυμαράκι έχει γίνει ο πρίγκιψ! Βρε τι συγνώμη ζήτησε από τον Χατζηχρήστο, τι τους αλήτες ρουφιάνους παρακάλεσε, ακόμα κι αν τα παλιόπαιδα τους μαρτυράνε τι συζητιέται στα αποδυτήρια να μη το γράφουνε, θα θυμώσει τώρα στον Μπλάνκο; Αυτά που ξέρατε να τα ξεχάσετε. Μέχρι να έρθει ο τίγρης τουλάχιστον...


(Ευτυχώς ντεν υπάρχει κανένας Κέρμιτ στις εξέδρες)


Μικρός ήμουν παπαδοπαίδι και ήθελα να γίνω καρδινάλιος...


Ο Τίγρης σφύριξε...


Scratch: Kαι καλά ρε ΠΑΟΚια! Δεν ξέρατε, δεν ρωτάγατε; Δεν είδατε πώς την πατήσαμε εμείς με τον Αστερία; Τι πάτε και την πατάτε κι εσείς με τον ίδιο τρόπο;

Scratch 1: Αυτός ο Πάμπλο Γκαρσία που ήταν τιμωρημένος, εθεάθη καθόλου στις εξέδρες της Τούμπας; Γιατί έχω μια υποψία ότι μπορεί να ήταν έξω παρέα με τους γνωστούς - άγνωστους...

Scratch 2: Kαι μέσα σ΄ όλα τραυματίστηκε κι ο Πέκοβιτς!

Saturday, December 6, 2008

Στα δύσκολα σε θέλω






ΙΕΚ ΕΠΟ (Επιχείρηση Προώθησης Ολυμπιακού): Eιδικότης, η εκπαίδευση χειρουργών διαιτητών.

Μέθοδος:
Ορίζουμε έναν διαιτητή που θα εκτελέσει διατεταγμένη υπήρεσία. Βασικές εντολές:

α) δίνουμε μια αυστηρή ή ακόμα και άκυρη κίτρινη κάρτα σε μια ανύποπτη φάση (όπως Νέα Σμύρνη) και όταν έρθει το πραγματικό φάουλ που δεν επιδέχεται αντίρρησης για κάρτα, σηκώνουμε και την δεύτερη κίτρινη που είναι κόκκινη και αφήνουμε την ομάδα με 10 παίκτες (όπως Νέα Σμύρνη).

β) τηρούμε διαφορετικά μέτρα και σταθμά για τους δύο αντιπάλους, ήτοι εκεί που τον έναν τον φορτώνουμε με κάρτα, στον άλλο κάνουμε απλή επίπληξη

γ) σφυρίζουμε με τη βοήθεια των πλαϊνών ανύπαρκτα οφσάιντ προκειμένου να ανακόψουμε όποια επικίνδυνη επίθεση πραγματοποιεί η ομάδα που θέλουμε να φρενάρουμε


ΙΕΚ ΝΕΤ (Νέα Ερυθρόλευκη Τηλεόραση): Eιδικότης η επικοινωνιολογία.

Μέθοδος:
Γνωρίζοντας πολύ καλά την τέχνη της (my ass) επικοινωνίας και πόσο σημαντικό είναι η ομάδα που σπρώχνουμε να παρουσιάζεται ως υπερομάδα και οι "εχθροί" της να παρουσιάζονται ως σαπάκια, τοποθετούμε στη μετάδοση του αγώνα έναν σπορτκάστερ που έχει πάρει διαζύγιο με την αντικειμενικότητα λέει διαφορετικά πράγματα από αυτά που βλέπει και κάνει ό,τι μπορεί για να δώσει την εντύπωση ότι η μία ομάδα υστερεί συντριπτικά απέναντι στην άλλη, όταν αμύνεται ("ο Βύντρα διώχνει την μπάλα όπως - όπως"), υπάρχει πάντα πιθανότητα να έχει κάνει πέναλτι ("υπάρχει περίπτωση να κράτησε τον αντίπαλό του ο Σαριέγκι"), ενώ όταν επιτίθεται εννιά στις δέκα φορές οι παίκτες της βρίσκονται πιθανότατα σε θέση οφσάιντ. Αν μάλιστα ευνοήσουν οι περιστάσεις και η συγκεκριμένη ομάδα αρχίζει να μην παίζει καλά, τότε αρχίζουμε να εξυμνούμε την αντίπαλό της επιχειρώντας να πείσουμε τον τηλεθεατή πως πρόκειται για τη Μικτή Κόσμου.


Τα γράφω τώρα που κερδίσαμε, γιατί δεν θα είχε καμία αξία να τα γράψω αν χάναμε. Μετά από πολύ καιρό παρακολούθησα τον αγώνα με τηλεοπτική μετάδοση κάτι που για την ψυχική μου υγεία το αποφεύγω. Και ήταν ΕΜΕΤΙΚΗ. Αναρωτιέμαι, η ΝΕΤ δεν έχει τα τηλεοπτικά δικαιώματα του Παναθηναϊκού; Εχει μόνο της Ξάνθης; Δεν έχω την απαίτηση να γίνεται η μετάδοση φιλοπαναθηναϊκή παρά το γεγονός ότι όταν πρόκειται για τον γαύρο είναι ΠΑΝΤΑ φιλοολυμπιακή. Αλλά έχω την απαίτηση να είναι ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ.


Και είναι ΚΡΙΜΑ μια τέτοια αγωνιστική που o Παναθηναϊκός πέτυχε μια τόσο τσαμπουκαλίδικη νίκη κόντρα στην κατ΄ εξοχήν προσδεδεμένη στο άρμα της παράγκας ομάδα, σε μια έδρα όπου δεν είχε κερδίσει ποτέ κάθομαι και ασχολούμαι με την διαιτησία και την τηλεοπτική μετάδοση.

Η ομάδα μπήκε μέσα με τσαμπουκά ήταν καλύτερη στο πρώτο μέρος, είχε έναν ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ Ζιλμπέρτο Σίλβα έβαλε ένα ωραίο γκολ και έχασε ευκαιρίες να ανεβάσει το δείκτη του σκορ. Στο ξεκίνημα της επανάληψης, παρουσιάστηκε μία άλλη ομάδα. Εχασε το κέντρο, την έπιασε θάλασσα, η Ξάνθη βγήκε μπροστά κι εκεί βέβαια αποδείχτηκε ότι όχι με τρία αμυντικά χαφ να παίξεις αλλά 11 αμυντικούς να κατεβάσεις το γκολάκι είναι μαθηματικά βέβαιο ότι με τη συγκεκριμένη άμυνα θα το αρπάξεις. Ο Κουκουλάκης όμως και η Ξάνθη έκαναν το μοιραίο λάθος. Ο μεν πρώτος απέβαλε τον Σαριέγκι (ο Bάσκος Mr Bean έκανε ένα ηλίθιο φάουλ, αλλά το έκανε) και η δεύτερη πίστεψε ότι μπορεί όχι απλώς να πάρει τη χηνάρι αλλά να ζήσει μέρες ...Ρατζίνσκι. Ο πρώτος ξύπνησε τον εγωισμό της ομάδας, η δεύτερη άφησε χώρους ανοιχτούς, που ήταν βούτυρο στο ψωμί του Κλέιτον. Ο Σαλπιγγίδης έκανε μαγική πάσα στον Βραζιλιάνο, αυτός έφυγε μπροστά μαζί με τον Ρουκάβινα, ο Κροάτης έβαλε ένα μαγικό γκολ και τέζα ο καμπούρης!



Scratch: Προπονητικό ρεσιτάλ από τον Τεν Κάτε στον πάγκο και φοβερές οι αλλαγές. Μήπως όπως τεντά μου να το ξανασκεφτείς κομμάτι το πράγμα; Θέλω να πω, αφού όσους αμυντικούς και να βάλεις θα το φάμε, μήπως να βάζουμε περισσότερους επιθετικούς μπας και καταφέρουμε να βάλουμε το ένα παραπάνω που χρειάζεται κάθε φορά;

Scratch1: Αόρατος ο Ζιλμπέρτο; Μ΄ αυτό το πλευρό να κοιμάστε ξυπνητζήδες μου!

Scratch 2: Δεύτερο παιχνίδι που κερδίζεται από μπαλιές του Κλέιτον.

Scratch 3: O Σαλπιγγίδης ξέχασε να πλασάρει. Τέλος! Ομως, ήταν συγκινητικός για άλλη μια φορά, έδωσε στον Κλέιτον τη μπαλιά που τον έβγαλε μπροστά και έκανε ένα απίστευτο σπριντ στη συνέχεια για να μπορέσει να βρεθεί σε θέση βολής.

Sctratch 4: Σε φοβερή φόρμα ο Σπυρόπουλος τελευταία. Χρόνια πολλά Νίκο μας!

Scratch 5: Τεντά, βάζε Ρουκάβινα, βάζε Ρουκάβινα, βάζε Ρουκάβινα!

Srcatch 6: Δεν ήταν κακός ο Νίνης...

Scratch 7: Πόσες φορές έδειξε τη φάση του γκολ του Ρουκάβινα η ΝΕΤ; Εψαχνε να βρει κάμερα που θα μπορούσε να το βγάλει οφσάιντ;

Scratch 8: Toν Σιμάο και τα μάτια σας!

Scratch 9: Tελικά είναι βέβαιο. Ο Σαριέγκι έχει χαμηλό IQ...


Scratch 10: Σαριέγκι (again): Σε μια φάση στην περιοχή μας σε μια προσπάθεια να αποκρούσει ο Γκαλίνοβιτς πέφτει κάτω, ο Σαριέγκι διώχνει τη μπάλα όπως όπως κόρνερ και ο Βύντρα του τα χώνει. Και γυρίζει ο Βάσκος και του λέει: "He is on the ground re malaka!".

Scratch 11: Αυτόν τον Πλυτά θέλουμε να αναλάβει τις ...εκδρομές των οργανωμένων του ποδοσφαίρου; Για συνέλθετε...

Scratch 12: ΑΝΕΓΚΕΦΑΛΟΙ του πόλο τι αίσχη ήταν αυτά που κάνατε; Δείτε τι κύκλο ανοίξατε πάλι...

Posted by ***** on December 6, 2008, 21:47:28, in reply to "plyta m***ano"

den xreiazetai na katevei se kanena papastrtateio. o eforos tou panathinaikou gyrizei spiti meta apo mia kourastikh hmera. kapoioi ton parakolouthoun. forane kranh. einai grhgoros sta podia alla oi alloi einai pio grhgoroi. ton prolavainoun sto katwfli ths portas.


Posted by ***** on December 6, 2008, 21:49:30, in reply to "Re: LAGOUDAKI..."

tetoia elege ki o mixalakhs
kai twra h aravwniastikia tou einai monh. ki einai kai wraia kopela.

Posted by *** on December 6, 2008, 22:38:49, in reply to "tetoia elege ki o mixalakhs"

Πολύ ατυχές μήνυμα ...

Posted by **** on December 6, 2008, 22:47:51, in reply to "Re: tetoia elege ki o mixalakhs"

ontws ksekolate me tis malakies kai afiste tous nekrous hsyxous

Ευτυχώς που υπάρχουν σκεπτόμενοι και από την άλλη πλευρά. Αλλά πάντα οι ανεγκέφαλοι κάνουν τη ζημιά...

Friday, December 5, 2008

Δηλώσεις, διευκρινίσεις, αλήθειες...

Δεν κατάλαβα προς τι τόσος πανικός με την δήλωση του Γιόσου Σαριέγκι. Αυτός δεν είναι ικανός να ξεχωρίσει το τέρμα της ομάδας του από το τέρμα του αντιπάλου και σκοράρει όπου βρει, θα είναι σε θέση να ξεχωρίσει ποια είναι η καλύτερη ομάδα της Ελλάδας;

***

Πέρα από την πλάκα τώρα και πέρα από το γεγονός ότι ο Βάσκος έχει το ακαταλόγιστο (τυχαία τον έχουμε βγάλει Βάσκο Mr Bean;) δεν είπε τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από αυτό που βιώνει από τότε που ήρθε στην ομάδα. Και όσο κι αν δεν μας αρέσει, όσο κι αν στραβώνουμε, αυτό που βιώνει ο Βάσκος όσο καιρό βρίσκεται στην ομάδα είναι αυτό που ζούμε όλοι μας τα τελευταία χρόνια. Είναι άλλο το ποια εντύπωση έχουμε εμείς για την ομάδα μας και άλλο το ποια είναι η εικόνα που παρουσιάζει. Και θέλουμε δεν θέλουμε η εικόνα που παρουσιάζει τα τελευταία χρόνια στο ποδόσφαιρο είναι εικόνα δεύτερης (για να μη πω δευτερότριτης) ομάδας. Σε ΟΛΑ τα επίπεδα. Αγωνιστικό, διοικητικό, επικοινωνιακό.

Αντί λοιπόν να εξοργιζόμαστε και να σπεύδουμε να κάνουμε διευκρινίσεις, καλό είναι να ψάξουμε να βρούμε τους λόγους που πολλοί από τους παίκτες που έχουμε στην ομάδα δεν διαθέτουν νοοτροπία νικητή. Και βέβαια να αναρωτηθούμε πώς με παίκτες που δεν διαθέτουν νοοτροπία νικητή θα μπορέσουμε να ξαναφτάσουμε στην κορυφή...

Thursday, December 4, 2008

Προσκλήσεις, αποδοχές, ανταποκρίσεις...


H τρελοτουρίστρια με κάλεσε να παίξω σε ένα μπλογκοπαίχνιδο που είναι αλήθεια πως με βγάζει έξω από τα νερά μου. Μου δίνει πέντε λέξεις και θέλει να φτιάξω μια ιστοριούλα. Ομολογώ ότι κάτι τέτοιο δεν το έχω ξανακάνει. Να εμπνευστώ από μια είδηση και να γράψω κάτι ναι, μου έχει συμβεί. Να παραφράσω τους στίχους ενός τραγουδιού, αυτό κι αν μου έχει συμβεί. Αλλά να φτιάξω μια ιστοριούλα, έστω μια πρόταση κατά παραγγελία είναι κάτι πρωτόγνωρο και δεν ξέρω αν θα τα καταφέρω.

Θα προσπαθήσω, όμως, γιατί το αγαπάω το τρελοτουρίστι μου και θέλω να ανταποκριθώ στην πρόσκλησή του. Είπα όμως να το κάνω my way....

Mε το δικό μου τρόπο, τον αθλητικό (γιατί μ΄ αυτόν τα καταφέρνω καλύτερα εδώ που τα λέμε...).

Οι λέξεις είναι: παγωτό, σύννεφο, γρασίδι, αερόστατο, θυμάμαι...

Πώς να τις ταιριάξεις τώρα αυτές; Για να δω...

***

Τον τελευταίο καιρό ο γαύρος είναι πολύ στα πάνω του. Μπορεί να έφαγε την κατραπακιά νωρίς νωρίς μέσα στον Αύγουστο από την Ανόρθωση και να κάθισε πάνω στο παγωτό,


μένοντας έξω από τους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ, με τον καιρό όμως το ξεπέρασε. Το είδε έτσι, το είδε αλλιώς, σου λέει δεν θα πεθάνω κιόλας. Αλλωστε, ποια είναι η μοίρα του γαύρου; Ο γαύρος είναι ταγμένος να παίρνει το πρωτάθλημα στην Ελλάδα. Επομένως ποιος το &#@32#$@% το Τσαμπιολί; Το πρωτάθλημα σου λέει να πάρω όπως κάνω πάντα και μια καλή πορεία να έχω στο ΟΥΕΦΑ και θα είμαι πάλι ο πρώτος του χωριού. Γιατί το χωριό είναι το θέμα μας. Η πόλη θέλει μεταξωτά βρακιά αλλά αυτά θέλουνε και επιδέξιους κώλους. Και πού να ψάξεις τώρα να βρεις τα μεταξωτά βρακιά, πολύ δε περισσότερο πού να βρεις τους επιδέξιους κώλους να τα φορέσουν;

Ασχολήθηκε λοιπόν μ΄ αυτό που ξέρει να κάνει καλά. Το πρωτάθλημα. Στην αρχή έπαιρνε μεν νίκες αλλά δεν έπαιζε μπάλα. Και υπήρχε γκρίνια για το σπανιόλικο μυρμήγκι και τις ελλείψεις σε έμψυχο δυναμικό. Στη συνέχεια όμως η ομάδα έστρωσε. Και ο Βαλβίδας έγινε προπονηταράς και οι ελλείψεις ξεχάστηκαν. Κι όσο γκελάρανε οι υπόλοιποι τόσο περισσότερο έφτιαχνε η διάθεση στους γαύρους. Κι ερχόντουσαν κι οι νίκες η μία μετά την άλλη και άντε να τους κρατήσεις. Νίκη με τα καρντάσια στο τηγάνι, νίκη με τις γριές στο Καυταντζόγλειο, νίκη επί της Μπενφίκα, νίκη επί του Πανιωνίου. Κι η διαφορά να μεγαλώνει. Και να μεγαλώνει. Και να μεγαλώνει. Κι όσο μεγάλωνε η διαφορά τόσο μεγάλωνε κι η υπερηφάνεια. Κι όσο μεγάλωνε η υπερηφάνεια τόσο χανόταν το μέτρο. Κι όσο χανόταν το μέτρο τόσο καβαλούσαν το καλάμι. Και κάποια στιγμή το καλάμι δεν τους ήταν αρκετό. Ηθελαν να ανέβουν πιο ψηλά. Να πετάξουν. Και έτσι αποφάσισαν να πετάξουν στα σύννεφα.

Μιλάμε τώρα ότι ο ουρανός τελευταία είχε πολύ τράφικ. Κάθε σύννεφο στον ουρανό είχε κι ένα γαύρο σκαρφαλωμένο πάνω του. Να χαίρεται και να τραγουδάει.

Ομως, η ζωή μας κύκλους κάνει. Και τα πράγματα έρχονται και πάνε. Πάνε κι έρχονται. Και μπορεί οι γαύροι να πετάγανε στα σύννεφα, αλλά η ομάδα τους παίζει στη γη. Στο γρασίδι. Και εκεί, στο γρασίδι, στο γήπεδο, φανερώνεται πάντα η αλήθεια.


Ηρθε λοιπόν και το παιχνίδι με την ουκρανή την Μέταλιστ. Που σιγά τώρα ποιος θα ασχοληθεί. Μετά την πεντάρα στη Μπενφίκα και την τεσσάρα στον Πανθηρώνιο, με το momentum περίμεναν να το πάρουν το ματσάκι. Οι Ουκρανοί όμως είχαν άλλα σχέδια. Και δεν φτάνει που οι Ουκρανοί είχαν άλλα σχέδια, αλλά ο γαύρος όπως αποδείχτηκε δεν είχε εναλλακτικό. Ετσι και φτάσει το τελευταίο δεκάλεπτο σε εκτός έδρας ευρωπαϊκό αγώνα δεν υπάρχει περίπτωση να ξεφύγει από τη μοίρα του. Οπως είναι ταγμένος να παίρνει το πρωτάθλημα στην Ελλάδα έτσι είναι ταγμένος να τρώει τη σφαλιάρα στην Ευρώπη. Μην κοιτάς πέρσι. Πέρσι ήταν η εξαίρεση που επιβεβαίωσε τον κανόνα. Φέτος γύρισε στα ίδια, τα γνωστά. Ευτυχώς δηλαδή, για να ηρεμήσει και λίγο. Γιατί τις προηγούμενες μέρες με τη μπάλα που θεωρούσε ότι έπαιζε, μας τα είχε κάνει Ζέπελιν!

(Τι; Αερόστατο είναι η προτελευταία λέξη του παιχνιδιού; Και το Ζέπελιν τι είναι; Αερόστατο δεν είναι;).

Και βέβαια επειδή οι γαύροι ξεχνάνε εύκολα, ξεχάσανε ήδη την σφαλιάρα της Ουκρανίας και κάνουν σα να μην τρέχει τίποτα. Και καλά, δεν μας φτύνουν, ψιχαλίζει. Μια άτυχη στιγμή ήταν, λένε, δεν χρειάζεται να μας προβληματίσει που για άλλη μια φορά τα σκατώσαμε στην Ευρώπη. Χαλαρά λοιπόν και χωρίς κλάμα, γκρίνια, αγανάκτηση και μουρμούρα.

Εγώ όμως θυμάμαι...

Θυμάμαι κάτι παλιές εποχές που η λέξη γαύρος και η λέξη ψυχραιμία ήταν έννοιες παράλληλες. Δεν φανταζόταν ποτέ κανείς ότι μπορεί να συναντηθούν. Εποχές όπως εκείνη επί Σαλιαρέλη που οι διόλου ψύχραιμοι "επιστήμονες", σε ένα ματσάκι με τον Αθηναϊκό, μπουκάρισαν μέσα στον αγωνιστικό χώρο, βάλλοντας κατά δικαίων και αδίκων. Και πήραν στο κυνήγι τους παίκτες του Αθηναϊκού και για να μην τον πιάσουν, ο Χρήστος ο Δημόπουλος, ο "φονιάς", έτρεξε το κατοστάρι πιο γρήγορα κι από τον Γιουσέιν Μπολτ.

Κοίτα λοιπόν πώς αλλάζουν οι καιροί. Και πόσο cool έγιναν (σιγά μην έγιναν!) οι γαύροι. Και φαντάσου τώρα να αλλάξουνε τα κόζια. Λέμε ρε παιδί μου... Να φύγει ο Γκαγκάτσης ας πούμε. Και να σπάσει ο διάολος το ποδάρι του να αδικηθούν. Οπως έχουν ξεμάθει κιόλας στην αδικία, ε ρε, τι έχει να γίνει... Κόλαση!

***

Δεν "χώνω" κανέναν να παίξει. Αν κάποιος το αποφασίσει ας παίξει με τις ίδιες λέξεις. Εκεί θέλω να σας δω!

Wednesday, December 3, 2008

Παλιές καλές εποχές...



Σαν να μην πέρασε μια μέρα. Εντάξει, δεν ήταν στο 89΄ ήταν στο 87΄. Δεν ήταν για το Τσάμπιονς Λιγκ, ήταν για το κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Δεν κρίνει πρόκριση (αν τα καταφέρει να αποκλειστεί τι να πω...), κρίνει θέση στον όμιλο και κατά συνέπεια αντίπαλο εύκολο ή δύσκολο στην κλήρωση. Το αποτέλεσμα όμως ήταν το ίδιο. Στο πρώτο ημίχρονο τον έπιασε τον γαύρο και θάλασσα και φουρτούνα και πυρετός και ό,τι άλλο μπορούσε να τον πιάσει. Αυτό το μέλος το λυπήθηκε η ψυχή μου. Γέρος άνθρωπος, που θέλει ένα τέταρτο να πέσει κι άλλη μισή ώρα να στρίψει, να πρέπει να τρέχει δεξιά κι αριστερά για να σώσει ό,τι μπορεί από τα τσαφ της άμυνάς του. Στο τελευταίο τέταρτο κάπως στρώσανε τα πράγματα. Στην επανάληψη βελτιώθηκε και απείλησε αλλά ο Ντιόγο έχασε το άχαστο. Ασε που το γήπεδο είχε "τυφλό σημείο". Σαν τη λακούβα του Βελτζ ένα πράγμα. Εκεί κάπου μπροστά από το τέρμα. Στο πρώτο ημίχρονο γλιστράγανε οι γαύροι στο δεύτερο γλιστράγανε οι Ουκρανοί. Ο Γκαλέτι κλασικά εξαφανισμένος (εδώ εξαφανίζεται στα εκτός έδρας στην Ελλάδα, δεν θα εξαφανιστεί στο Χάρκοβο;) ο Μπελούτσι στα ρηχά. Ωστόσο έλεγες ότι τόχει το παιχνίδι. Οτι το "χηνάρι" τουλάχιστον θα το πάρει. Και μετά έρχεται το μαρτυρικό τελευταίο δεκάλεπτο. Αυτό που πρέπει να αιτηθεί στην ΟΥΕΦΑ να καταργηθεί από τα επίσημα ευρωπαϊκά παιχνίδια. Αυτό στο οποίο έχει χάσει αγώνες και αγώνες, βαθμούς και βαθμούς. Τι κι αν δεν έπαιζε στο Τσάμπιονς Λιγκ αλλά στο ΟΥΕΦΑ; Τι κι αν πέρσι έκανε την υπέρβασή του και πήρε δυο εκτός έδρας διπλά και προκρίθηκε στους "16" του Τσάμπιονς Λιγκ; Παρένθεση ήταν και πέρασε...
Μερικά πράγματα δεν αλλάζουν ποτέ...

Τόχασα το παστέλι...


Π.....κρυο!

Scratch: Τι έχασε ο Βραζιλιάνος μάγος;

Scratch1: Πάνε κι οι βαθμοί στη γενική βαθμολογία της ΟΥΕΦΑ...

Scratch 2: Δεν του έφτανε η ταλαιπωρία στο ταξίδι, τον ταλαιπώρησε κι η παλιο-ουκρανέζα.

Scratch 3: Είδε κι απόειδε το μέλος που τον σφυροκοπούσαν αλύπητα στο πρώτο ημίχρονο και βγήκε έξω από την περιοχή του για να δ ιώξει τη μπάλα προς το αντίπαλο τέρμα. Σου λέει "άει σιχτίρ να πάρω και καμιά ανάσα. Γέρο άνθρωπο με τρέχετε...".

Scratch 4: Πόρνη ΟΥΕΦΑ που στέλνεις παίκτες - τεχνίτες και ομαδάρες να παίζουν σε τέτοια χωράφια...

Scratch 5: Kι αυτός ο beep ο Σκοτσέζος όλα τα έδωσε! Και τα οφσάιντ και τις κίτρινες. Σα δεν ντρέπεται! Φέρτε τον καμιά βόλτα από την ΚΕΔ για κανα σεμινάριο τον άχρηστο! Οχι τίποτα άλλο, αλλά έχει ξεμάθει στην Ελλάδα τι είναι οφσάιντ ο φουκαράς ο γαύρος!

Scratch 6: Απίστευτη ερώτηση Ουκρανών δημοσιογράφων στο Βαλβίδα: "Θα παραιτηθείτε; Το λέω γιατί όποιος προπονητής χάνει από τη Μέταλιστ, φεύγει"!!!

Scratch 7: Κι ο Γ-αβραάμ άρχοντας! Ασε ο Τόρο!

Scratch 8: Κι είχα ψηθεί ρε γαμώτο ότι θα το πάρει το κύπελλο ΟΥΕΦΑ! Θα το σηκώσει τελικά ή δεν θα το σηκώσει; Μπερδεύτηκα τώρα!

Scratch 9: Ούτε ψύλλος στον κόρφο του, του Λεβαδειακού που θα πληρώσει το ...μάρμαρο!

Scratch 10: Ολα τα λεφτά οι οπαδοί της Μέταλιστ: Μιέταλιιιστ! Μιέταλιιιστ!

Scratch 11: Τι έγινε ρε παιδιά; Πάει κι ο Λεμονής; Καλά μόνο για τα παιχνίδια με τον Ηρακλή και τον γαύρο τον πήρανε τον σερ Τάκις στον Πανθηρώνιο;

***

Scratch 12: Θυμάστε που σας έλεγα χθες για τον Μπράις Μουν και το facebook; Οτι ο Νοτιοαφρικανός έχει αφήσει τον λογαριασμό του "μπάτε σκύλοι αλέστε" και ότι προσθέτει όποιον του ζητήσει να γίνει φίλος του και πως ανεβάζει κάθε μέρα τις προσωπικές του δραστηριότητες; Ε, επειδή εγώ από facebook δεν ξέρω, ρώτησα και έμαθα πως τις φωτογραφίες τουλάχιστον, δεν τις ανεβάζει ο ίδιος, αλλά η φίλη του. Ο πιτσιρικάς δεν έχει "κλειδώσει" τον λογαριασμό του κι εκείνη παίρνει τις φωτος και τις κάνει tag. Ετσι μετά τις φωτογραφίες στην Ακρόπολη, χθες είχαμε φωτογραφίες από το σπίτι του με τους Σιμάο και Ρουκάβινα. Προφανώς έχουν φτιάξει ωραίο παρεάκι οι τρεις τους. Ο Μουν απ΄ όσο ξέρω, έχει κρατήσει το σπίτι του Μόρις και μάλλον μαζεύονται εκεί όλοι οι ...τραυματίες και περνάνε τον ελεύθερο χρόνο τους. (Αύριο προβλέπω ότι θα προστεθεί στην παρέα και ο Γκάμπριελ...). Τι; Πότε θα παίξουν μπάλα; Δεν θέλω χαζά...








Οδύσσεια


Στην αρχή ήταν η Ομήρου Οδύσσεια. Aυτή που εξιστορεί τις περιπέτειες ενός πολυμήχανου Ελληνα που χρειάστηκε να περάσει χίλιες δυο δοκιμασίες να αποφύγει χίλιες δυο κακοτοπιές, για να φτάσει τελικά στο λιμάνι του, στην εστία του, τον πιο ιερό τόπο για έναν άνθρωπο. Που υμνήθηκε και θαυμάστηκε από τους μελετητές του αρχαίου πνεύματος και αποτέλεσε το ...τυράκι για να έρθουν στην Ελλάδα οι σύγχρονοι λάτρεις του αρχαίου πνεύματος, ελπίζοντας οι αφελείς πως θα συναντήσουν στο πρόσωπο του Νεοέλληνα την ...εξέλιξη του αρχαίου του προγόνου (πόσες γενεές να συντηρήσει πια αυτός ο μύθος;).


Στη συνέχεια, ήταν η "Οδύσσεια ενός ξεριζωμένου" ευρύτερα γνωστή και ως Ξανθοπουλειάδα. Κινηματογραφική αυτή, λατρεύτηκε και υμνήθηκε μόνο από Ελληνες που συνωστίζονταν (κανονικός συνωστισμός όχι ...γιαλαντζή σαν αυτόν του βιβλίου της Ρεπούση) στις αίθουσες για να κλάψουν για την ταλαιπωρία του Βασίλη Καρατζόγλου που έχει χάσει τον πατέρα του στην καταστροφή της Σμύρνης και ακολουθεί μια επιστημονική αποστολή στην Τουρκία για να βρει τα ίχνη του, περνώντας από σαράντα κύματα (τα στοιχεία από την "Βίκι", αν είναι λάθος το κρίμα στο λαιμό της - την ταινία ούτε που την έχω δει, άσε που γενικώς βγάζω καντήλες όταν ακούω για Ξανθόπουλο).


Από χθες μια νέα Οδύσσεια γεννήθηκε. Η Οδύσσεια του Ολυμπιακού στο Χάρκοβο. Μιλάμε τώρα ότι έχουν ταλαιπωρηθεί ομάδες και ομάδες στο δρόμο προς την εσχατιά της Ευρώπης για να παίξουν ποδοσφαιρικούς, μπασκετικούς, αγώνες πόλο ή χάντμπολ, αλλά αυτές δεν έχουν το σήμα με τον έφηβο. Αρα; Ποιος ασχολείται; Με το γαύρο όμως ασχολήθηκαν όλοι. Ξεκίνησε που λες ωραία και καλά το πρωί για να φτάσει στην πόλη που εδρεύει η Μέταλιστ αλλά η πόρνη η ομίχλη είχε άλλα σχέδια. Δεν επέτρεψε στο αεροπλάνο να προσγειωθεί και αναγκάστηκε ο πιλότος να πιάσει Κίεβο. Κι άρχισε εκεί μια σειρά από συζητήσεις και διαβουλεύσεις για να βρεθεί τρόπος να πάει η ομάδα στον προορισμό της. Ολα κι όλα! Η ΟΥΕΦΑ σ΄ αυτά είναι απόλυτη. Οφείλεις να βρεθείς στο γήπεδο όση ταλαιπωρία κι αν συναντήσεις. Βρε δε πα να μην κινούνται αεροπλάνα, τρένα, καράβια, αυτοκίνητα, εσύ πρέπει να φτάσεις ακόμα και με πατίνι. Μια κουβέντα όμως ήταν αυτή. Πώς να φτάσει ο γαύρος στο Χάρκοβο, οδικώς;


Εχεις τώρα ιδέα πώς είναι οι δρόμοι από το Κίεβο μέχρι το Χάρκοβο; 410 χιλιόμετρα δρόμος γεμάτος λακούβες και στροφές.Πα να πει θα έκαναν οι γαύροι έξι με εξίμισι ώρες ταξίδι μέσα στον καρόδρομο. Με μια σακούλα τραχηλιά θα ήταν σε όλη τη διαδρομή. Γίνονται τώρα αυτά τα πράγματα; Να έχουν ξεκινήσει με τις ωραίες τους αποσκευές και τις τσάντες Louis Vuitton ο Ντιόγο και ο Γκαλέτι και να καταλήξουν με πλαστική σαλιάρα στο λαιμό διά παν ενδεχόμενον; Αχ μωρή Ανόρθωση τι ζημιά έχεις κάνει νάξερες! Που άφησε ο μόνιμος πρωταθλητής τα σαλόνια του Τσάμπιονς Λιγκ, τις ωραίες του τις Λόντρες, τις Ρώμες και τις Μαδρίτες και κουβαλιέται στους Βοσπόρους και τα Χάρκοβα για το ΟΥΕΦΑ! Ασε τώρα το παιχνίδι αυτό καθ΄ αυτό. Πώς να αποδώσουν τα παλικάρια μετά από τέτοια περιπέτεια;

Εγώ πάντως να σας πω την αμαρτία μου μόλις το άκουσα δεν σκέφτηκα τόσο τους παίκτες του γαύρου. Στην τελική αυτοί χάρη στην ταλαιπωρία (που τελικά αποφεύχθηκε γιατί εδέησε η ρημάδα η ομίχλη να διαλυθεί οπότε τη γλίτωσαν και πήγαν αεροπορικώς) θα ήταν και καβάλα στ΄ άλογο. Ετσι και κέρδιζαν μετά από τέτοια Οδύσσεια θα έλεγαν πως η ομάδα είναι παντός καιρού. Ετσι και έχαναν θα τα έριχναν στην ταλαιπωρία.

Εγώ που λες άλλο σκέφτηκα. Αυτόν τον φουκαριάρη τον Καστίγιο σκέφτηκα. Τι πρέπει να πέρασε το παλικάρι εκεί που τον έστειλε ο Χόχος! Τα πάθη του Χριστού θα τράβηξε. Μια υποψία ταλαιπωρίας γνώρισε η αποστολή του γαύρου και χάλασε ο κόσμος. Κι αυτό το παλικαράκι που έφυγε από τις ανέσεις του, έφυγε από τις φραπεδιές του, από τον ήλιο του, τις παραλίες του και τις παρέες του (το οφθαλμόλουτρο πάντως πρέπει να είναι το μόνο που δεν θα του έλειψε ούτε και οι στενές επαφές άλλου τύπου με το δίμετρο ουκρανικό είδος, αν σκεφτείς ότι είναι στα διαζύγια και τις διατροφές με την Μαριάννα...) για να παίξει μπάλα στο ...Γκούλαγκ ποιος το νοιάστηκε; Κι όχι τίποτα άλλο, αλλά γυρνάει και ξαναγυρνάει και χτυπάει την πόρτα του θείου και αυτός σημασία δεν του δίνει!

***

Τι καφές και μαλακίες...
Θα πάρω να ρίξω μέσα λίγο ποτό...


Αυτό το Χάρκοβο είναι χειμερινό θέρετρο;


Μανκέν Ντουντού και Μανκέν Ντιόγο
με συνολάκια από τη συλλογή "Κharkovian Santa"


- Κρυώνεις;
- Τον έχω δαγκώσει...


Κι ενώ ο γαύρος παίζει σήμερα με τη Μέταλιστ, στην ΑΕΚ έχουν αρχίσει να ψάχνουν τι μέρος του λόγου είναι ο Κιντής. Που ήταν φίλος του Ντέμη αλλά έφυγε γιατί διαφώνησε με τον Ντέμη. Που δεν έχει μεγάλο ποσοστό στην ομάδα αλλά ξέρει τη δουλειά. Που είναι τρελός ΑΕΚτζής, αλλά και σπουδαίο οικονομικό στέλεχος. Που δεν είχε καλές σχέσεις με τον Μπάγεβιτς, αλλά έχει τις ίδιες ιδέες με τον πρίγκιπα για την στελέχωση της ομάδας (μικρά συμβόλαια, μικρός μέσος όρος ηλικίας). Τι να κάνει όμως και ο Κιντής; Πρόεδρος θα είναι δεν θα είναι μάγος. Ασε που κατά πως λένε το μπάτζετ θα είναι μόλις δυόμισι - τρία μύρια ευρώπουλα το Γενάρη. Τι να πρωτομαζέψει η ομάδα με αυτά τα λεφτά; Θα μου πεις το θέμα δεν είναι τα λεφτά. Είναι ο σχεδιασμός. Είδαμε και τους δικούς μας που σκορπίσανε 24 μύρια τι κάνανε. Μια τρύπα στο νερό.

Εμείς πάλι το έχουμε ρίξει στις συσκέψεις. Λίστες με υποψήφιους προς μεταγραφή, λίστες με υποψήφιους προς σουτάρισμα, μαύρες λίστες, άσπρες λίστες σε δουλειά να βρισκόμαστε. Ετσι θα πάει η εβδομάδα μέχρι το Σάββατο που παίζουμε με την ξανθούλα. Κι άμα πάρουμε κι εκεί καναν πούλο μετά όλο το βάρος θα πέσει στο ματς με την Ανόρθωση.


Γι΄ αυτό το ματς μάλιστα! Υπάρχει κινητικότητα. Ουρές κάνανε σήμερα έξω από τα εκδοτήρια για να πάρουνε το μαγικό χαρτάκι. Εδώ ξέρουν να στριμώχνονται. Στον αγώνα με τον Αστέρα δεν ήξεραν να πάνε.

Και μέσα σ΄ όλα σας έχω κι ένα "αποκλειστικό" από το Facebook. Δηλαδή τι αποκλειστικό; Εγώ και οι τρεις - τέσσερις χιλιάδες φίλοι του Μπράις Μουν το γνωρίζουν. Εδώ ο κόσμος καίγεται που λες και ο Μπράις το έχει ρίξει στις ...φεγγαρότσαρκες.

Μπάτε σκύλοι αλέστε ο λογαριασμός του στο Facebook. Οποιος ζητήσει να γίνει φίλος του, λέει "ναι" το παλικάρι. Ασε τώρα το status του. Δεν υπάρχει περίπτωση να έρθει μπάρμπας, ξάδερφος, ανεψούδι από το South Africa και να μη το μάθουν οι φίλοι του. Προχθές ανακοίνωνε την άφιξη του ξάδερφου και τα μαγειρεμένα γεύματα. Τα βλέπανε και οι πικραμένοι βάζελοι και κάποιοι από αυτούς στραβώνανε. Του ρίχνανε και μερικά γαλλικά.
Χθες πάλι το μενού είχε Ακρόπολη και φωτογράφηση. Τρία πουλάκια κάθονταν, είναι ο πιτσιρικάς. Θα μου πεις τώρα, είναι τραυματίας. Σωστό. Αλλά από την άλλη, πού πας άνθρωπέ μου και ανεβαίνεις στα κατσάβραχα; Αρθροσκόπηση έκανες! Θες νάχουμε άλλα;

Προχθές το απόγευμα:

Bryce Moon is enjoying having his cousin with him, loving the home cooked meals!!!!!!!50 minutes ago

- 58 Comments


ΧΧΧΧΧΧ at 6:54pm December 1

Kala Bryce....ki as mhn katalavaineis.....den peirazei.....Perna olh sou thn mera sto Facebook......Perna kala kai me to 3aderfaki sou.....Grapse ton PANATHINAIKO sto spitiko sou faghto......Kai tou xronou pali Prwta8lhma......Polu wraia.......


ΧΧΧΧΧΧΧ at 6:55pm December 1

travmatias einai


ΧΧΧΧΧΧΧ at 6:56pm December 1

gt an den htan 8a mas eswze????


ΧΧΧΧΧ at 6:57pm December 1

swsto ki'auto


Χθες το απόγευμα...







Τρεις λαλούν και δυο χορεύουν! Ε, ρε κακομοίρη μου να σε πάρει χαμπάρι ο τεντάς!
(Εχουμε πάθει μεγάλη ζημιά εμείς οι βάζελοι ΛΕΜΕ!)



Monday, December 1, 2008

Kindergarten


H 12η αγωνιστική ήταν τελικά μια αγωνιστική παιδική χαρά θέλεις να την πεις, νηπιαγωγείο θέλεις να την πεις, το θέμα είναι ότι τα παιδικά παιχνίδια και τα παιδικά τραγούδια έδιναν και έπαιρναν.


Στο Καραϊσκάκη ας πούμε τα μικρά γαυρόπουλα ξεπατώθηκαν να τραγουδάνε το τραγουδάκι "Ηταν ένα μικρό καράβι" και ιδιαίτερα το ρεφραιν-άκι του: "Και σε πέντε-έξι εβδομάδες, και σε πεντε-έξι εβδομάδες θα είμαστε ξανά πρωταθλητές". Και δώστου γέλια και χαρές και δώστου να φωνάζουν τα ονόματα των παικτών και να πανηγυρίζουν. Και γιατί όχι; Αμα δεν φωνάξουν αυτοί ποιος θα φωνάξει δηλαδή; Δωδέκατη αγωνιστική έχουμε και είναι ήδη 9 βαθμούς μπροστά από τον Παναθηναϊκό και 12 από την ΑΕΚ. Κι αν συνεχίσουν έτσι αυτοί και γιουβέτσι οι άλλοι, σε μερικές εβδομάδες θα βγει αληθινό και το τραγουδάκι. Θα έχουν πάρει τέτοια διαφορά που θα λήξει το πρωτάθλημα πριν καν φορέσουμε τα κοντομάνικα...
Γιατί η φύση είναι σοφή και φροντίζει πάντα να μην διαταράσσεται η ισορροπία της. Στην Ευρώπη λοιπόν μπορεί να μην προλαβαίνει να τα φορέσει ο γαύρος τα κοντομάνικα, αλλά στην Ελλάδα δεν προλαβαίνουνε να τα φορέσουν οι άλλοι...


Στη Λιβαδειά τώρα τραγουδούσανε το "δεν περνάς κυρά Μαρία, δεν περνάς, δεν περνάς".
Βρε δε πα να χτύπησε δύο πέναλτι η ΑΕΚ, γκολ δεν έβαλε. Τι με τον Μαντούκα το πάλεψε, τι με τον "πρώην ποδοσφαιριστή" Μπασινά το ζόρισε, γκολ δεν έβαλε. Και επειδή τι ΑΕΚ θα ήταν διαφορετικά, έστειλε και τρία σουτ στο δοκάρι έτσι για να δικαιώσει τον one and only τον Ορίτζιναλ ύμνο της: "Eμπρός της ΑΕΚ, παλικάρια, σουτάρετε και σπάστε τα δοκάρια". Ε λοιπόν τόσα χρόνια βλέπω μπάλα, άλλη ομάδα να δικαιώνει τόσο πολύ τον ύμνο της δεν έχω ξαναματαπαντήσει. Εφυγε που λες με το χηνάρι η ΑΕΚ στον αγώνα κόντρα στον Σουβλακιακό, κι ο πρίγκιψ δεν κατάφερε να γευτεί την πρώτη νίκη. Προς το παρόν είναι ο πρίγκιπας της ισοπαλίας. Τα πρώτα πανό πάντως με την αφεντομουτσουνάρα του έκαναν την εμφάνισή τους στο γήπεδο. Κάτι είναι κι αυτό...



Στην Παιανία τώρα είχαμε άλλα. Είχαμε γκάζια και βρισίδι. Ε μη τα θέλουμε όλα δικά μας. Το νηπιαγωγείο της Παιανίας τραγούδησε το δικό του τραγούδι το Σάββατο. Ηταν το "χαρωπά τα δυο μου χέρια τα χτυπώ".

Χαρωπά τα δυό μου χέρια τα χτυπώ
χαρωπά τα δυό μου χέρια τα χτυπώ
μιά και είμαι εγώ παιδί
ξέρω πάντα να γελώ
χαρωπά τα δυό μου χέρια τα χτυπώ

Αυτά έγιναν το Σάββατο. Την Κυριακή ήταν η σειρά του "δάσκαλου" να τους τραγουδήσει. Και τι διάλεξε να τους τραγουδήσει; Εναν λαϊκό σουριναμέζικο σκοπό με τίτλο "Ο γάιδαρος".



Ηταν ένας γάιδαρος με μεγάλ’ αυτιά
το παχνί δεν τ’ άρεσε, ήθελ’ αρχοντιά

Ηθελε η μούρη του να φορέσει σέλα
και να καμαρώνεται με το σύρε κι έλα

***


Χαμένο κορμί με φωνάζουν κι αλήτη,
μα ξέρω τη μπάλα να στέλνω στο δίχτυ.

Κρίση, με πιάνει κρίση...


Ε ρε γλέντια και χαρές!


Σαν νωρίς δεν άρχισε να σκύβει ο Ντούσκο;


Ατσα, και πανό ο πρίγκιψ!

Δεν είναι ένα η γκρίνια,
δύο η αδιαφορία,
τρία η μιζέρια
τέσσερα η ειρωνεία
πέντε τα νεύρα
έξι η απελπισία
και φεύγω για το εφτά
την ΑΣΤΟΧΙΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ
που την ομάδα την τελειώνει
μες την καρδιά τη μαχαιρώνει
και μεγαλώνει η διαφορά...
(βρε δεν κοιτάς τα χάλια της ομάδας σου, καημένη...)